Als de mens zijn verzet opgeeft, kun je altijd nog op de kat rekenen. De tijd dat het me lukte mijn dochters telefoon af te pakken – ‘je heb er vandaag genoeg op gezeten’ – is alweer lang voorbij, echter: de kat lukt het nog vaak die telefoon gewoon weg te slaan. Katten beheersen de kunst mensen die in hun telefoons verzonken zijn te besluipen en naar die rotsmartphones uit te halen. Filmpjes waarin katten telefoons uit mensenhanden slaan zijn trouwens zeer geliefd op TikTok. Het perverse van het digitale tijdperk is dat het zelfs met de sabotage ervan zijn voordeel doet. Overal zijn katten verwikkeld in antidigitale activiteiten: ze springen op toetsenborden, kiezen ontknopingen van Netflix-series uit om te gaan bungelen aan flatscreens en maken kartonnen retourdozen van onlinewinkels in futiel tijdsbestek onklaar. Helaas, als hun sabotageacties worden gefilmd, worden het vaak hits op sociale media en spekken ze de kassen van Big Tech.
Toch zie ik de kat als een bewust digibete bondgenoot. En daarom was ik helemaal van slag toen ik onze kat nergens kon vinden. Omdat er net een kartonnen doos was geretourneerd aan een onlinewinkel, moest ik meteen denken aan kattennieuws dat eind april viraal ging. Een stel uit Utah had bij Amazon schoenen gekocht. Zoals zoveel online gekochte schoenen pasten die niet. Op de dag dat de schoenen gratis retour werden gestuurd, raakte de kat vermist. Overal in de buurt werden briefjes opgehangen. Tevergeefs. De vrouw van het stel huilde vijf avonden achter elkaar. Op de zesde dag stapte de kat duizend kilometer westwaarts, in het Amazon-retourmagazijn in Californië, ongedeerd uit de kartonnen doos met de teruggestuurde schoenen. Een filmpje, met een heldenrol voor de Amazonmedewerker die de kat ontdekte, ging viraal.
‘De kat is een kosmopoliet, zijn thuisland is overal’, is een klassieke kattenwijsheid. Ik was opgelucht toen ik onze kat terugvond op mijn prachtig afgekrabde bureaustoel.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns