Het zonnetje was weer uit op het circuit van Misano voor de kwalificatie voor de tweede E-Prix aldaar. In de eerste groep mochten elf coureurs aan de bak om zich in de top-vier te rijden, want alleen dan mochten ze door naar de duels. In groep A was het de beurt aan onder andere Robin Frijns om daarin te slagen. De Limburger was in de trainingen op zondag de snelste, dus de kansen lagen er om naar de duels door te stoten. Ook de andere Nederlander in het veld Nyck de Vries kreeg de kans om zich te bewijzen.
Nadat alle rijders een tijd hadden neergezet zat de Frijns er goed bij. Hij was op dat moment derde in de tijdenlijsten achter Maximilian Günther en Nico Müller. De Vries bevond zich in eerste instantie wat verder in het veld, maar met nog vijf minuten op de klok drukte hij zich ineens in de top-vier, ten koste van Frijns die wegzakte naar de vijfde stek.
Bij het vallen van de vlag schoot Frijns naar de top, om die uiteindelijk aan Nick Cassidy over te geven. Het was voor de Envision-couruer wel goed genoeg om naar de duels over gat. Met Frijns en Cassidy mochten ook Müller en Jean-Éric Vergne zich opmaken voor de volgende fase. De Vries kwam tekort en werd tiende. Hij hield alleen António Félix da Costa achter zich. Kampioenschapsleider Oliver Rowland viel ook uit de top-vier en dat kost hem een goede uitgangspositie voor de race later op zondag.
In groep B was het de beurt aan de andere elf coureurs om een goede tijd neer te zetten. Na de eerste rondes stond er wel een verrassende top-vier, met Sergio Sette Câmara voor Sacha Fenestraz. Daarna kwamen pas de kanonnen uit het FE-kampioenschap, met Stoffel Vandoorne, Pascal Wehrlein en Jake Dennis. Sam Bird, Jake Hughes en Mitch Evans moesten uit een ander vaatje tappen wilden zij de top-vier behalen. Zij stonden er eerst naast.
Het was snel duidelijk dat ook hier de snellere coureurs weer boven kwamen drijven. Hughes snelde naar een wereldtijd van 1.17.6 en nam in zijn kielzog Wehrlein, teamgenoot Bird en Vandoorne mee. Namen als Dennis, Evans en Buemi werden eruit getikt. Een harde klap voor deze coureurs, die allemaal ergens in het achterhoofd bezig zijn met hun eigen titelaspiraties.
Hier en daar schoten er in groep B wat coureurs van de baan, allemaal relatief zonder erg. Vooral Jehan Daravula maakte een slechte beurt door in zijn laatste poging om een goede startpositie te bemachtigen in de eerste bocht al naast het asfalt te komen.
In de kwartfinales mocht Frijns direct het spits afbijten. De 32-jarige nam het op tegen Müller, nota bene degene die hem opvolgde bij Cupra. Het was een spannende strijd, want na de eerste sector stond Frijns net iets voor. Daarna begon Müller echter wat sneller te worden en nam afstand. Bij sector twee was het gat nog heel close, maar daarna maakte Frijns een fout. De coureur uit Maastricht verloor zes tienden en moest zijn meerdere erkennen in zijn Zwitserse tegenstander.
De tweede kwartfinale leverde een heus titanengevecht op: Vergne en Cassidy streden met elkaar voor de kostbare halve finale plekjes. Eerstgenoemde begon heel sterk, maar na een uitstekende laatste sector van Cassidy leek de Nieuw-Zeelander het duel alsnog te winnen. Het gat was slechts 32 duizendsten, maar die tellen in de autosport ook. De vraag was echter of de Jaguar-rijder niet over de track limits ging. Dat bleek later zo te zijn, waardoor Cassidy zijn tijd verloor en Vergne door mocht.
Nick Cassidy was rap, maar kreeg track limits aan de broek.
Foto door: Simon Galloway / Motorsport Images
De volgende kwartfinale was Bird versus Wehrlein. Ook dit gevecht begon met kleine onderlinge verschillen. Bird opende met de McLaren iets sneller, maar de Porsche van Wehrlein gaf niet veel toe. Dat het gat klein bleef was van levensbelang, want in de laatste sector pakte de Duitser dusdanig veel tijd dat hij Bird eruit kegelde.
Vandoorne tegen Hughes was de laatste kwartfinale. Hughes begon snel en bouwde langzaam maar zeker het gat uit naar meer dan een halve seconde. Daarmee liet hij Vandoorne kansloos, die zo niet verder kwam dan de kwartfinale.
De eerste halve finale was het de beurt aan Jean-Éric Vergne en Nico Müller. Deze strijd was niet heel spannend, want Vergne was vanaf moment een heer en meester. Müller deed alles wat hij kon in de Cupra, maar de DS Penske van Vergne was gewoon te snel. Door de winstpartij van Vergne is de Fransman nu recordhouder front rows in de volledig elektrische klasse.
De andere halve finale was tussen Wehrlein en Hughes. Laatstgenoemde was het hele weekend snel in Misano en ook op zondagmorgen was dat het geval. Hij pakte elke sector veel tijd en zelfs een foutje bij het opkomen van het rechte stuk kon hem niet uit de finale houden. Het gat was miniem, maar groot genoeg voor Hughes om naar de finale te gaan.
Het leverde dus een spannend gevecht voor pole op in de finale in Misano. Hughes ging op voor zijn eerste P1 op de grid, Vergne had er al zeventien stuks op zijn naam staan. Vergne was de eerste die de rondetijd mocht neerzetten. De beide coureurs hadden nog even een gebbetje voordat ze van start gingen, maar daarna was het serious business. Hughes begon sterk en hield Vergne in sector 1 al op twee tienden. Vergne gaf niet op, maar Hughes was echt een klap sneller. Pole voor Hughes dus.
Volgt spoedig
Source: Motorsport