Wie nog vóór 1 september het Louwman Museum in Den Haag bezoekt, krijgt door de expositie ‘Supercars van de jaren 90’ een aantal bijzondere auto’s te zien. Naast de zeer unieke Toyota GT-One valt met name de witte Nissan R390 GT1 op. Deze auto is in 1998 door Jan Lammers, Andrea Montemini en Érik Comas bestuurd tijdens de befaamde 24 uur van Le Mans. Bij de opening van deze expositie is Comas – eigenaar van deze nu straatlegale auto – aanwezig en duidelijk is dat hij zich bevoorrecht voelt om deze auto te bezitten. Vol trots laat hij bezoekers zien hoe het dashboard nog volledig werkt en vertelt hij hoe 95 procent van deze auto nog origineel is. Het is even schrikken als de toeter door de zaal galmt, maar op dat moment steelt deze auto de show.
Érik Comas is trotse eigenaar van de nu straatlegale Nissan R390 GT1.
Foto door: Laurens Stade
Voor Comas is het een auto die hij zelden gebruikt voor ritjes. Die blijven beperkt tot kleine tochtjes door Italië, want de kilometerstand heeft net pas de 1.000 kilometer aangetikt. Dat is dan als we de vele kilometers van de 24 uur van Le Mans van 1998 niet meerekenen. Het eerste wat in Comas opkomt als hij moet terugdenken aan die race? “Dat we het podium verloren doordat Montemini een achterblijver had geraakt en niks had verteld tegen Jan”, lacht Comas in gesprek met Motorsport.com. “Jan reed dus één ronde en kwam weer de pitstraat in. We verloren drie posities en het podium.”
Op het moment dat Comas en Lammers samenwerken in 1998, hebben ze twee dingen gemeen: ze hebben allebei in de Formule 1 geracet en al deelgenomen aan de 24 uur van Le Mans. Voor Lammers is dat laatste succesvoller verlopen, want hij wint in 1988 de 24 uur van Le Mans met Johnny Dumfries en Andy Wallace. Comas kijkt met veel goede herinneringen terug op de editie van 1998 met Lammers. Hij omschrijft de samenwerking met de Nederlander als ‘fantastisch’. “Hij was duidelijk de beste teamgenoot die ik ooit heb gehad, want hij had Le Mans al gewonnen met de Jaguar. Hij had dus de perfecte instelling om ons te leren hoe we ons moesten gedragen bij het delen van dit speeltje”, wijst de 60-jarige Fransman naar zijn Nissan. “Hij leerde ons dat het niet draaide om je eigen prestaties, maar om de prestatie van de drie coureurs bij elkaar. Dat er dus altijd een compromis gevonden moet worden tussen de positie, de instellingen van de auto en dat je dus niet egoïstisch bent, maar samen competitief moet zijn. De een was niet beter dan de ander. We moesten de gemiddelde tijd zo competitief mogelijk maken.”
De Nissan R390 GT1 zoals deze op Le Mans te zien was.
Foto door: Rainer Schlegelmilch
Zodoende heeft Comas naar eigen zeggen veel geleerd van de ervaren Lammers. Maar ook naast de baan was de band tussen de twee coureurs erg goed. “We genoten samen, ook tijdens de fysieke test met Nissan. We hadden een nauwe band en het is een geweldige herinnering.” Gevraagd wat het beste was aan die samenwerking met Lammers, hoeft Comas niet lang na te denken: “Dat alles zo soepel verliep met hem. Alles ging makkelijk, hij is heel aardig, zeer plezant en een gentleman”, regent het complimenten aan het adres van de huidig sportief directeur van de Formule 1 Grand Prix van Nederland. “Ik had gewild dat ik meer races met hem had gereden, want dat was echt een geweldige periode in mijn carrière.”
In deze 24 uur van Le Mans komen Comas, Lammers en Montermini als zesde over de streep. Voor Lammers dus zeker niet zijn beste resultaat, voor Comas op dat moment wel. Hij neemt nog een aantal keren deel aan de langeafstandsklassieker op het Circuit de la Sarthe, maar moet wachten tot de race van 2005 voordat hij eindelijk op het podium eindigt. De eindklassering? De tweede plaats. Comas wint de 24 uur van Le Mans nooit, maar geniet ook van de samenwerking met Jean-Christophe Boullion en Emmanuel Collard in de Pescarolo C60. “Ik had toen twee goede teamgenoten”, herinnert Comas zich. “We lagen aan de leiding, maar toen ging helaas de versnellingsbak stuk en verloren we vier ronden. We hebben de leider vervolgens drie keer ingehaald om alsnog in dezelfde ronde te eindigen. Maar het was nog steeds pijnlijk.”
Als Comas vandaag weer zou kunnen instappen voor de 24 uur van Le Mans en vrije keuze had qua teamgenoten, dan weet hij in ieder geval wel wie hij als eerste zou aanwijzen: Lammers. “Hij zou een van de twee teamgenoten zijn, 100 procent. Geen twijfel. Het was fantastisch. Hij is zo aardig, hij is goed, heeft de vechtlust en had altijd de perfecte houding.”
Source: Motorsport