Op het ene tv-scherm voltrekt zich de unieke afgang. Schoten: 30-1. Als je niet anders zou weten, dacht je dat Feyenoord tegen Lekke Bal speelde. Het veteranenelftal van Lekke Bal.
Op het andere scherm fietst Mathieu van der Poel door Noord-Franse dreven over stroken kasseien, alsof het kussentjes zijn die hem verend naar glorie dragen. Zonder slijk der aarde bereikt hij de wielerbaan in Roubaix, die in een kroon van licht is gezet door het lentezonnetje.
Van het ene scherm spat de verloedering van de sport, in sportieve en bestuurlijke zin. Ajax. Tip: begin opnieuw. Nou ja, houd het stadion, de clubkleuren en een paar bekers desnoods. Probeer jezelf te hersenspoelen naar het totale niets. Tracht de nederigheid écht te vinden, en niet te doen alsof. Reken af met al die mannetjes, en misschien een enkel vrouwtje, verscholen in schuttersputjes van de achterdocht. Al die bestuurslagen, de beurs, de tot ontploffingsgevaar gezwollen ego’s.
Over de auteur
Willem Vissers is meer dan 25 jaar voetbalverslaggever. Hij versloeg acht WK’s. Vissers schrijft elke week een sportcolumn voor de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
.
Zie de 6-0 in de Kuip als straf voor een paar jaar van tot in de hemel gestapeld wanbeleid, op vrijwel elk gebied, als prijs voor de luiheid die te vaak volgt op overmacht. Probeer weer een voetbalclub te zijn en geen praathuis voor onbekwamen. PSV en Feyenoord wisten zich in de schaduw van de alweer vergeten Amsterdamse hegemonie omhoog te werken, te zoeken naar de juiste mensen, via beleid en korte lijnen. PSV was ontketend tegen AZ, Feyenoord tegen Ajax. Ze zijn straks een prachtige kampioen en een mooie nummer twee.
Zap weer naar de glorie op het andere scherm. Mathieu van der Poel, die voortdurend de zoektocht naar superlatieven aanwakkert. Hoe hij 60 kilometer voor het eind wegrijdt over en langs kasseien, perfect sturend, soms bijna over de tenen van toeschouwers. Hij is de allermooiste renner omdat hij onvervaard de aanval zoekt. Dat deed Ajax vroeger ook; groots zijn in het offensief, maar dat bestaat alleen nog in de bestuurskamer, waar al het kruit wordt verschoten. Eerste schot op het veld: 82e minuut. Wat daar te zien is, is de weerspiegeling van de janboel.
Enfin, wij zagen al die schermen met sport in Baskenland, waar we met ons vriendenclubje waren neergestreken om ons te laven aan de geneugten des levens, met een wedstrijd in de kelderklasse als vaste prik, omdat we nooit mogen vergeten wat sport werkelijk behelst. Real Irun - Cornella dus, derde niveau. Mechanismen zijn overal hetzelfde. Ook bij Irun was de trainer ontslagen, na tien duels zonder zege. Wij beleefden de kentering, zittend, achter het doel, vlak bij de harde kern. Nou ja, de zachte kern eigenlijk, met lieve zingende jongens en meisjes, zonder zwarte jacks en grimmigheid. Wie bier wilde drinken, liep naar de tap, buiten het stadion. Kinderen droomden, in hun Messi-shirt leunend tegen het reclamebord, over de toekomst.
Voor loten van een euro won een van ons nota bene een massage in het stadje, plechtig overhandigd aan een inwoner omdat wij weer verder trokken. Van der Poel had bij wijze van spreken niet eens een massage nodig, terwijl het bij Lekke Bal slechts een beginnetje zou zijn van het wegwrijven van de pijn.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns