In de straten van Toronto is zondagavond de twaalfde race van het jaar in de IndyCar Series verreden. Het werd een flink chaotische race, niet zozeer vanwege de strijd vooraan, dat viel namelijk wel mee, maar vanwege de vele schuivers en uitvallers.
Colton Herta had de poleposition gepakt en vertrok naast Kyle Kirkwood. Felix Rosenqvist en Scott McLaughlin stonden op rij twee, voor Romain Grosjean, David Malukas, Josef Newgarden, Graham Rahal, Will Power en Agustin Canapino. Rinus van Kalmthout kende een lastige kwalificatie en moest het doen vanaf plek 22.
Het lukte de coureurs in het achterveld wederom niet zich normaal op te lijnen voor de start, maar de wedstrijdleiding vond het prima en we konden vertrekken. Al bij de start ging het in het middenveld fout, met Christian Rasmussen en Santino Ferrucci als voornaamste slachtoffers en een neutralisatie als resultaat.
Met Herta, Kirkwood, McLaughlin en Rosenqvist voorop konden we vrij snel door, maar de boel werd ook heel snel weer geneutraliseerd: na een tikje van Scott Dixon ging Canapino stevig de muur in. Een paar ronden later werd het groen dan weer gezwaaid en dit keer konden we echt op gang komen, met Herta en Kirkwood voorop.
Al snel pakte Rosenqvist zijn derde plek terug van McLaughlin, die ook Newgarden langszij zag komen en die na iets minder dan twintig ronden de eerste was van de toppers die een stop kwam maken: hij leverde de matige zachte band in en kon verder op de harde banden.
Na een ruime dertig ronden kwam ook Rosenqvist binnen, hij kwam juist zachte banden halen. Herta en Kirkwood kwamen een ronde later binnen en kwamen virtueel op één en twee de baan weer op - Dixon reed er nog even voor, maar kwam vervolgens ook de pitstraat in. Zo reed Herta weer voorop, gevolgd door Kirkwood, Newgarden, Rosenqvist en McLaughlin.
Ruim dertig ronden voor het einde was Newgarden de eerste van de mannen voorin die zijn - in principe - laatste stop kwam maken, maar dat ging niet goed: hij kwam nauwelijks weg en verloor heel veel tijd. Herta kwam iets later binnen en Kirkwood dook er gelijk achteraan.
Nadat iedereen gestopt was reden Herta en Kirkwood weer voorop, terwijl ruim achter hen flinke fouten gemaakt werden: onder meer Rosenqvist raakte de controle even kwijt, hij moest vervolgens naar binnen met problemen. Problemen waren er ook voor Kyffin Simpson: hij reed zijn Ganassi-auto stevig de muur in en met ruim vijftien ronden te gaan kregen we weer een caution.
De herstart ging even goed, maar al snel bepaald niet meer: Pato O'Ward schoof in de rondte, Marcus Ericsson schoof er tegenaan, Enzo Fittipaldi en Nolan Siegel liepen veel schade op en Santino Ferrucci knalde er vol overheen en eindigde ondersteboven - alle betrokkenen waren in elk geval wel in orde.
Na flink wat opruimwerkzaamheden kon de groene vlag weer gezwaaid worden, met Herta, Kirkwood, Dixon, McLaughlin en Power voorop. Ook dat duurde nog niet eens een ronde: McLaughlin werd nota bene door teamgenoot Power de muur in getikt. Zijn auto was snel weggehaald en we konden een nieuwe poging wagen.
Power kreeg een drivethroughpenalty en viel weg uit de top, Herta opende weer een klein gaatje naar Kirkwood. Daar bleef het bij en Herta reed naar een dominante overwinning, zijn eerste in twee jaar, voor Kirkwood, Dixon en de van plek achttien naar voren gekomen kampioenschapsleider Alex Palou. Van Kalmthout reed een uitstekende race en finishte keurig als achtste, de beste Chevroletmotor van het veld.
De IndyCar Series kent nu een zomerstop, over een kleine maand begint men aan de serie van de laatste vijf wedstrijden van het jaar.
Source: Fok frontpage