Na bijna een jaar in Engeland reed ik Nederland weer binnen. Ter illustratie stonden er koeien op een plat weiland met boven hen een wolkenlucht waar je een Hollandse meester op af zou moeten sturen, maar die zag ik zo gauw niet.
Ik had me een jaar lang verbaasd over de Engelsen, die op ons lijken maar soms totaal anders zijn. Ik was een buitenstaander en dat is vaak prettig. Nu zou ik mij weer moeten verhouden tot een land waar ik ontegenzeggelijk deel van uitmaak.
Ik liep langs een terras waar drie middelbare mannen aan het levensgenieten waren. Ze hadden het over een vrouw, een kennis, en een van hen zei: ‘Jaaaa, die is nog wel lekker!’ De rest beaamde dat volmondig.
Ik kon mij precies voorstellen wie deze mannen waren, in wat voor huizen ze woonden, en zelfs hoe die vrouw er ongeveer uitzag die binnenkort misschien niet meer lekker was.
Ik ben weer een binnenstaander.
Source: Volkskrant columns