De interesse in Europese verkiezingen kalft even snel af als de Nederlandse empathie voor mensen die vluchten voor bommen, vervolging, hongersnood en teruggedraaide salderingsregelingen. Veel mensen twijfelen of ze moeten gaan stemmen. Veel anderen gaan sowieso niet, of machtigen een gretige neef. Met name jongeren vormen een probleem: als ze al op de hoogte zijn van het bestaan van Europese verkiezingen, hebben ze geen zin, of het komt ze niet uit, of ze kunnen het stembureau niet vinden, of ze geloven niet in het nut ervan, en dat kleine groepje dat zich wel naar de stembus sleept, stemt steeds vaker op antidemocratische krachten. Bij Nieuwsuur kwamen dinsdag enkele onderzoekers aan het woord. Wat blijkt: een op de drie jongeren staat open voor een dictatuur. Dan schiet het tenminste een beetje op. Wat? Nou ja, je weet wel: iedereen een huis, snellere wifi, uitsluiting van minderheden, die dingen.
Wat veel jongeren, en ook een aantal niet-jongeren, ervan weerhoudt om hun stem uit te brengen, is de vraag of de Europese Unie er wel echt voor hén is. De moderne mens verlangt een stukje persoonlijke service. Wat heeft Europa me te bieden, mij als unieke consument? Moet ik gaan stemmen? Daarom, speciaal voor iedereen uit de iktatuur: de gepersonaliseerde stemwijzer.
‘Ik heb sinds kort een nieuwe baan en werk daarin samen met mensen met wie ik het niet eens ben. Ik heb van dichtbij meegemaakt hoe een anti-establishment-verkiezingsuitslag kan uitmonden in het benoemen van een establishment-premier. Met andere woorden: ik heb twijfels bij het democratische gehalte van verkiezingen. Moet ik toch gaan stemmen?’ Antwoord: ja, Dick.
‘Ik ben politiek actief en heb een eigen YouTube-talkshow. Daarnaast ben ik actief op Instagram, X, TikTok en, soms, in de Tweede Kamer. Een collega van mij leest geregeld boeiende Russische nieuwsberichten voor in het Europees Parlement. Toch wordt hij daar nu met de nek aangekeken. Overigens zijn deze verkiezingen gekaapt door aliens. Moet ik toch gaan stemmen?’ Antwoord: ja.
‘Ik ben sneuvelbereid maar wil niet dat mijn Europese patiëntendossier gedeeld wordt met niet-EU-verpleegkundigen. Moet ik toch gaan stemmen?’ Antwoord: ja.
‘Ik behoor tot de 39 procent van de Nederlanders die vindt dat het een morele plicht is om vluchtelingen op te vangen en ik heb het beklemmende gevoel dat de boel sowieso wel naar de ratsmodee gaat. Moet ik toch gaan stemmen?’ Antwoord: ja.
‘Ik ben een jongere en ik vind dat het allemaal veel te traag gaat. Nu zou ik graag eens op een dictator stemmen. Dat blijkt helemaal geen optie! Moet ik toch gaan stemmen?’ Antwoord: ja.
‘Ik ben nogal een pietje precies en er is geen enkele partij waar ik mij volledig senang bij voel. Mijn maximale score op de Kieswijzer is 75 procent, en omdat ik gewend ben overal honderd procent voor te gaan, overweeg ik een keertje over te slaan. Donderdag is sowieso geen chille dag. Moet ik toch gaan stemmen?’ Antwoord: ja.
‘Ik ben een bekende lijsttrekkersvuist. Er was mij een belangrijke, beleidsmatige rol beloofd, maar in de praktijk hang ik er momenteel werkeloos bij. In de praktijk wordt het werk toch weer door Roemeense vuisten uit handen genomen. Ik wil niet braaf wachten tot ik vuile handen mag maken, ik wil een tafel om op te slaan. Nu hoor ik dat dit allemaal in Brussel wordt bedisseld, schandalig ondemocratisch geknutsel! Moet ik toch gaan stemmen?’ Antwoord: ja.
Ja, ja, ja, ja, ja.
Over de auteur
Frank Heinen is schrijver en columnist voor de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns