Beoordelen en helpen zijn handelingen met elk een ander brandpunt. Bij een beoordeling is het zaak níét naar de mens te kijken, terwijl bij hulp het juist goed is om dat wél te doen. Feiten laten zich immers makkelijker kennen dan de mens. Zolang we niet bij iemand in het hoofd kunnen stappen om daar te koekeloeren naar rondwarende gedachten en intenties is het redeloos een mens te beoordelen. Vandaar dat de inzet moet zijn: beoordeel de daden, niet de mens.
Als iemand hulp nodig heeft, is het júíst van belang de mens te zien. Empathie is een sterke katalysator om in actie te komen tegen andermans lijden. Door ons te verplaatsen in de ander wordt het invoelbaar in welke situatie diegene zit en voel je je geroepen daar iets aan te doen. Het herkennen van de ander als een gelijke brengt dat in ons teweeg. Niet voor niets heet het naastenliefde, in plaats van met-die-rare-snuiter-heb-ik-geen-zak-te-maken-liefde.
Over de auteur
Ibtihal Jadib is rechter-plaatsvervanger, schrijver en columnist voor de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
De beschamende chaos die in de westerse wereld is ontstaan over de situatie in Gaza komt doordat onze brandpunten zijn omgedraaid. We hebben het telkens over wat wij vinden van Palestijnen, Israëliërs of Joden en aan wie wij loyaal moeten blijven. Het is een vreemd gesprek dat we met elkaar voeren; onze voornaamste inzet lijkt te zijn om mensen te beoordelen.
De hoofdaanklager van het Internationaal Strafhof, mr. Karim Khan, kijkt uit hoofde van zijn functie naar de feiten. Hij heeft onderzoek gedaan naar de gebeurtenissen van 7 oktober en wil drie Hamas-leden vervolgen voor acht (oorlogs)misdaden. Khan heeft ook onderzoek gedaan naar de gebeurtenissen in Gaza en heeft premier Benjamin Netanyahu en defensieminister Yoav Gallant aangemerkt als verdachten van zeven (oorlogs)misdaden. In een officiële verklaring legt Khan uit hoe hij daartoe is gekomen. Hij somt feiten op, legt uit wat voor bewijsmiddelen hij heeft verzameld en welke conclusies hij daaraan verbindt. Het Strafhof zal Khans verzoeken nu moeten toetsen.
Dat kan het Strafhof niet in alle rust doen, aangezien de pleuris is uitgebroken. Uiteraard klaagt niemand over het verzoek om Hamas-leden te vervolgen, de ontsteltenis richt zich op de verdenkingen tegen de Israëlische functionarissen. In een interview met CNN vertelt Khan hoeveel druk er op hem wordt uitgeoefend door westerse leiders. Er is hem zelfs gezegd: ‘This court is built for Africa and for thugs like Putin.’ De gedachte dat ook ‘iemand van ons’ zich zou moeten verantwoorden, is kennelijk bezopen.
De mensen die klem zitten in Gaza hebben onze hulp nodig. Er zijn in de afgelopen vijf weken 28 kinderen onder de 12 jaar gestorven aan ondervoeding. Khan vraagt zich in het interview met CNN af hoeveel artsen ons nog moeten vertellen over het amputeren van ledematen bij kinderen zonder verdoving, hoeveel suikerpatiënten nog moeten sterven zonder insuline en hoeveel mensen met brandwonden onbehandeld moeten blijven voordat wij ons realiseren dat het recht wordt geschonden?
Ondanks alle politieke inzet lukt het westerse leiders niet om Israëls wijze van oorlogsvoering te veranderen. Khan is de eerste die wérkelijk een rode lijn durft te trekken. In plaats van hem te bedreigen of onder druk te zetten, zouden we opgelucht moeten ademhalen dat iemand het internationale recht nog probeert te handhaven. Al die mooie verdragen zijn er niet voor de sier. Bij mogelijke schendingen moeten we bereid zijn misdaden te onderkennen, ongeacht wie daarachter zit. In de woorden van Khan:‘Look at the evidence, look at the conduct, look at the victims and airbrush out the nationality.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns