Waar de Formule 1 uitkijkt naar een nieuw motorreglement vanaf het seizoen 2026, heeft de IndyCar besloten om halverwege het seizoen 2024 de nieuwe hybridemotor te introduceren. Het resulteert in meer vermogen, maar tegelijkertijd ook zwaardere auto's. Voor de coureurs betekent dat dus een leercurve middenin het seizoen. Het was de regerend kampioen Alex Palou die de pole veroverde - met slechts een marge van twee duizendsten van een seconde ten opzichte van Patricio O'Ward. Rinus 'VeeKay' van Kalmthout kende een lastigere kwalificatie: hij moest van de twintigste plaats beginnen.
Voor David Malukas begon het hybridetijdperk met een valse start, evenals voor Kyffin Simpson. Zij kwamen in eerste instantie niet weg uit de pitstraat, maar konden alsnog vertrekken en aansluiten op hun startposities. Niet veel later waren er wel serieuzere problemen voor Scott Dixon, die tijdens de opwarmronde was stilgevallen. Hij kon vervolgens niet meer wegkomen en werd dus achter de vangrails gezet en was dus al voordat de race echt begonnen was de eerste uitvaller. De race was intussen wel al officieus begonnen, want het wegslepen van Dixon gebeurde tijdens een caution - hoewel er dus geen echte start was geweest.
In ronde 3 van de 80 mocht Palou dan wel het tempo bepalen voor de start van de race op Mid-Ohio. Vooraan veranderde er weinig aan de situatie, meer naar achteren had VeeKay een prima openingsfase door van P20 naar P17 te schieten. Hij verloor echter ook weer snel terrein en viel zo weer terug naar P20, waarop hij in ronde 12 zijn eerste pitstop maakte - evenals Josef Newgarden. VeeKay kwam daardoor op P24 terug de baan op. Palou had al vroeg het tempo te pakken en reed met grote stappen weg bij O'Ward, die op zijn beurt een klein gaatje sloeg richting Malukas, Colton Herta en Scott McLaughlin. Na 20 ronden lag Palou al 5,5 seconden voor op Malukas en maar liefst 12,5 seconden voor op Herta. Zodoende domineerde de Spanjaard de openingsfase van deze race, waarin weinig echte duels uitgevochten werden.
Opvallend genoeg kwam in ronde 21 van de race Dixon zich weer op de baan melden. De nummer drie van het kampioenschap kon op die manier wel data verzamelen onder race-omstandigheden, maar voor hem bleef het beperkt tot een testsessie. In ronde 28 kwam O'Ward binnen voor zijn eerste pitstop: hij verruilde de primary-banden voor de alternates. Malukas volgde diezelfde ronde, maar zijn motor sloeg af bij het wegrijden en hij viel terug tot P13. Een ronde later maakte leider Palou zijn pitstop, ook hij ging van primary naar alternate. McLaughlin reed het langste door: in ronde 30 maakte hij zijn eerste pitstop van de race.
Na de eerste pitstopreeks was Palou nog altijd de leider, gevolgd door O'Ward en McLaughlin. Herta sloot aan op P4 terwijl Newgarden na zijn vroege pitstop veel terrein had gewonnen. VeeKay was weer naar P17 opgeklommen in de ECR-auto, maar volgde een alternatieve strategie - net als Newgarden. In ronde 33 kwam hij binnen voor zijn tweede pitstop, wat dus neerkwam op een run van twintig ronden op de hardere compound.
In zijn tweede stint begon O'Ward wat meer te pushen en hij slaagde erin het gat naar Palou te verkleinen tot minder dan één seconde. McLaughlin kon dat tempo niet bijbenen en bleef tegen een achterstand van zo'n dertien seconden aankijken. O'Ward besloot voor de undercut te gaan en ging in ronde 55 naar binnen voor zijn tweede en laatste pitstop. Palou kwam een ronde later binnen en zijn pitstop verliep niet geweldig, waardoor O'Ward de leiding in de race kon overnemen. Zo leek Palou lange tijd heer en meester op Mid-Ohio, maar verloor de Chip Ganassi Racing-coureur plots terrein en moest hij in de aanval.
Door de alternatieve strategie was VeeKay naar P11 opgeklommen, maar hij moest nog een pitstop maken en viel daarmee terug tot P21. De Nederlander won wel weer een positie door een dramatische slotfase voor Newgarden, die een stop/go-penalty kreeg en vervolgens een drive-through doordat hij bij die stop/go te snel door de pitstraat had gereden. Later won VeeKay nog een positie door een spin van Romain Grosjean.
Vooraan bleef de strijd om de zege in leven doordat Palou weigerde om O'Ward weg te laten rijden. Hij kreeg bovendien hulp in de vorm van achterblijvers, waaronder teamgenoot Simpson. Die kreeg de opdracht om achter Agustin Canapino te blijven, waardoor O'Ward flink in zijn spiegels moest kijken. Ondanks het oponthoud voor O'Ward kon Palou niet dichtbij genoeg komen om een inhaalactie te wagen om de leiding te heroveren. Na 80 ronden racen kwam O'Ward als eerste over de streep om de eerste race van het hybridetijdperk van de IndyCar te winnen. De race kenmerkte een mijlpaal voor de IndyCar, al leverde het over het algemeen weinig spektakel op. McLaughlin voegde zich op het podium, Marcus Ericsson reed zich naar een prima vierde plaats, voor Herta en Alexander Rossi. VeeKay eindigde op de negentiende plek.
Het IndyCar-seizoen gaat komende week alweer verder. Dan vindt op de Iowa Speedway een double-header plaats met races op 13 en 14 juli. Een week later volgt de race in Toronto als laatste onderdeel van deze triple-header.
Uitslag volgt.
Source: Motorsport