Dankzij Europa mogen onze veehouders de mest niet meer in de weilanden smeren, dus gaan we het ergens bewaren. Een grotesk plan, dat mij instinctief zeer aanspreekt. Komt doordat ik werd grootgebracht met Gerard Reve’s sprookje over het eendje Kwak, dat zich graag mocht wentelen in zijn eigen uitwerpselen. Liefde voor poep, véél poep, werd mij met de paplepel ingegoten.
Volgens De Telegraaf moeten we plek vinden voor het equivalent van 300 duizend tankwagens van elk 35 ton. Gedacht wordt aan ‘silo’s en scheepsruimen’. Prachtig, ik heb zelf nog een vooronder dat tegen een redelijke vergoeding kan worden volgescheten, maar daarmee zijn we er natuurlijk niet. Als we echt willen laten zien waar een klein land groot in kan zijn, moeten we breder denken: theaters, musea, bibliotheken – de kunst kan eruit, de kak erin.
Bijkomend voordeel is dat de cultuursector zal samenvallen met de tijdgeest, en iedereen kan zien hoe diep we in de shit zitten.
Source: Volkskrant columns