Mail van een bezorgde lezer: ‘Vandaag bereikte de Volkskrant een nieuw dieptepunt in haar journalistieke benadering met de plaatsing van het artikel over de uitzetting van Mikael. Wat ongelooflijk teleurstellend dat de Volkskrant ruimte geeft aan zo’n ongenuanceerde bijdrage. Geen enkele aandacht voor het bedrog dat in deze procedure gevolgd is door de moeder van Mikael, en de vele advocaten die geprobeerd hebben onze Nederlandse wetgeving te misbruiken en uit te hollen. Overigens bestaat ‘de hele oppositie’ uit minder dan een derde van de gehele Tweede Kamer, dit terzijde.’
De lezer verwees naar het ingezonden stuk van de voltallige linkse oppositie in de maandagkrant waarin werd gepleit om de in Nederland geboren Armeense Mikael (12) een verblijfsvergunning te geven.
Wij vonden het nieuwswaardig dat de linkse partijen ervoor pleiten om de discretionaire bevoegdheid, waarvan in 2019 is afgesproken dat die niet meer zou worden gebruikt, opnieuw, zij het voorlopig eenmalig, in te zetten. Die wens was bovendien onderbouwd met inhoudelijke argumenten, bevatte geen feitelijke onjuistheden en voldeed dus aan alle criteria om het te publiceren.
Idealiter volgt op zo’n uitgesproken stuk een tegenstuk, waarin nieuwe argumenten worden aangedragen. In dit geval bleef dat uit. Niet uit onwil van de opinieredactie, maar er was gewoonweg niemand die het tegen de linkse partijen wilde opnemen.
Er kwamen wel stukken binnen waarin het standpunt van de linkse partijen werd aangedikt of van extra argumenten werd voorzien. Daarvan hebben we er een geplaatst en een vriendelijk afgewezen. Verder waren we aangewezen op kritische lezersbrieven.
Geen pleidooi tegen de discretionaire bevoegdheid dus, geen pleidooi ook tegen de uitzonderingspositie van kinderen – bijvoorbeeld omdat het er ook toe kan leiden dat kinderen in de asielprocedure worden misbruikt.
Daardoor zou de lezer zomaar de indruk kunnen krijgen dat de Volkskrant alleen artikelen plaatst die overeenkomen met de eigen overtuigingen. Dat is zeker niet het geval. Omdat we graag een open podium willen zijn, zijn we wel afhankelijk van anderen.
We proberen het debat op onze opiniepagina’s zo breed mogelijk te houden, omdat het nuttig is om kennis te nemen van het denken van een ander en vooral ook om er zeker van te zijn dat alle relevante feiten in een discussie op tafel komen. Er zijn weinig taboes.
Zijn we de afgelopen jaren strenger geworden? We hebben besloten dat we geen ruimte willen bieden aan auteurs die de democratie, de open uitwisseling van standpunten, juist willen ondermijnen, maar verder is iedereen welkom.
Volgens bovenstaande lezer is de angst voor ondermijning van de democratie inmiddels te groot geworden. ‘Ik heb meer vertrouwen in de democratie (Wilders laten regeren, die zakt vanzelf door het ijs), democratie is niet voor bange mensen.’ Zoals ik voor de zomer al schreef, kiezen wij in deze toch liever het zekere voor het onzekere.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns