Het iconische Suzuka, gepassioneerde (maar vooral respectvolle) fans en het land Japan. Het is niet lastig om in te zien waarom de Grand Prix in het land van de rijzende zon bij velen in de Formule 1-wereld zeer hoog staat aangeschreven. Ondergetekende reisde twee jaar geleden voor het eerst naar het zogenaamde Mie-prefectuur, voor de race waarin Verstappen zijn tweede wereldtitel zou veiligstellen. "Moet ik op die troon zitten? Maar ik ben toch nog geen kampioen? Oh, wel? Nee toch? Wel, weet je het zeker?" Even daarvoor had nagenoeg iedereen in het mediacentrum de Formule 1 en FIA voor gek verklaard toen ze de melding 'Verstappen wereldkampioen' op mondiale televisie gaven. Had niemand bij die instanties de tabel goed gelezen? Aan het eind van de rit bleek nagenoeg iedereen in de paddock een zinnetje boven de tabel te hebben gemist, al maakte het Suzuka 2022 wel meteen gedenkwaardig.
Dit jaar geen titelontknoping in Japan, maar wel een race in het befaamde kersenbloesemseizoen. "Ik vind deze tijd van het jaar mooier, het is ook nog beter voor de plaatjes!", grapt Verstappen. Voor het eerst in de roemruchte historie van het circuit is de Grand Prix in het voorjaar gereden. Het heeft alles te maken met de logistieke operatie, duurzaamheid en het combineren met Australië, waardoor Suzuka ook de komende jaren vroeg in het seizoen verwacht te zitten. De logistieke operatie geldt overigens niet alleen voor de vracht, maar ook voor iedereen die Suzuka bezoekt. Na een vlucht op Tokio of Osaka - in mijn geval de indrukwekkende metropool Tokio - wacht nog een reis van ongeveer vierhonderd kilometer met verschillende treinen. Het grootste gedeelte daarvan wordt afgelegd met een iconisch vervoermiddel in Japan: de shinkansen, oftewel bullet train. Met ruim driehonderd kilometer per uur vliegt het fraaie landschap aan je voorbij op weg naar Nagoya, waar de uitdaging met lokale treinen iets groter wordt. Des te verder van Tokio vandaan, des te minder er Engels wordt gesproken. Dan maar met handen en voeten. Bijzonder kleine hotelkamertjes vormen bij het eerste bezoek aan Japan voor de meesten een soort reality check, maar toont ook dat het leven in de Formule 1 niet alleen glitter en glamour is. Dat geldt overigens ook voor het eten: de Japanse keuken is befaamd, maar de werkdagen zijn vaak dermate lang dat lopend door de McDrive eerder de realiteit is dan uitgebreid dineren.
Eén ding maakt dat alles meer dan goed en dat is de ongekende Formule 1-sfeer die er heerst en die met nagenoeg geen andere race te vergelijken is. Aan enthousiasme ab-so-luut een gebrek. Zo is donderdag traditiegetrouw de mediadag waarop er voor toeschouwers nog geen baanactie is, maar toch trekken om 08.00 uur 's ochtends al duizenden mensen naar het circuit. Het blijkt voor de immens populaire pit walk te zijn, die de gehele dag in verschillende groepen plaatsvindt en meteen laat zien hoe F1-gek de Japanse toeschouwers zijn. Dat laatste is ook af te lezen aan de outfits. Mensen volledig uitgedost als Sebastian Vettel of Ayrton Senna - inclusief helm - komen voorbij, net als fans die zelf een creatief hoofddeksel met een stuur of zelfs een volledige auto erop hebben geknutseld. Dat het kennerspubliek is, blijkt trouwens uit de vele vlaggen ter na gedachtenis aan Jules Bianchi, tien seizoenen na het noodlottige ongeluk.
Op de mediadag draait het in de gesprekken met Max Verstappen om twee onderwerpen: zijn zeldzame uitvalbeurt in Australië en het 2026-reglement. Wat betreft dat eerstgenoemde houdt de Nederlander zich tijdens de persconferentie met internationale media nog keurig op de vlakte. Tijdens de Nederlandse mediasessie laat hij in een kleiner gezelschap doorsijpelen wat er daadwerkelijk is gebeurd Down Under: "Er was niet echt een probleem met de auto, maar je moet alles natuurlijk wel vastzetten!" Het gaat met Verstappen eveneens uitgebreid over de Formule 1-plannen voor 2026, waar de drievoudig wereldkampioen nog altijd geen fan van blijkt. Het onderwerp leeft bij de buitenwereld nu misschien nog niet enorm, maar achter de schermen sijpelen er steeds meer zorgwekkende geluiden door vanuit verschillende teams.
Over de verwachtingen voor Suzuka - waar Verstappen tien jaar geleden zijn trainingsdebuut heeft gemaakt - gaat het nauwelijks. Het komt doordat iedereen aanneemt dat de Limburger met speels gemak 'wel even' zijn derde zege op rij pakt in Japan. De scherpe trainingstijden en pole-position lijken dat te bevestigen, al laat Verstappen weten allesbehalve tevreden te zijn met de long runs die Red Bull in de trainingen heeft genoteerd. Die oefensessies bieden media overigens een prachtige kans om de baanactie van dichtbij te bekijken. Een fotohesje biedt toegang tot plekken waar het publiek normaliter nooit komt, direct achter de vangrails. Het is op ieder circuit de moeite waard, maar zeker op Suzuka - één van de mooiste banen van de kalender. Lopend langs de befaamde Esses is het fenomenaal om te zien hoe goed de moderne Formule 1-auto's in deze snelle bochten zijn. Of zoals Verstappen laat weten: "In snelle bochten zijn deze auto's echt goed, ja, maar in langzame bochten voelen ze aan als een boot."
Langzame bochten kent het circuit van Suzuka nauwelijks, al is de chicane richting het eind van de ronde er wel eentje. Dat is ook meteen een zeer geliefde fotoplek, mede doordat plaatjes daar het iconische reuzenrad op de achtergrond hebben. Geïnteresseerden moeten er normaliter wel iets voor trotseren, aangezien dit gedeelte onder fotografen bekendstaat als 'spider valley'. In het voorjaar en na nogal wat snoeiwerk blijkt het ditmaal mee te vallen. Langs de baan blijft ook overeind wat inmiddels een running gag in het mediacentrum is: een crash pal voor mijn neus. Vorig jaar gebeurde het onder meer met Lewis Hamilton in Monaco, Sergio Pérez in Hongarije en Logan Sargeant in België, waarna laatstgenoemde in Japan wederom de pineut blijkt. Het optakelen biedt de kans op zeldzame vloerfoto's, al zijn die van Williams minder in trek dan de exemplaren van Mercedes en Red Bull. Het zorgt in ieder geval wel voor hilariteit: "Waar ga je morgen staan? Dan kunnen we de coureurs alvast waarschuwen!"
Op die enorme klap in ronde 1 na blijven verdere crashes uit, al maakt het de race er niet minder om. Spanning voor de overwinning is er niet, maar Suzuka laat zien dat het een meer dan onderhoudende race kan produceren. Het is een baan uit duizenden, waarbij de circuitdirecteur overigens laat weten dat het circuit in eerste instantie op een andere plek met rijsvelden was bedacht. Mede dankzij ontwerper Hans Hugenholtz is de locatie veranderd en is een ware autosporttempel ontstaan. Home hero Yuki Tsunoda steelt de show deels in die tempel met prachtige inhaalacties in de Esses. Als deze website na afloop Helmut Marko traditiegetrouw in de paddock nog even opzoekt, lacht de Oostenrijker: "Ik dacht vooral 'niet crashen!' Maar hij heeft het hoofd goed koel gehouden voor alle thuisfans, heeft geen domme dingen gedaan en was vooral snel." De Japanse fans krijgen wat ze verdienen: voor het eerst sinds 2012 weer een puntenfinish van een nationale held. Een podium zoals toen is het niet, maar met de manier waarop Tsunoda zijn innerlijke Kamui Kobayashi naar boven haalt, heeft hij wel de harten van racefans binnen en buiten Japan gestolen. Tsunoda sprong 's ochtends bij het betreden van de paddock al gezwind over de incheckpoortjes heen en heeft die positieve energie meegenomen de baan op.
Helemaal vooraan blijkt dat Verstappen en Red Bull de zaakjes wonderwel hebben omgedraaid, wat in meerdere stappen is gebeurd. De afstelling is na afloop van de derde training en voordat parc fermé aan het begin van de kwalificatie van kracht was nog behoorlijk overhoop gehaald. Nadien mogen coureurs onder parc fermé alleen nog maar het aantal clicks van de voorvleugel aanpassen en precies dat gebeurt zondag voorafgaand aan de (warmere) race ook nog. Volgens Christian Horner schiet Red Bull te ver door, maar kan er tijdens de rode vlag worden ingegrepen. Een discussie tussen Verstappen en Gianpiero Lambiase over het ideale aantal clicks volgt, waarbij de wereldkampioen zijn poot stijf houdt, maar de race-engineer gelijk blijkt te hebben. Marko grijnst na afloop in de paddock: "Het getrouwde stel was weer eens terug hè!" Als ik hem vraag hoe Verstappen en Red Bull alles na de long runs - die wel echt minder waren - heeft omgedraaid, wordt de lach steeds breder: "Ach ja, je weet het: in de race heeft Max alleen maar een auto met vier wielen van ons nodig om te winnen!"
Naast die vier wielen vergeet Verstappen één ander aspect ook niet, zeker niet in Japan: de Honda-motor. Tijdens de mediadag laat hij desgevraagd al weten: "Ik zal voor eens en voor altijd een Honda-fan blijven, ook als de samenwerking straks ten einde komt." Tijdens de reis naar Japan blijkt maar weer eens dat de liefde geheel wederzijds is. Zo heeft Honda dit jaar een spiksplinternieuwe Honda Racing Gallery geopend achter de hoofdtribune, die overigens zeer de moeite waard is om te bezoeken, mocht iemand in de gelegenheid komen. De eerste kampioensauto van Verstappen (RB16B) heeft een centrale plek gekregen en pronkt er naast McLarens van Senna en de bolide van Honda's allereerste Formule 1-zege. Ook tijdens een exclusief interview dat ondergetekende met HRC-president Koji Watanabe heeft, komt het onderlinge respect naar voren. In de komende weken valt er op deze plek nog veel meer van dat Honda-interview te lezen, maar de president laat in ieder geval weten dat hij Verstappen zeer zal missen en dat hij hoopt dat de Nederlander ooit nog weer in een Honda-aangedreven F1-auto stapt.
Het is allemaal toekomstmuziek. Als alle interviews zijn gehouden, de laatste F1-update voor het iconische reuzenrad is opgenomen en het uiterst vriendelijke circuitpersoneel met 'arigato!' afscheid neemt, komt de shinkansen naar het eveneens fantastische Tokio weer in zicht. Of het nou kersenbloesemseizoen is of de periode waarin er wereldtitels worden verdeeld, het door Hugenholtz ontworpen circuit blijft een absolute parel op de Formule 1-kalender. "We zijn dhr. Hugenholtz zeer dankbaar voor zijn bijdrage", laat de circuitdirecteur nog snel weten als hij doorkrijgt dat ik dezelfde nationaliteit draag. Maar de Formule 1-wereld moet Suzuka eigenlijk dankbaar zijn. Een iconische lay-out, een baan vol historie, respectvolle fans en een interessant land. Er zijn niet veel plekken op de kalender die zo tot de verbeelding spreken als Suzuka. Eenmaal terug in Tokio komt dan ook de enige mogelijke conclusie van deze trip op: Suzuka heeft eerder dit jaar een nieuw contract voor vijf seizoenen gekregen, maar maak daar voor echte F1-fans gerust vijftig van. Geen sprintweekend, geen sfeerloos stratencircuit, maar gewoon een Grand Prix in de meest pure vorm. Arigato en 'sayounara' Suzuka.
Bekijk: F1-update: Hoe Verstappen en Red Bull het omdraaien, dit zit achter boordradio Lambiase
Source: Motorsport