De IndyCar Series reisde dit weekend af naar The Thermal Club voor de Million Dollar Challenge. Daarin werd gestreden om een prijzenpot van 1,7 miljoen dollar, waarbij de winnaar van de race een half miljoen dollar kon bijschrijven. Het veld werd in twee groepen verdeeld voor de heatraces, waarin de zes beste rijders van beide heats zich plaatsten voor de finale. Zaterdag werd er al in twee groepen gekwalificeerd, waarbij Rinus 'VeeKay' van Kalmthout zich van de derde startpositie verzekerde in de eerste heatrace. De pole-position in de eerste heat was voor Felix Rosenqvist, Alex Palou mocht in de tweede heat vooraan starten.
De eerste heat van tien ronden werd al kort na de start geneutraliseerd. Scott Dixon raakte op het rechte stuk de achterkant van Romain Grosjean, die spinde en via het gras in de eerste bocht weer de baan op gleed. Daar maakte de Juncos Hollinger Racing-coureur contact met VeeKay, die daardoor met schade moest opgeven. Ook Grosjean was vroegtijdig klaar, terwijl Dixon een drive-through penalty kreeg. Na de herstart hield Rosenqvist vooraan stand om zo na twintig minuten als winnaar een plekje in de finale af te dwingen. Daarin kreeg hij gezelschap van Penske-rijders Scott McLaughlin en Josef Newgarden, RLL-coureur Christian Lundgaard, Juncos-man Agustin Canapino en Colton Herta van Andretti Global.
De andere helft van de coureurs meldde zich daarna op de baan voor de tweede heat van tien ronden. Daarin liet Ganassi zien dat het team uitstekend uit de voeten kan op The Thermal Club. Palou zette zijn pole-position op dominante wijze om in een heatzege en een plek in de finale. Enkele seconden later kwam teamgenoot Marcus Armstrong als tweede over de finish, terwijl Linus Lundqvist op de vierde positie eveneens een plek in de finale verdiende. De derde positie was voor de verrassende Graham Rahal, met RLL-teamgenoot Pietro Fittipaldi op de vijfde plek. Het laatste finaleplekje belandde bij Alexander Rossi.
De twaalf geplaatste coureurs stonden vervolgens voor een finale met een bijzondere opzet. De hoofdrace telde twintig ronden, maar na tien minuten keerden de coureurs terug naar de pits voor een korte rust, waarin ook getankt mocht worden. Banden wisselen mocht echter niet, wat in de eerste helft van de finale tot bijzondere taferelen leidde. Onder meer Herta en Fittipaldi kozen ervoor om in de eerste tien ronden langzaam rond te rijden en zo hun banden zo goed mogelijk te houden voor de tweede helft, in de wetenschap dat hun achterstand tijdens de break ongedaan zou worden gemaakt. Fittipaldi zou halverwege overigens gediskwalificeerd worden, omdat zijn tank bij de start van de finale niet volledig gevuld was.
Na de onderbreking ging Palou door met waar hij voordien was gebleven: domineren. Na de tien ronden van de tweede helft had de regerend kampioen een voorsprong van zes seconden op naaste achtervolger McLaughlin om zo een half miljoen dollar te winnen. Rosenqvist trok de derde plek over de streep, gevolgd door de sterk teruggekomen Herta. Armstrong moest het doen met de vijfde positie, voor Lundqvist en Rossi. Newgarden werd negende en Canapino kwam als tiende en laatste over de finish. Rahal keerde in de tweede helft van de finale ook niet meer terug op het asfalt, omdat zijn gaspedaal bleef hangen en hij geen risico's wilde lopen.
Source: Motorsport