Het valt vast niet mee, talkshowhost te zijn in Parijs, bij de Olympische Spelen waar de Nederlanders – althans tot dinsdag – nog niet met hun edelmetaal hebben kunnen blikkeren in de zon. Belangrijkste wapenfeit betreffende de maagdelijke Nederlandse medaillespiegel, meldde Humberto Tan maandag op RTL4: het is al 36 jaar geleden dat ‘we’ zo lang met lege handen hebben gestaan. Op de Spelen in Seoul hadden de Nederlanders in 1988 ook dagen moeten wachten op brons, zilver of goud. Hé, nu toch nog een soort mijlpaal.
De dwangmatige aandacht dezer dagen op radio en tv voor het aantal (nog niet) gewonnen medailles spruit, durf ik wel te poneren, alleen voort uit streefgetallen, targets, die de strebers in het Nederlands Olympisch Comité uit de slaap houden. Ik ben, in mijn overigens toch al zo goed als verlaten dorp, nog niemand tegengekomen die zich bekreunt over de vraag of Nederland – ‘TeamNL’, hebben diezelfde strebers de afvaardiging gedoopt – net boven Botswana eindigt in het medailleklassement, of nipt onder Zuid-Korea.
Over de auteur
Arno Haijtema is redacteur van de Volkskrant en tv-recensent.
In de windstilte voor de verhoopte medaillestorm hebben Tan in zijn Humberto à Paris en NOS’ Dione de Graaff in Studio Parijs lange uren te vullen. Terwijl ik focuste op Studio Parijs zapte ik even naar Tan, waar ik zag dat D66-leider Rob Jetten was aangeschoven. Goh, die hadden we de afgelopen weken echt gemist.
Gauw terug naar De Graaff, waar skater Roos Zwetsloot uitlegde waarom ze de finale net niet had gehaald. Ze omschreef zichzelf, 24, als een ‘veteraan’ in een competitie met een gemiddelde leeftijd van 16, 17 jaar. De stramheid die komt met de jaren noemde ze overigens niet als oorzaak van haar uitschakeling.
Een korte reportage over het Oekraïne Huis, op een steenworp afstand van Studio Parijs, waar stoeltjes worden getoond van een door de Russen gebombardeerde tribune. Ex-judoka Henk Grol, nu commentator voor de NOS, over Nederlanders die het maandag niet haalden op de tatami.
Tennisser Robin Haase, die de organisatie van de Spelen in Parijs véél beter vindt dan die in Londen: daar kreeg hij in 2012 soms alleen een banaan te eten, en zag op tv-schermen voornamelijk darters. Hier zijn de wedstrijden op twaalf schermen tegelijk te volgen. Het slalom-kajakken had-ie prachtig gevonden.
Ook De Graaffs buurman Rob Kemps, de host van het naast haar studio gelegen ‘TeamNL-huis’ kwam aan tafel. Een charmante man, wiens aanwezigheid altijd sfeerverhogend werkt. Jammer dus dat hij meteen na het interview, nog tijdens de uitzending, terug moest naar zijn eigen werkplek: repeteren voor een medaille-uitreiking.
Het gebonk van de premature feestmuziek aldaar was in de studio te horen. Douwe Bob verzorgde met zijn band de muzikale omlijsting van Studio Parijs. Met I believe sloot hij maandag de uitzending af. TeamNL kan gerust zijn: komt goed.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns