Chantal van den Broek-Blaak vierde haar verrassende nationale titel zondag met tranen én haar dochtertje Noa. De 34-jarige wielrenster bewees in Arnhem dat ze terug is, nadat ze na haar zwangerschap veel moeite had om weer op topniveau te komen.
Vlak nadat ze solo over de finish is gereden op de Zijpendaalseweg in Arnhem, ziet Van den Broek-Blaak de belangrijkste reden waarom ze huilend over de streep kwam. De net één jaar oude Noa lacht vrolijk naar haar moeder.
"Neem haar wel mee naar het podium, hè?", roept ploegleider Lars Boom van SD Worx-Protime naar Van den Broek-Blaak. "Dat ga ik wel vragen", antwoordt de Rotterdamse.
En dus hangt Noa een half uurtje later in de armen van haar moeder, vlak nadat Van den Broek-Blaak voor de derde keer de rood-wit-blauwe kampioenstrui heeft gekregen. "Ik vind dit de mooiste overwinning uit mijn carrière. Echt. Want dit is met haar erbij", zegt Van den Broek-Blaak, terwijl Noa in de gouden medaille bijt.
"Natuurlijk staat mijn wereldtitel (in 2017, red.) ook hoog op het lijstje, maar op dit moment kies ik voor deze. Omdat ik van zo ver moest komen. Het heeft me zo veel bloed, zweet en tranen gekost om door te zetten. En dan staat zij bij de finish. Echt geweldig." Lachend: "Ja, die emoties kwamen er na afloop allemaal even uit."
Van den Broek-Blaak noemt het afgelopen jaar steevast het mooiste jaar uit haar leven, omdat ze op 24 mei 2023 voor het eerst moeder werd. Maar op wielergebied waren het misschien wel de lastigste twaalf maanden van haar loopbaan.
De terugkeer in het peloton na haar zwangerschap ging allesbehalve vanzelf. "Het is echt superzwaar geweest", vertelt Van den Broek-Blaak. "Ik heb nooit getwijfeld of ik door wilde gaan met wielrennen. Maar ik ben natuurlijk wel meer gaan relativeren sinds de geboorte van Noa. Ik heb me afgevraagd: is dit nou echt wat ik wil?"
Fysiek kwam de klassiekerspecialist redelijk snel terug op niveau. De mentale horde was een stuk hoger. "Ik heb het zelf ook meegemaakt: als je ouder wordt, dan zie je meer gevaar op de fiets", zegt oud-renner Boom. "We wisten dat Chantal het nog kan. Maar ze moest zelf de stap zetten waardoor ze weer bereid was om risico's te nemen in de koers."
Van den Broek-Blaak: "Dat duwen en trekken in het peloton; ik vind het 't allemaal niet meer waard. Ik heb nu een ander leven, zit in een nieuwe situatie waarvan ik heel erg geniet. Ik ben een andere Chantal dan voor de geboorte van Noa. Ik heb de ene keer de pet van wielrenster op en de andere keer de pet van mama."
Tegelijkertijd vindt Van den Broek-Blaak wielrennen nog steeds de allermooiste sport die er is. En heeft ze nog steeds veel plezier op de fiets. En dus bleef ze de afgelopen maanden doorzetten. "De laatste weken voelde ik het vertrouwen langzaam terugkomen", zegt ze. "Het moest alleen nog even allemaal op zijn plek vallen."
Van den Broek-Blaak wordt zondag al om 6.00 uur wakker. "Ik had echt zin in dit NK", zegt ze. "Het zat al een tijdje in mijn hoofd dat ik hier een goede wedstrijd wilde rijden. Maar tot de laatste ronde van koers had ik nooit gedacht dat ik voor de winst kon gaan."
In die laatste omloop rijdt Van den Broek-Blaak door een sterke demarrage weg bij medevluchter Yara Kastelijn. Met een solo van 6 kilometer stelt ze haar eerste zege sinds oktober 2021 veilig. Tot zondag was een achttiende plek in de tweede etappe van de Ronde van Groot-Brittannië van eerder deze maand haar beste uitslag sinds haar zwangerschap.
Het is in Arnhem onmogelijk om iemand te vinden die Van den Broek-Blaak de titel níét gunt. Tekenend is dat vijf van haar SD Worx-ploeggenoten bij de ceremonie in het gras voor het podium zitten om de nieuwe kampioene toe te juichen.
"Ik vind het zo gaaf dat al die meiden ook helemaal stonden te springen", zegt Van den Broek-Blaak. "Zij weten natuurlijk welke struggles ik heb gehad, dat ik echt door een superzware periode ben gegaan. Maar zij hebben me altijd gesteund. Het is geweldig dat daar nu deze titel komt uitrollen."
Noa, die minutenlang rustig op de schoot van Van den Broek-Blaak heeft gezeten, begint inmiddels een beetje te jengelen. "Deze wil ervandoor", lacht de Nederlands kampioene, terwijl ze aanstalten maakt om van het podium af te stappen. Het is tijd om de pet van mama weer op te zetten.
Source: Nu.nl sport