Het was vanaf het moment dat het groene licht aanging op Albert Park voor de Formule 2-kwalificatie een drukte van belang op het semi-stratencircuit. Voor bijna alle coureurs was dit de eerste keer dat zij op volle snelheid over het parcours konden. Vorig jaar reed de klasse al in Melbourne, maar destijds stroomde het in de kwalificatie van de regen. Ditmaal scheen de zon volop en lag de weg naar snelle tijden open.
Zoals vaker in F2 koos het hele veld ervoor om in eerste instantie twee rondjes de banden op te warmen, waarna er aangezet werd. Na de eerste sector in zijn eerste vliegende ronde ging het mis voor Victor Martins. Het ongeluk deed enorm denken aan de crash van Alexander Albon in de eerste Formule 1-training, want net als bij de Thai crashte Martins bij het uitkomen van bocht zes. Voor de Fransman was het einde verhaal in de kwalificatie en de rest van het veld moest terug naar de pits vanwege de rode vlag. Martins behoort tot de titelkandidaten, maar dit is een serieuze knauw voor zijn aspiraties. Zowel de sprint- als de hoofdrace moet de ART-coureur nu vanaf de achterste startpositie beginnen.
Na een oponthoud van een minuut of tien mochten de 21 overgebleven deelnemers weer de baan op. Voor Jak Crawford begon het niet goed, want in zijn eerste rondje tikte hij de muur aan en dat leverde een lekke band op. Strompelend bereikte de Amerikaan nog wel de pits, maar de eerste kans op een goede tijd was verspeeld.
Na de eerste vliegende rondjes zag het er voor Paul Aron wel goed uit. De Est rijdt een goed seizoen en was de snelste na de eerste vliegende rondes, al waren de gaten erg klein. Hij hield Dennis Hauger namelijk op slechts drie duizendsten achter zich. Isack Hadjar maakte ook indruk met een derde tijd op 0.085 achter de tijd van Aron. Richard Verschoor pikte een tiende tijd mee, op net iets meer dan een seconde van de toptijd.
Met nog een minuut of tien op de klok reden de coureurs de baan weer op voor een snelle ronde, maar opnieuw duurde het niet lang voordat de sessie werd onderbroken. Net nadat Zane Maloney de tijdelijk snelste tijd noteerde, vloog Crawford hard de baan af en veroorzaakte weer een rode vlag. Iets meer dan vier minuten stonden daarna nog op de klok, dus het werd dringen om een goede tijd neer te zetten.
Kush Maini was de eerste snelle man, al werd hij ogenschijnlijk nog een beetje opgehouden door zijn van de baan geraakte teamgenoot Gabriel Bortoleto. Maini greep korte tijd de snelste tijd, maar Andrea Kimi Antonelli schoot daarna als een duveltje uit een doosje naar P1. De Italiaan mocht een halve ronde aan de pole denken, want toen sprong Hauger naar de poletijd. De Noor deed dat met overmacht, want met een 1.28.694 hield hij meer dan drie tienden over op Antonelli. Vooral in de laatste sector was Hauger snel, daar pakte hij het grootste deel van zijn voorsprong. Verschoor verraste ook met een snelle ronde en kwam tot P3.
In de laatste snelle ronde ging het nog mis voor Enzo Fittipaldi. De Braziliaan was in Jeddah nog de gevierde man met zijn overwinning in de hoofdrace, maar die lijn kon niet worden doorgezet. Een crash in zijn laatste vliegende ronde kostte hem de kans voor een mooie uitgangspositie voor de rest van het wekend. Een achttiende startpositie is een bittere teleurstelling voor de Van Amersfoort-coureur.
Zo is het dus Hauger op pole, voor Antonelli. Verschoor werd derde, voor Maini en kampioenschapsleider Maloney. Aron kon de sterke openingsfase geen vervolg geven en werd zesde, voor de Campos-coureurs Pepe Martà en Isack Hadjar. Bortoleto had niet te veel last van zijn moment in de laatste vliegende ronde en is negende geworden. Roman Stanek maakte de top-tien compleet en mag zaterdag de sprintrace vanaf de eerste plek beginnen.
1'28.694
+0.344
1'29.038
+0.479
1'29.173
+0.619
1'29.313
+0.680
1'29.374
+0.691
1'29.385
+0.735
1'29.429
+0.776
1'29.470
+0.808
1'29.502
+0.900
1'29.594
Source: Motorsport