'Buckle up: Formula 1 is back!', kopt de Shanghai Daily, een Engelstalig krantje dat bij de receptie van het mediacentrum op de desk ligt. Na vier jaar afwezigheid is de koningsklasse van de autosport terug op het Shanghai International Circuit. Het belooft om meerdere redenen een interessante Grand Prix te worden. Zo wordt er voor het eerst met de huidige generatie Formule 1-auto's over deze baan gereden en vindt in China het eerste sprintweekend van het jaar plaats, dat in 2024 volgens een nieuw format wordt afgewerkt.
Dat de Grand Prix van China dit jaar pas weer op de kalender staat, heeft te maken met dat de coronamaatregelen in China nog wat langer van kracht waren dan elders in de wereld. Als het aan de race-organisator had gelegen, had het evenement overigens vorig jaar alweer plaatsgevonden, aangezien alle beperkingen ten aanzien van het coronavirus toen ook al waren opgeheven. Alleen kwam de aankondiging van de Chinese overheid voor de Formule 1 te laat om de kalender nog aan te passen.
Om de terugkeer van de Formule 1 te vieren, organiseert de Chinese Formule 1-journalist Frankie Mao op woensdagavond een etentje voor een groepje buitenlandse verslaggevers en fotografen. Na eerder die dag te zijn aangekomen in Shanghai en een korte wandeling te hebben gemaakt door de Bund, het meer toeristische deel van de stad, reis ik met de metro af naar de tempel van Jing'an. Niet ver daarvandaan is namelijk het restaurant waar we hebben afgesproken. Bij aankomst worden we naar een privévertrek begeleid, waar we plaatsnemen aan een grote ronde tafel. Als iedereen voorzien is van een Tsingtao, een groot biermerk in China, wordt er geproost op een mooi weekend: 'Ganbei!' Op een draaibaar plateau worden vervolgens lokale gerechten geserveerd: van zoete buikspek tot kwal met sojasaus en van tofu met een crème van krab tot handgemaakte visballen.
Door de nasleep van COVID-19 rijdt Zhou Guanyu, die bezig is aan zijn derde seizoen in de Formule 1, pas dit jaar zijn eerste thuisrace. "Het is leuk om alles nu eens van de andere kant te zien, na hier eerder als jonge Formule 1-fan op de hoofdtribune te hebben gezeten", laat hij donderdag weten in de persconferentie. "Het zal ongetwijfeld een emotioneel weekend voor me worden en ik kan niet wachten om morgen voor het eerst de baan op te gaan." Opmerkelijk: de in Shanghai geboren coureur heeft nog niet eerder met een formulewagen over het circuit gereden, doordat hij op zijn twaalfde naar Engeland verhuisde voor zijn kartcarrière. Aan steun van het publiek zal het hem de komende dagen echter niet ontbreken; de kaarten waren binnen no time uitverkocht.
Zhou Guanyu in actie op zijn thuiscircuit.
Foto door: Mark Sutton / Motorsport Images
Dat er de komende dagen de nodige fans voor Zhou afreizen naar het circuit, zou ondergetekende overigens goed van pas komen. Want niet alleen voor Zhou is het de eerste keer in de F1-paddock van het Shanghai International Circuit, ook voor mij. Om verschillende redenen stond deze Grand Prix nog niet eerder op mijn programma.
Om het mezelf gemakkelijk te maken hebben ik en een collega een hotel geboekt dicht bij een metrostation waarvan de lijn rechtsreeks naar het circuit gaat. Toch blijkt de reis op donderdagochtend niet zo eenvoudig als gehoopt. De lijn gaat na een van de stations namelijk twee kanten op. De metro gaat om en om naar Huaqiao en North Jiading. We moeten die naar Huaqiao hebben, maar alleen het volgende station wordt in het Engels aangegeven, niet de eindbestemming. Aangezien de meeste Chinezen geen woord Engels spreken, wordt het gokken of we op de juiste metro stappen. We nemen de eerstvolgende en je raadt het al: het is de verkeerde.
Als we na een iets langere reis dan de gepland eindelijk op het circuit zijn aangekomen, worden we overal toegelachen door Zhou. Zijn beeltenis is overal. Aan de achterkant van de hoofdtribune hangt een reusachtig affiche voor de Grand Prix van China. Zhou staat prominent in het midden. Max Verstappen en Lewis Hamilton staan links en rechts van hem op de achtergrond afgebeeld. Zij vervullen dit weekend een bijrol voor het Chinese publiek.
Op vrijdag verloopt de tocht iets eenvoudiger dan op donderdag, met dank aan enkele zwart-groene caps die we om ons heen spotten. Het is vanaf nu simpelweg een kwestie van de Zhou-aanhang volgen. De meeste Chinese fans verschijnen overigens in hun normale kloffie op het circuit, terwijl anderen rustig een Mercedes-jas over een Ferrari-shirt dragen. Heel anders dan in Zandvoort dus, waar praktisch iedereen in oranje of anders de Red Bull-kleuren gekleed gaat.
De intensiteit waarmee de fans op de tribunes meeleven met hun Zhou is er echter niet minder om. En dat begint al tijdens de pitstoptrainingen op vrijdagochtend. Na elke geslaagde oefenpitstop die de monteurs van Sauber afleveren, stijgt er een luid applaus op vanaf de hoofdtribune. Dat het Zwitserse team tijdens de vorige races grote problemen had in de pits, lijkt hen niet te zijn ontgaan.
Als Zhou aan het begin van de training de pitstraat uitrijdt, ontploft het publiek. Ik zit op dat moment in een shuttlebus die fotografen op verschillende punten langs het circuit afzet. Ik stap uit bij de eerste bocht, waarna het een klein stukje lopen is naar de derde bocht, wat volgens de ervaren Formule 1-fotograaf Mark Sutton een goede plek is om de auto's van dichtbij in actie te zien. Elke keer als Zhou op de baan is, scandeert het publiek: "Guanyu! Guanyu! Guanyu!" Later die dag brengt hij de fans in extase door zich als tiende te kwalificeren voor de sprintrace.
Een dag later eindigt Zhou als negende plek in de sprint, waarmee hij net geen punt pakt. "Ik denk we het maximale eruit hebben gehaald. P9 is net niet genoeg voor een punt, maar we kunnen vertrouwen halen uit de pace die we tijdens die negentien ronden hebben laten zien." De kwalificatie draait echter uit op een teleurstelling. Nadat hij vrijdag nog Q3 wist te halen, ligt hij er op zaterdag in Q1 al uit. "Ik heb betere dagen gehad", merkt Zhou, die zestiende staat op de grid voor zijn thuisrace, na afloop op. "Ik blokkeerde een wiel bij de veertiende bocht en schoot bijna rechtdoor. Daar verloor ik de tijd die ik nodig had om in Q2 te komen."
Op zondagochtend ben ik vijf uur voor de race op het circuit. Ik besluit een kijkje te nemen in de fanzone, waar het dan al behoorlijk druk is. Bij een van de merchandisestands ligt een teddybeer met een Sauber-overall aan. Ondanks dat er omgerekend nog zo'n 45 euro voor moet worden betaald, vindt het artikel gretig aftrek.
Nadat even voor 15.00 uur lokale tijd het Chinese volkslied heeft geklonken, gaat de Grand Prix van start. Zhou verliest in de openingsfase van de race terrein en spendeert daarna een groot deel van de race in de achterhoede. Als hij na 40 van de 56 ronden voor de derde keer naar de pits gaat, ligt hij zestiende en voorlaatste. Maar doordat hij voor het laatste deel van de race naar de zachte band is gewisseld, kan hij nog een slotoffensief inzetten.
Dankzij het bandenvoordeel is zijn snelheid aan het einde van de race beter dan die van de coureurs voor hem. Eerst wordt Logan Sargeant ingerekend en vervolgens Kevin Magnussen. Na beide inhaalacties wordt er gejuicht alsof hij de leiding in de race heeft overgenomen. De reactie van het publiek is in het mediacentrum te horen nog voordat de bewust actie op de tv-schermen te zien is. Alsof hij zojuist een podiumplaats heeft behaald, mag hij zijn auto na de finish op het rechte stuk parkeren. In werkelijkheid is hij als veertiende over de eindstreep gekomen. De emoties zijn er bij Zhou niet minder om. "Hier heb ik als kind van gedroomd", zegt hij. "Bedankt aan alle Chinese fans hier en thuis voor de televisie."
Direct na de race loop ik in de paddock Helmut Marko tegen het lijf. Ik stel de Red Bull-baas een paar vragen over de race en confronteer hem met de uitspraak die Sergio Pérez eerder in het weekend heeft gedaan bij de Mexicaanse ESPN. De nummer twee in het kampioenschap zei dat hij na dit jaar een contract voor minimaal twee jaar wil hebben. Dit zou volgens hem voor het team ook logisch zijn omdat er dan continuïteit is op het rijdersvlak als de regels voor 2026 op de kop gaan. Marko vertelt me dat de regelveranderingen geen rol zullen spelen in de beslissing die Red Bull zal nemen. Pérez moet op de eerste plaats presteren, zegt hij, om daarna op te merken dat de zesvoudig Grand Prix-winnaar in eerste instantie om een driejarig contract vroeg.
Als mijn collega en ik bijna klaar zijn met ons werk is het 22.15 uur. We zijn inmiddels de laatste journalisten in het mediacentrum. Helemaal aan het einde zitten verder alleen nog een paar IT-jongens, die er overigens het hele weekend niet in geslaagd zijn om ons van een stabiele internetverbinding te voorzien. Een Britse collega die een kwartier eerder is vertrokken, stuurt ons een bericht. "Jullie weten dat de laatste metro om 22.34 uur gaat?" Ons haasten om die te halen heeft dan al geen enkele zin meer. Het mediacentrum bevindt zich op het Shanghai International Circuit in een van de twee grote gebouwen die het rechte stuk met start-finish overspannen. Voordat je bij het metrostation bent, moet je eerst met de lift negen verdiepingen omlaag en door de lange tunnel tunnel die onder de baan loop, waarna het nog een paar honderd meter wandelen voordat je op het perron bent.
Aangezien we de laatste metro op onze buik kunnen schrijven, besluiten we op ons gemakje ons werk af te ronden en daarna op zoek te gaan naar een taxi. Als we eenmaal de taxistandplaats hebben gevonden, spreken we door druk met onze handen te gebaren en cijfers te laten zien op mijn mobiele telefoon een prijs af met de chauffeur van de taxi die vooraan staat in de rij, die ondertussen rustig in het Chinees tegen ons aan blijft kletsen. Driehonderd Yuan, roept hij naar de achterbank. Tweehonderd, laten we zien op mijn mobiel, waarna mijn collega opmerkt dat het er bij de onderhandelingen tussen Red Bull en Pérez waarschijnlijk net zo aan toegaat.
Het lachen vergaat ons echter snel als de taxichauffeur wegrijdt. De beste man blijkt de grootste moeite te hebben om wakker te blijven. Op rechte stukken weg gaat hij zonder dat daar enige aanleiding voor is langzamer rijden en bij stoplichten wordt er pas opgetrokken nadat er een luid 'go, go go!' van onze kant heeft geklonken. Omdat in een buitenwijk van Shanghai uitstappen op dit tijdstip ook geen optie is, besluiten we de hachelijke taxirit voort te zetten. Meerdere keren moeten we hem erop wijzen dat hij moet afslaan, als hij geen aanstalten lijkt te maken om de aanwijzingen van zijn eigen navigatie op te volgen. Op die momenten wordt er lacherig gereageerd. "Ja ja, ik had het wel gezien", lijkt hij te zeggen.
Opgelucht halen we adem als we kort na middernacht op de plek van bestemming zijn. Als we om een bonnetje vragen, wordt duidelijk dat hij de rit heel graag buiten de boeken wil houden, waarmee ons vermoeden dat hij al veel te lang achter het stuur zit, bevestigd lijkt te worden. In plaats van een bonnetje van onze rit uit te printen, zien we hem in het digitale systeem op zijn dashboard door de bonnetjes van eerder die dag bladeren. Hij is op zoek naar eentje waar precies het bedrag van 200 Yuan op staat, zodat hij die aan ons kan geven. We hebben het spelletje al gauw door en roepen de getallen op die op de bonnetjes voorbij komen, om na vijf minuten te juichen als eindelijk een reçu voor een rit van 200 Yuan op het display verschijnt. Eindelijk kunnen we uitstappen.
In een restaurant om de hoek van ons hotel drinken we een biertje om bij te komen van wat we zojuist hebben meegemaakt. "Dat hebben we ook weer overleefd." Daarna is het dan toch echt tijd om naar bed te gaan. Want over vijf uur gaat mijn wekker om op tijd op het vliegveld te kunnen zijn voor de ruim elf uur durende terugvlucht naar Amsterdam.
Bekijk: F1 China 2024: Guanyu Zhou in tranen na zijn eerste thuisrace
Source: Motorsport