De carrière van Bernal scheerde twee jaar geleden langs de afgrond. De Colombiaan knalde tijdens een training op een stilstaande bus en brak zo ongeveer alles wat een mens kan breken: ribben, knieschijf, duim, middenhandsbeentje, dijbeen, hals- en ruggenwervels. Zijn longen waren geperforeerd en hij had een ernstig borsttrauma.
Na een half jaar revalideren keerde Bernal terug in het peloton. Maar van de renner die in 2019 de Tour de France en in 2021 de Giro d'Italia won, was weinig meer over. Stapje voor stapje werden de resultaten aansprekender. Afgelopen week in de Ronde van Catalonië keerde Bernal terug aan de top.
"Het waren geen makkelijke tijden voor me, zowel op fysiek als mentaal niveau", blikte Bernal terug bij Cyclingnews. "Het is nogal wat om met moeite koersen uit te kunnen rijden, terwijl je ooit een wereldtopper was."
"Dat was heel zwaar voor me, maar met de steun van mijn familie, vrienden en het team heb ik mezelf weer op het juiste spoor gezet. Nu hoop ik dat ik weer op het niveau van voorheen kan terugkeren."
Want hoe goed Bernal ook reed in Catalonië, en hoe hoopgevend zijn derde plek in het eindklassement ook is, de Colombiaan is nog niet waar hij wil zijn. In de Spaanse wielerkoers moest hij uiteindelijk meer dan vijf minuten toegeven op de ongenaakbare Pogacar.
"Het was mijn doel om op het podium te eindigen", vervolgde Bernal. "Ik weet dat ik beter kan en nog niet op mijn allerhoogste niveau ben. Dus ik ben blij met deze podiumplek. Mogelijk komt er een dag dat ik wat meer partij kan bieden."
"Voor nu ben ik enorm tevreden met de vooruitgang die ik heb geboekt", besloot Bernal, die niet al te veel kwijt wilde over de overmacht van Pogacar in Catalonië. "Ik heb in ieder geval geen poging gedaan om hem bij zijn vele demarrages te volgen."
Voor Bernal breekt nu een relatief rustige periode aan. Eind april rijdt hij de Ronde van Romandië en in augustus staat de Vuelta a España op het programma. Dat is de enige grote ronde die de Colombiaan nog niet heeft gewonnen.
Source: Nu.nl sport