‘Waar vind ik het bericht over het langer openblijven van het Groninger gasveld?’, schreef lezer Christine van Dijk uit Gieten donderdag. ‘Op pagina 9 in ‘Kort’. Schande. Verder hoef ik dit niet uit te leggen.’ Er waren meer lezers die zich opwonden over hoe we de draai van de Eerste Kamer in de Groninger gasdiscussie hadden beschreven.
Te elfder ure besloot een meerderheid van de Eerste Kamer dinsdagavond om de sluiting van het gasveld te traineren, omdat ze vragen had over de leveringszekerheid. Liep Nederland niet het risico om tijdens een strenge winter met gastekorten te worden geconfronteerd?
Om de Volkskrant in het hele land bezorgd te krijgen, sluit de krant om 21.45 uur. De bezorging in het noorden is daarbij maatgevend, want de vrachtauto met die kranten moet het vroegst vertrekken.
Het nieuws, dat rond negen uur naar buitenkwam, kwam als een verrassing. De mogelijkheden om de krant te verbouwen waren beperkt. Om een heel nieuw bericht mee te nemen, zijn eindredactie en vormgeving zo een uur verder. Er was geen andere optie dan het kort te melden.
De volgende dag nam de correspondent Noord-Nederland, Jurre van den Berg, het stokje over. Hij legde uit waarom het woord ‘leveringszekerheid’ in Groningen een open zenuw raakt. Decennialang hebben de Groningers te horen gekregen dat de gaswinning nodig was om te voorkomen dat Nederland in de kou kwam te zitten. Dat is een leugen gebleken. Nederland kan zijn gas heel goed ergens anders vandaan halen.
Al snel bleek de Groninger woede ook de Eerste Kamer te hebben bereikt, waarna de senatoren hun verzet alsnog staakten. Achteraf bezien was het nieuws dus minder groot dan het aanvankelijk leek. Soms kan het ook een voordeel zijn, als je niet te snel kunt reageren.
Er was ook kritiek op de beeldkeuze bij onze artikelen over de lage vaccinatiegraad. Door foto's te plaatsen van kleine kinderen die een prik krijgen ‘versterkt de krant het beeld van vaccineren als iets onaangenaams in plaats van een zegen’, schreef lezer Line Wiener.
Gek genoeg hebben we hier van tevoren ook over nagedacht; we plaatsen dus nog zelden foto's van huilende kinderen die worden gevaccineerd. In plaats daarvan kozen we er onder meer voor om een foto te plaatsen van een vrolijk gezin uit de jaren tachtig – toen het geloof in de medische wetenschap nog ongebroken was.
Line Wiener vindt dat je nog beter foto’s kunt plaatsen van ‘doodzieke kinderen met nare uitslag’. Daar zijn we niet bij voorbaat van overtuigd. Als je te hard een boodschap erin ramt, kun je net zo goed weerstand wekken. Wel leek het ons goed om te beschrijven welk leed de ziekten kunnen aanrichten die we met vaccinaties kunnen voorkomen. Dat heeft u vorige week zaterdag kunnen lezen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns