Het zijn in mijn ogen de vreselijkste weken van het voetbaljaar, omdat hier vrijwel alle belangen botsen tot een rotzooi van chaos en onbehagen. Het zijn de weken van de hebzucht.
Talloze voorronden in de Europa Cups, gecombineerd met eindeloze handel in voetballers, terwijl nationale competities allang begonnen zijn. Chagrijnige spelers willen niet meer voor hun club uitkomen, nadat ze een paar maanden eerder het clubembleem hebben gekust. Ze kunnen naar een veel mooiere, vooral beter betalende werkgever. Trainers weten niet meer wie ze volgende week kunnen opstellen. Supporters laten hun onvrede blijken omdat er te weinig is gekocht, de verkeerde spelers zijn verhuurd of van de hand gedaan.
Die weken zijn vooral vreselijk, omdat Uefa, clubs, spelers en zaakwaarnemers nooit een serieuze poging doen om hieraan een einde te breien. Ze komen nooit tot een vergelijk, omdat iedereen er voor zichzelf zit, dus laten ze het maar zo. Het is eten of gegeten worden.
Trainer Francesco Farioli van Ajax noemde de tot september lopende transfermarkt een nachtmerrie. Al zal dat ook komen omdat niemand de spelers van Ajax wil overnemen en hij dus ook niemand kan kopen. Die hele machinerie van het miljardenspel wenst ook geen eerdere sluiting van de markt, zodat competities een normaal verloop krijgen. Handel is heilig. De partijen willen ook niet later beginnen met voetballen, nadat alle farizeeërs van de markt uit de tempel zijn verdreven, want dan zijn er geen dagen genoeg om al die wedstrijden te laten afwerken.
En dus rommelen ze door met z’n allen, de angstige voorzitters, de eigenaren met te veel geld, de op koopjes loerende directeuren, de zichzelf verrijkende zaakwaarnemers, de trainers met gaten in hun selectie, de verongelijkte spelers die niet weg mogen. Kort gezegd willen de voetballers met z’n allen naar de Premier League, waarvan de clubs topspelers het hoofd op hol brengen, ook clubs uit onaantrekkelijke steden die nooit een prijs winnen.
In dat slagveld van onbehagen is het zoeken naar relativeringsvermogen. Joey Veerman van PSV beschikt daarover, door met een kwinkslag te reageren op ontwikkelingen. Dat was al zo tijdens het EK, waar Ronald Koeman hem na een half uur wisselde tegen Oostenrijk en menigeen zich afvroeg hoe hij hier mentaal ooit overheen zou komen. Ach, Veerman stond een dag later op een olijke foto met zijn kind in een zwembad, en ging lekker door met voetballen.
Zaterdag, na de 1-7 van PSV bij Almere City, gaf hij een kostelijk interview aan ESPN, waar hij tussen de regels door ook iets serieus zei dat ze even moeten laten indalen bij de eredivisie. Veerman wil uitgedaagd blijven als sporter en dat is helaas niet zo, in dit soort potjes. Hij is toe aan het buitenland. Maar het ging ook over tegenvallende belangstelling voor hem. Alleen Swift Boys en Poldervogels, fictieve teams uit de voetbalfilm All Stars, toonden interesse, zei hij met een lach.
Maar goed, hij is ook gelukkig bij PSV. Fijn, een tevreden voetballer. Nog ruim een week, dan is het gezeik op de transfermarkt weer voor even voorbij. En dank Joey Veerman, voor je kijk op de wereld waarin je leeft en werkt.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns