Home

Een mensenvretende haai in de Seine. Precies wat horror hoort te doen: het sublimeren van een actuele angst

In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur. De gruwelfilm Under Paris speelt akelig goed in op hedendaagse angsten.

Rusland zet Tom Cruise in. Een nep-Cruise. In de nepdocumentaire Olympics Has Fallen brengt de met AI gegenereerde stem van de filmster het Internationaal Olympisch Comité (IOC) in diskrediet. Volgens onderzoekers van Microsoft maakt dat deel uit van een desinformatiecampagne die onder meer de angst voor aanslagen tijdens de Olympische Spelen moet aanwakkeren.

De kijker met angst en beven laten kijken naar de Franse hoofdstad, aan de vooravond van de Spelen – bij Netflix willen ze dat óók. De grootste hit op de streamingdienst: Under Paris. Een Franstalige B-film over een door-geëvolueerde monsterhaai, liefkozend Lilith genoemd, die in de Seine zwemt en de ene na de andere Fransman/-vrouw opsmikkelt. ‘De beste haaienfilm sinds Jaws’, beweren sommige recensenten.

Spectaculair bloedbad

Is dat zo? Sharkonado 5: Global Swarming of Meg 2: The Trench heb ik nooit gezien, dus ik kan het niet met zekerheid zeggen. Wel ligt de vergelijking met Spielbergs zomerblockbuster om meerdere redenen voor de hand. Bijvoorbeeld omdat ook hier een eigenwijze burgermeester weigert in te grijpen uit angst voor reputatieschade voor de stad. Er wordt namelijk een zwemwedstrijd georganiseerd in, inderdaad, de Seine. Waar, als ze boel op tijd schoon en veilig krijgen, straks ook de Olympische openwaterzwemmers zullen zwemmen.

Ik verklap uiteraard niets als ik vertel dat dat in Under Paris een spectaculair bloedbad wordt, maar zoals in de beste films gaat het niet om het (voorspelbare) einde, maar de weg daar naartoe. En die is in dit geval bezaaid met afgeknabbelde ledematen, kinderen en hondjes die argeloos aan de kade staan, in tweeën gehapte slachtoffers, een knappe politieagent en figuranten die om heldhaftige (?) redenen het water inspringen terwijl daar monsterhaaien rondzwemmen. Darwin, die geciteerd wordt aan het begin van de film, zou de superieure soort zonder twijfelen weten aan te wijzen.

Hoofdschuddend had hij dan ook de achtergrondartikelen over de film gelezen. Is die gebaseerd op een waargebeurd verhaal? Kan het écht, naar mensen happende gemuteerde haaien in het zoete water van de Seine? Time Out belde James Wright van het Sea Life Aquarium in Londen. ‘Er zitten ongeveer zoveel wetenschappelijke juistheden in als in Aliens’, zei hij. En: ‘Een haai vreet zich niet zomaar een weg door honderden zwemmende mensen.’

Gruwelgeintje

Nee, precies, daar hoef je geen factchecker voor te zijn, en dat is juist het punt. Alles in Under Paris is overduidelijk kolder, opgediend met dickmaasiaans plezier. Afgerukte ledematen als gruwelgeintje. Het is precies wat horror hoort te doen: het sublimeren van een actuele, diepgewortelde angst. Het belachelijk maken om die te kunnen bezweren. Een paar weken voor de Spelen is de timing perfect: Under Paris is precies wat de wereld nu nodig heeft.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant columns

Previous

Next