Wekelijks neemt Bor Beekman, Robert van Gijssel, Joris Henquet, Merlijn Kerkhof, Anna van Leeuwen of Herien Wensink stelling in de wereld van film, muziek, theater of beeldende kunst.
Het was een opmerkelijke gang van zaken op televisie afgelopen weekend. Op NPO 1 ging zaterdagavond Der Theo in première, een reportageserie waarin cabaretier Theo Maassen door Duitsland reist in de aanloop naar het EK voetbal. Een prominente nieuwe titel, maar de gebruikelijke promotie in de media bleef uit. Maassen gaf geen interviews over zijn serie, terwijl de talkshows doorgaans erg happig zijn op dit soort items. Het kijkcijfer bleek vervolgens ontstellend laag: 374 duizend kijkers voor Der Theo, terwijl het vlak na kijkcijferkanon Even tot hier (1,7 miljoen kijkers) stond geprogrammeerd.
Een van de oorzaken hiervan is, het zal weinigen ontgaan zijn, de nasleep van een artikel in weekblad Privé in januari, waarin Theo Maassen werd beschuldigd van huiselijk geweld. De aantijgingen werden na de publicatie ontkend in een verklaring door Maassens vrouw, ex-vriendin en zus. Maassen zelf wilde principieel niet publiekelijk reageren op het artikel, omdat hij vindt dat ‘het privéleven nu eenmaal privé is’. Het kostte Maassen uiteindelijk wel zijn baan als presentator van VPRO’s Zomergasten, en leidt nu dus tot een gebrekkige lancering van zijn zesdelige reisserie voor BNNVara.
Heeft het ook iets met de kwaliteit van het programma te maken? Het lijkt me niet direct, want ik zag de eerste drie afleveringen (de hele reeks staat al op NPO Plus) en Der Theo is een amusant en informatief programma over de Duitse cultuur en volksaard. In de serie onderzoekt Maassen, die als kind een jaar in Duitsland woonde en vloeiend Duits spreekt, wat we van Duitsers kunnen leren om straks goed te presteren op het EK.
Maar de serie gaat over meer dan voetbal: in aflevering 2 onderzoekt Maassen hoe de Duitsers omgaan met hun oorlogsverleden, en welke grappen er over de oorlog gemaakt kunnen worden. Ook wordt uitgelegd waar het woord ‘cabaret’ vandaan komt, als Maassen in Berlijn samen met de Nederlands-Duitse zanger Sven Ratzke een bezoek brengt aan het Wintergarten-theater. Hier was in de wilde jaren twintig van de 20ste eeuw een ongekende vrijheid op het vlak van variété, kunst en (queer) seksualiteit, totdat de nazi’s aan de macht kwamen en de cabarets wegdrukten en uitwisten.
Naast zijn tv-werk gaat Theo Maassen dit voorjaar ook het podium weer op. Zo zal hij eind juni optreden op het festival De Parade in zijn thuisstad Eindhoven. Ik stel me voor hoe het is om straks weer bij Maassen in de zaal te zitten. Je verwacht dan toch dat hij iets zal zeggen over de kwestie rond het Privé-artikel. Het zou ook passen bij de persoonlijke comedystijl van Maassen, die in zijn shows al vaak heeft gesproken over zijn relatie en zijn gezinsleven. Als comedian is Maassen nooit te beroerd om zichzelf aan een kritisch zelfonderzoek te onderwerpen en zijn twijfels en zwakheden te delen.
Het zou misschien verstandig om toch wat meer tekst en uitleg te geven over de kwestie. Want hoewel je privéleven inderdaad privé zou moeten zijn, is het inmiddels wel duidelijk dat de situatie nu tussen Maassen en (een deel van) zijn publiek in is komen te staan.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns