In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.
Er zou zeker één Oscarwinnaar zwetend in zijn bed hebben liggen woelen, de afgelopen dagen. Net als een regisseur of acteur of producent die zijn nieuwste film later deze week presenteert in de hoofdcompetitie van het filmfestival van Cannes.
Vorige week berichtte onder andere de krant Le Figaro over een ‘geheime lijst’ met tien namen van prominente figuren uit de Franse filmwereld die worden beschuldigd van seksueel grensoverschrijdend gedrag. Die ‘explosieve lijst’ zou bekend worden gemaakt tijdens het meest prestigieuze filmfestival ter wereld.
‘In paniek’ had de festivalorganisatie een crisismanagementteam samengesteld, aldus de Franse media. In het uiterste geval zouden films ‘wellicht uit het programma moeten worden geschrapt’, speculeerde de Britse krant The Guardian alvast.
Man, dat beloofde wat. Schandalen op de rode loper. Iconen die van hun voetstuk tuimelen. Rollende koppen. Vive la révolution! En dat alles zou beginnen op de site van onderzoeksplatform Mediapart. Daar zou de door hen samengestelde lijst op de dag van de opening worden gepubliceerd. Afwachten geblazen.
Het stuk dat kwam, was niet bepaald de nagel aan doodskist van het festival die inmiddels werd voorspeld. Integendeel. ‘Nepnieuws’, liet de website weten. Mediapart heeft helemaal geen verdachtenlijstje. Journalist Lénaïg Bredoux noemde de berichtgeving een ‘pathetisch mediaspektakel’, waar ze op de redactie ‘sprakeloos’ naar hadden gekeken.
Ze traceerde bovendien de bron van het nieuws, een tweet van een complotdenker die gretig was overgenomen, door steeds serieuzere media. Allemaal keurig onder het motto van ‘er gaan geruchten dat...’, maar bijna niemand besloot de collega’s bij Mediapart zelf even te bellen. Dus belandden de ‘geruchten’ via Le Figaro in de gerenommeerde vaktijdschriften, en werden er vragen over gesteld bij persconferenties, die weer nieuwe berichtgeving opleverden.
Het zal een combinatie van sensatiezucht en wishful thinking zijn geweest. Tot een paar manden geleden leek seksueel overschrijdend gedrag in de filmwereld in Frankrijk niet helemaal serieus genomen te worden. Een aantal zaken bracht daarin verandering; de tijd leek rijp voor een groter exposé.
Dat er nog wel wat te onthullen valt, lijkt bijvoorbeeld op te maken uit een verhaal in Elle, dinsdag, waarin negen vrouwen producent Alain Sarde (The Pianist, Mulholland Drive) beschuldigen van verkrachting en seksueel misbruik. Al raakte dat bericht een tikje ondergesneeuwd, omdat iedereen zat te wachten op die tien grotere namen. Met zo’n ongefundeerde hype als deze, schrijft Bredoux, kunnen tegenstanders verhalen van slachtoffers die wél goed zijn onderzocht bovendien weer makkelijker afschrijven als een mediacircus of heksenjacht.
‘De lijst’ is daarmee wel degelijk belangrijk: als geheugensteuntje. Een gerucht is nog geen nieuws. En hoe smeuïger, hoe meer je op je hoede moet zijn.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns