Arno Kamminga en Caspar Corbeau trainen dag in, dag uit samen. Maar van gemoedelijkheid is zondagavond even geen sprake. De twee zijn elkaars concurrenten in de 100 meter schoolslag finale. "Voordat ik naar Nederland kwam, zag ik Arno als rivaal."
Als coach Mark Faber naar de relatie tussen Kamminga en Corbeau wordt gevraagd, begint hij op z'n telefoon naar een foto te zoeken. "Daar hoort een mooie anekdote bij", kondigt hij aan. "Eentje die de sfeer typeert."
Kamminga en Corbeau eindigden eerder dit seizoen op de 200 meter twee keer op rij achter de Chinees Dong Zhihao. Steeds stak hij het Nederlandse tweetal in de laatste meters voorbij. "Toen hebben ze met zijn tweeën een plannetje gesmeed", vertelt Faber.
Verwacht geen hoogstaand technisch plan. "Caspar woonde toen net in Nederland. Hij vond worstenbroodjes ongelooflijk lekker", zegt Faber. "Arno zei: 'Als jij nou even door zwemt, krijg je van mij een worstenbroodje'". En andersom deed Corbeau dezelfde belofte.
Een race later in Boedapest gaat alles volgens plan. Corbeau wordt eerste, Kamminga tweede en Dong derde. "Je ziet ze allebei direct na het aantikken naar mij op de tribune kijken", vertelt Faber. "Hé, we krijgen nu worstenbroodjes. Dat zie je ze denken. Dan kijken ze naar mij. Dat is hét beeld."
Jarenlang was Kamminga dé schoolslagzwemmer van Nederland. Hij won twee keer zilver in Tokio. Bij zijn trainingsgroep in Amsterdam was hij een klasse apart. Dat veranderde mede dankzij de komst van Corbeau, de zoon van een Nederlandse vader. Hij verruilde Amerika in de zomer vorig jaar voor Nederland.
"Andere jaren had ik nog wel eens dat ik helemaal stuk ging, naast me keek en zag dat ze daar aan het grappen en aan het lachen waren", vertelt Kamminga. "Dat wrijft en geeft frictie. Nu zijn we allemaal zwemmers die mee kunnen doen om de medailles. Iedereen deelt dezelfde droom en passie."
Kamminga merkt dat hij sinds de komst van Corbeau is wakker geschud. "De ene keer wint hij, de andere keer ik. Maar tegelijkertijd willen we niet verliezen van elkaar. Buiten het bad zijn we 'beste matties', maar als we een stukje schoolslag op tempo moeten, is het even oorlog."
Voordat Corbeau naar Nederland kwam, zag hij Arno vooral als een rivaal. "Maar dat was omdat ik hem niet goed kende", zegt hij. "Ik ben nu helemaal geïntegreerd in het team en train elke dag met hem. Hij is één van de besten, dus ik leer op meerdere manieren van hem."
Door de komst van Corbeau moest Kamminga plots wel de expertise en succesvolle programma's van zijn coach Faber delen met een concurrent. Toch verwachtte Faber geen afgunst. "Het zijn totaal verschillende jongens, maar goed matchende karakters. Ze zijn heel goed met elkaar."
Zondagavond zal dat voor en tijdens de finale van de 100 meter schoolslag even niet zichtbaar zijn. De twee zijn concurrenten: Arno Kamminga kwalificeerde zich zaterdag met de derde tijd van het deelnemersveld voor de finale. Corbeau, in de heats nog de snelste, noteerde de vijfde tijd.
"We hebben hier beiden zo hard voor getraind. Echt een geweldig jaar gehad. En het is zo tof dat we het hier zo samen kunnen doen", beseft Kamminga na de halve finale in de persruimte in Parijs. "Ik ben nu vooral met mezelf bezig, maar het is leuk om Caspar hier aan mijn zijde te hebben."
Voor Faber wordt de finale er sowieso eentje om naar uit te kijken. "Arno heeft op het WK vorig jaar tegelijkertijd met iemand anders aangetikt. Daar zou ik nu met twee keer goud voor tekenen", zegt hij. "Maar zo zit de sportwereld niet in elkaar. Dat vechten ze onderling maar uit. Ik kan prima leven met een-twee."
Source: Nu.nl sport