Zie hem razen, passen, tackelen, steggelen, balen, juichen, strijden, ballen verliezen en weer veroveren. Orkun Kökcü is dinsdagavond een Turkse tienkoppige draak tegen Oostenrijk. Oostenrijk won in de voorbereiding op het EK met 6-1 van Turkije. Oostenrijk blies Nederland een week geleden weg en was, met al die turbovoetballers op het middenveld, ineens een EK-favoriet.
Oostenrijkse voetbalfans kom je overal tegen in hun buurland, zo ook in München dinsdag. Ze zagen Nederland afrekenen met Roemenië en speculeerden met een volle bierpul en curryworst voor de neus al op een weerzien in Berlijn zaterdag.
Over de auteur
Bart Vlietstra schrijft voor de Volkskrant over voetbal.
Maar ze rekenden buiten het bijna spreekwoordelijke eergevoel van de Turken. Doelman Mert Günok was eerder nog de schlemiel tegen Portugal, maar fungeerde nu als redder des vaderlands met een magnifieke, beslissende zweefduik in de laatste minuut.
Kökcü is geboren in Haarlem. Tot een jaar geleden was hij speler van Feyenoord, dat hij naar de titel loodste en dat hem voor een recordbedrag aan Benfica verpatste. Als tiener koos hij al voor Turkije, veel glorieuze momenten kende hij nog niet als international.
Hij dook in het gat van de geschorste sterspeler Hakan Calhanoglu. Hij moest zich in de slotfase laten wisselen, compleet leeg, maar was ook compleet gelukkig. Hoewel, hij is geschorst voor de kwartfinale tegen Nederland en reageerde daar tegenover de NOS ontzettend Nederlands op. ‘Het is ontzettend zuur.’
Dat Kökcü zo tekeer kon gaan op het middenveld was hem nooit gelukt als vriend en ploeggenoot Tyrell Malacia hem drie jaar geleden niet een keer had meegenomen naar zijn favoriete Rotterdamse sportschool. Van de buitenkant is House of Champions onooglijk – graffiti, knipperende ledborden, een ijzeren hek eromheen – en binnen eigenlijk ook. Fitnesstoestellen met krassen staan dicht op elkaar. Het is er donker, er klinkt gekreun, soms een vloek. Het ruikt er naar zweet en natte hond.
Hier werden Malacia, Kökcü, en in het verleden ook Oranje-spelers Lutsharel Geertruida en Stefan de Vrij afgebeuld, soms zelfs uitgescholden en weer opgeraapt door eigenaar Hans Kroon en zijn zoon Jordan, beiden gezegend met een welluidende stem.
Het was nodig. De technisch begaafde Kökcü was altijd wat te makkelijk, te zwaar en te snel versleten. De Vrij stond als 17-jarige op de nominatie om weg te moeten bij de Rotterdamse club; te licht, te onzeker. En wat moest Feyenoord met de chronisch wisselvallige Geertruida?
De verwende voetballers worden gekoppeld aan toppers uit andere sporten die veel fitter en gespierder zijn, maar veel minder betaald krijgen. Een meer letterlijke wake-upcall van House of Champions is het in de winter in zee gooien van sporters, alwaar ze panikeren vanwege de kou, maar via ademhalingstechnieken weer tot rust worden gebracht.
De band gaat diep. Jordan Kroon: ‘Ze kunnen ons 24/7 bellen. Ze vertellen geheimen die ze nog niet aan hun eigen vrouw vertellen.’
In de maanden voor het EK coachte Kroon voetballer Kökcü op afstand via beeldbellen. ‘Twee, drie keer per week, hij wilde echt ready zijn.’
Malacia ontbreekt in Duitsland, ondanks een voortvarende start als Oranje-international en bij Manchester United. Hij kampt al ruim een jaar met een gecompliceerde knieblessure en voert in alle anonimiteit een heel ander gevecht: volledig fit worden.
Over Malacia gaat het nooit meer. Jordan Kroon: ‘De wereld is snel tegenwoordig. Dat zie je overal. Je bent snel vergeten. Maar wij vergeten hem niet.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns