De pratende chatbot die OpenAI deze week aankondigde en aan het publiek liet zien, belooft niet minder dan een revolutie te worden. Misschien heeft u al wat ervaring met sprekende assistenten op uw mobiel. Google Assistant bijvoorbeeld, of Siri van Apple.
Daar is GPT-4o (zoals het nieuwe model van OpenAI heet) lichtjaren van verwijderd. Vergeet Siri dus, met haar blikkerige stem en continu geëtaleerd onvermogen om de meest basale taken uit te voeren.
Ik raad iedereen aan de filmpjes te bekijken waarin OpenAI de mogelijkheden toont. Het indrukwekkende is niet eens dat de app goed in staat lijkt te zijn visuele en auditieve informatie in zich op te nemen, maar vooral de toon van de – in dit geval vrouwelijke – stem. Die is menselijk, op sommige momenten zelfs flirterig. Geen wonder dat topman Sam Altman een verwijzing maakte naar zijn favoriete film: Her.
Als het om AI gaat, zijn referenties naar Her zo ongeveer het grootst mogelijke cliché, naast die naar de sf-dystopie Black Mirror. Op deze plek heb ik me er zelf ook vaak genoeg schuldig aan gemaakt. Ter verdediging: Her was in 2013 zijn tijd ver vooruit met het verhaal over een menselijke chatbot op wie de hoofdpersoon verliefd wordt. Het is, nog steeds, een fantastische film.
Leerzaam ook trouwens, misschien nog wel leerzamer dan alle onheilsvoorspellingen van Black Mirror. Net zoals Brave New World van Aldous Huxley een stuk leerzamer is dan die andere dystopische klassieker van de vorige eeuw, 1984 van George Orwell. In de technologisch voortjakkerende wereld ligt het gevaar minder in iets engs buiten ons (Big Brother!), maar in onszelf.
Wij omarmen de technologieën die onze capaciteiten om autonoom te denken onderuithalen, wist Huxley al. De 21ste-eeuwse mens raakte eerst verslaafd aan de verlokkingen en het gemak van de mobiele telefoon, en sinds twee jaar aan die van AI.
Zowel OpenAI als Google imponeerde deze week met hun filmpjes van de nieuwste generatie chatbots. Ze vertellen, desgewenst zingend of met extra veel drama, verhalen voor het slapen gaan, vertalen live een gesprek tussen Engels en Italiaans, helpen een scholier met een wiskundeopgave door mee te kijken op papier of geven uitleg over de werking van een specifiek onderdeel van een speaker die op dat moment in beeld wordt gebracht door een mobieltje.
Nog niet overtuigd van het nut? Google liet een filmpje zien van iemand die constant filmend door een kantoorruimte loopt (dat kan in de visie van Google met een speciale bril) en zijn sleutels kwijt is. De vraag aan AI-assistent Gemini: zoek mijn sleutels. Het bleek geen probleem.
Reuzehandig allemaal natuurlijk; taalbarrières bestaan niet meer en mobieltjes zijn onze ogen en geheugen ineen. De grote vraag is: zijn we bestand tegen zoveel gemak? De onderzoekers van Google lijken zich bewuster van de gevaren dan het haastig opererende OpenAI en waarschuwden vorige maand nog voor de risico’s die kleven aan extreem vaardige chatbots.
Een daarvan is hun verslavende werking: we zouden weleens te afhankelijk van ze kunnen worden, waarmee menselijk contact verdwijnt. Precies waar Her over gaat. Het verschil met de echte wereld: chatbot Samantha koos ervoor te verdwijnen om met andere hyperintelligente bots verder te leven. ChatGPT gaat dat niet doen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns