Bestaat er een idealere schoonzoon dan straatvoetbalkoning Soufiane Touzani? Van zijn pretoogjes die permanent op standje ongeremde levenslust staan tot aan zijn glimmende en strak gekapte haar – balgoochelaar Touzani is waar schoonmoeders wereldwijd voor tekenen.
Een familieman voor de volle honderd procent, noemde Touzani zichzelf begin mei in een interview met de Volkskrant. ‘Ik ben gezegend. Drie kinderen, een vrouw, moeder, vader (die vanwege ziekte bij Touzani inwoont), opa, oma.’ En de belangrijkste les die hij zijn kinderen meegeeft: ‘Lief zijn voor een ander.’
Over de auteur
Hassan Bahara schrijft voor de Volkskrant over film en televisie en is eens in de vijf weken tv-recensent.
Geen wonder dus dat de geboren mensenvriend Touzani een plekje toebedeeld heeft gekregen op tv. We leven in tijden van acute nood aan ‘verbinders’, aan humanisten die, tussen het uithalen van halsbrekende kunstjes met een bal, ook het hart kunnen verwarmen van tv-kijkers.
Touzani is sinds 2020 het gezicht van het NTR-programma Tiki Taka Touzani, een voetbalprogramma van net 25 minuten waarin de pannakoning (bedreven in het door de benen spelen van zijn tegenstander) optrekt met bekende (oud)-profvoetballers zoals Wesley Sneijder en Noa Lang.
Maandagavond was PSV-verdediger Sergiño Dest aan de beurt voor de Touzani-behandeling. De PSV’er deed een wedstrijdje willekeurige mensen in een winkelstraat met een bal door de benen spelen. Daarna volgde een manhaftige poging om te breakdancen en kreeg Dest een crossfiets in zijn handen gedrukt – probeer maar iets waanzinnigs met die fiets, malle PSV’er.
Nu zijn voetballers zelden geschikt interviewmateriaal. Diep gaan ze alleen op het voetbalveld, als er een doelpunt valt te scoren. Maar de lichtheid van de gesprekken in Tiki Taka Touzani is weer van een andere orde. De veronderstelling lijkt dat Touzani, de straatwijze pleintjesvoetballer, iets makkelijker tot de vaak stuurse voetbalmiljonairs kan doordringen vanwege een (deels) gedeelde achtergrond. Maar zelfs Touzani lukt het niet altijd, ondanks al zijn charme, om de voetballers voorbij de platitudes te trekken.
Dest had zichtbaar plezier met Touzani, maar veel verrassends kwam er niet bepaald uit zijn mond. Zelfs toen de voetballer door Touzani werd toegesproken met een spokenwordtekst (Dest rijmt op best) gaf hij geen sjoege.
De fluwelen behandeling van Touzani werkt dan ook beter bij voetballers die al een carrière achter de rug hebben, die ouder zijn, niet meer elk woord op de weegschaal hoeven te leggen. Zie bijvoorbeeld de aflevering van vorige week met voetballegende Clarence Seedorf.
Touzani is dan vooral de bewonderende fan die Seedorf onder de superlatieven bedelft. Ondertussen mag Seedorf terugblikken op zijn indrukwekkende carrière. We weten alles al – vier keer de Champions League gewonnen, in dienst van Real Madrid een van de mooiste doelpunten ooit gescoord – maar door de bewonderende ‘o’s’ en ‘a’s’ van Touzani raak je weer onder de indruk.
Dat is ook het talent van ideale schoonzonen. Altijd vol bewondering zijn, ook over uitgekauwde successen. Het werkt aanstekelijk en je raakt in een goed blaadje bij iedereen, je schoonmoeder voorop.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns