Vissen zwemmen onverstoorbaar rond in het heldere water van de haven, terwijl op een paar meter afstand raceauto's zich met een bloedgang tussen de vangrails doorwurmen. Monaco is een en al contrast.
Terwijl 'vips' met bootjes op speciale pontons worden afgezet, staan de 'normale' fans onder de tribune in de rij voor een broodjeskraam. Een broodje caprese voor 9 euro: in het peperdure Monaco is dat een schappelijke prijs. Steenrijk en relatief normaal loopt hier door elkaar.
Voor de kwalificatie hangt er al een positieve sfeer in Monaco, en zeker in het havengebied. Vanaf elke boot dreunt de muziek door, op de uitpuilende tribunes klinkt nerveus geroezemoes en elk balkon met uitzicht op de baan is bezet. Aan alles valt te merken dat het belangrijkste uurtje van het weekend nadert.
De spanning loopt nog verder op als in de pitsstraat de eerste motoren worden gestart. Het geluid zwelt aan en de coureurs banen zich om beurten een weg omhoog richting het casino. Daar verdwijnen ze voor even in het krappere gedeelte van Monte Carlo.
Niet overal gaat het snel, maar de zogeheten zwembadchicane is een zeldzame plek waar je coureurs echt risico kunt zien nemen. Deze twee knikken, die het circuit in Monaco letterlijk om een zwembad heen laten lopen, vragen om risico's.
Het zijn de te benutten marges waar de coureurs in de aanloop al over hebben gesproken. Steeds dichter langs de muur, steeds harder over de kerbstones. Als ze het ergens doen, is het hier.
Daarom staan de marshals paraat, met hun speciale krikken op wieltjes om gestrande auto's snel aan de kant te krijgen. Een telescoopkraan heeft zijn haak al boven de baan hangen. Vlak voor de kwalificatie hebben ze nog koffie gedronken aan een campingtafel in de schaduw van de kraan, maar nu is iedereen aan de slag.
Twee van de snelste bochten op het circuit laten zien dat je als Formule 1-coureur een tikje gestoord moet zijn. Bij het ingaan van de bocht rammen de rijders hun auto al stuiterend over de kerbstones richting een vangrail. De downforce vanuit de vleugels en de vloer moet zijn werk doen, anders is een enorme klap onvermijdelijk.
Vanuit de juiste hoek bekeken zien de snelle koerswijzigingen er haast tegennatuurlijk uit. Bij de tweede knik scheren de coureurs rakelings langs een lage vangrail aan de binnenkant. Die wordt regelmatig geraakt, soms met een crash tot gevolg. Max Verstappen deed het al twee keer. Charles Leclerc ook.
Elke langs gierende auto zorgt voor een windvlaag. Maar er worden ook verschillen duidelijk. De auto's met Mercedes-motoren klinken schel. De Honda heeft nog altijd een diepe bron, terwijl de Ferrari- en Renault-krachtbron een fijner en ronder geluid produceren. Zo luid als vroeger is het niet, maar een gesprek voeren zit er niet in.
Dat is ook nergens voor nodig: de auto's op hoge snelheid zijn imponerend genoeg. Vonken schieten omhoog en blijven nog even op het asfalt nasmeulen. Rook komt van elke auto: een combinatie van uitlaatgas en verbrand rubber, omlijst door een aroma van gloeiend hete remblokken. Formule 1 op hoge snelheid is met geen camera over te brengen, dat moet de toeschouwer zelf ervaren.
Het publiek leeft mee, vooral met Leclerc en Verstappen. Dat gaat op twee manieren. Het is in Nederland een onbekend fenomeen, maar in oorden als Monaco bestaat angst voor Verstappen.
Dat is tegenwoordig ook merkbaar in Italië en Engeland. Daar is de Nederlander niet de favoriet, maar wordt hij juist gevreesd (en gerespecteerd). In Monaco worden snelle tijden van Leclerc met gejuich ontvangen. Een zucht van verlichting is te horen als Verstappen daar niet onder weet te duiken.
Tegelijkertijd is veel beter dan op televisie zichtbaar hoe lastig het beroep van Formule 1-coureur is. Ze willen elkaar niet in de weg rijden, daar staan straffen op. Maar in het krappe prinsdom is plaatsmaken makkelijker gezegd dan gedaan.
Uiteraard krijgen de coureurs hulp over de boordradio. Maar hoe ze hun eigen snelheid, de komende bochten en een snel van achteren naderende collega op elkaar afstemmen is ronduit imponerend.
Dat geldt ook voor Leclercs laatste ronde. Het is de ronde waarom het draait voor de Monegask, die zijn thuisrace koste wat kost een keer wil winnen. Daarvoor is poleposition nodig. De lokale favoriet weet dat en lijkt met zijn Ferrari te vliegen.
Met veel overtuiging sleurt Leclerc zijn auto door de laatste knik bij het zwembad, vol over een hoge kerbstone. Een grote vonkenregen is het gevolg. Het publiek houdt de adem een seconde in, maar ziet de Ferrari net langs de vangrail scheren. Dan is het alleen nog wachten op Verstappen.
Buiten beeld heeft de WK-leider zijn ultieme poging dan al afgebroken, na een foutje in de eerste bocht. Het is een kleine anticlimax. Toch springen alle fans in het rood op zodra de Red Bull langzaam voorbij komt brommen. De ontlading is intens, terwijl de scheepstoeters om beurten afgaan.
Monaco heeft wat het wilde: Leclerc op pole. Opgelucht nemen de feestgangers op hun dure jachten er nog een glaasje op.
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl sport