Een vijfde plek na een omstreden straf bij een wereldbeker eind oktober in Montreal; dat was deze winter het enige smetje voor Velzeboer op de 500 meter. Verder was de tweevoudig wereldkampioene niet te kloppen op de kortste afstand.
Ze won bij de start van het World Cup-seizoen in Montreal en daarna eveneens in Peking, Seoel, Dresden en Gdansk. Tussendoor haalde ze in Polen ook nog een Europese titel op.
In een uitverkocht Ahoy, voor bijna 10.000 veelal Nederlandse fans, wilde Velzeboer zaterdag bij het belangrijkste toernooi van allemaal een uitroepteken achter haar dominante winter zetten. Maar in een chaotische WK-finale met alleen wereldtoppers ging het mis. De Culemborgse stelde in de slotronde met een knappe inhaalactie wel de zilveren medaille veilig, maar de wereldtitel moest ze afstaan aan de Canadese Kim Boutin.
Het zorgde niet voor boosheid of frustratie bij Velzeboer. Integendeel, het uithangbord van deze WK stond aan het einde van de eerste finaledag monter de Nederlandse pers te woord. "Natuurlijk is het jammer dat ik geen wereldkampioen ben geworden", zei ze. "Maar ik sta wel voor het derde jaar op rij op het podium. Ik denk niet dat ik wakker ga liggen van deze tweede plek. Ik ben niet teleurgesteld."
Velzeboer vindt dat ze geen grote fouten had gemaakt. "Ik kan alleen maar zeggen dat ik het weer heel goed gedaan heb. In de finale plaatste ik veel inhaalacties en die zijn allemaal gelukt. Het enige dat niet lukte, was een inhaalactie van iemand anders op mij. Daar had ik veel nadeel van, maar geen controle over. Dus wat moet ik mezelf dan verwijten?"
Daan volgt de WK shorttrack in Rotterdam. Lees hier meer van zijn verhalen.
Het cruciale moment voor Velzeboer in de finale kwam in de voorlaatste ronde. Ze reed ten koste van Arianna Fontana naar de tweede plek, maar de olympisch kampioene gaf niet zomaar op. In de volgende bocht deelde Fontana een duw uit aan Velzeboer, waardoor de Nederlandse snelheid verloor en in een klap naar de vijfde en laatste plaats zakte.
Velzeboer noemde het een "halve inhaalactie" van de ervaren Italiaanse. De scheidsrechters noemden het onreglementair, want Fontana werd na de race gediskwalificeerd. "Ik zag haar komen en dacht: nee, dit gaat niet gebeuren, ik zit nog voor je", vertelt Velzeboer. "Daarom heb ik geen ruimte vrijgegeven. Uiteindelijk had ik daar ook last van, maar dat hoort bij shorttrack."
De titelverdedigster had na de beuk van Fontana nog amper 150 meter om wat recht te zetten. "Natuurlijk baalde ik even, het was nog heel kort tot de finish. Tegelijkertijd was ik de hele rit kalm in mijn hoofd, óók in de slotfase. Ik had geen stress, alleen heel veel zelfvertrouwen."
Op het voorlaatste rechte stuk profiteerde Velzeboer optimaal van het strijdgewoel voor zich. Met één fraaie actie ging ze er binnendoor langs bij Fontana, landgenoot Selma Poutsma en de Amerikaanse Kristen Santos-Griswold. Alleen Boutin was al te ver weg. De Canadese pakte goud met een voorsprong van 0,207 seconden op Velzeboer.
"Als ik vijfde was gebleven, dan had ik nu gebaald als een stekker", zei de Nederlandse. "Want dan was een medaille weggekaapt door die actie van Fontana. Ergens heb ik dat gevoel nu ook met de wereldtitel, want ik lag op een perfecte positie om voor goud te gaan. Maar ik heb vooral ontzettend genoten van de finale. Het was supervet om met zulke sterke vouwen aan de start te staan."
Selma Poutsma pakte dit wereldbekerseizoen twee keer goud en vier keer zilver op de 500 meter. Dat had ze te danken aan de beste start van het hele veld. Zaterdag in Ahoy kon ze dat wapen niet goed in stelling brengen vanaf de buitenste startpositie, waarna ze genoegen moest nemen met de vierde plek.
"Ik kwam hier voor een podiumplaats", zegt Poutsma. "Ik vind het erg jammer dat dat niet gelukt is. Maar ik ben alsnog heel blij met hoe het dit seizoen is gegaan. En ik ben trots op hoe ik vandaag heb gestreden in de finale."
Volgens bondscoach Niels Kerstholt is het ijzersterke deelnemersveld ook een reden voor de zeldzame nederlaag van Velzeboer op de 500 meter. Bij wereldbekers geldt de regel dat een shorttracker per weekend maar aan twee van de vier individuele afstanden mag meedoen. Wereldtoppers moeten daardoor kiezen. Santos-Griswold schaatste dit seizoen bijvoorbeeld maar twee 500 meters in de World Cup.
Bij een WK zijn er geen beperkingen en was het startveld op de kortste afstand dus veel sterker dan bij een gemiddelde wereldbeker. Bovendien zijn er bij de vrouwen meerdere kampioenen die dit seizoen om uiteenlopende redenen pas later instroomden, zoals Boutin en Fontana.
"We hebben in de wereldbeker deze winter geen Fontana gehad die je eventjes de boarding in rijdt als je buitenom wil komen", zei Kerstholt. "Het is moeilijk vergelijken tussen de World Cup-cyclus en een WK. Je kan een heel jaar alles winnen, zoals Xandra gedaan heeft op de 500 meter, maar dan staat hier in één keer alle concurrentie. Dat is toch anders."
De bondscoach snapt dat Velzeboer tevreden was met haar zilveren medaille. "Ze heeft ook hier laten zien dat ze de beste is op de 500 meter. Maar dat betekent niet áltijd dat je wint. Natuurlijk is het jammer dat het op een WK net niet lukt. Daar zou je al die wereldbekerzeges misschien wel voor willen opgeven. Maar ik vind dat Xandra heel trots op zichzelf mag zijn."
Jens van 't Wout zorgde voor de tweede Nederlandse medaille op zaterdag, met zilver op de 1.500 meter. Er had misschien meer in gezeten, maar de 22-jarige shorttracker maakte een fout in de finale.
"Ik was niet met bezig met hoeveel rondes we nog moesten, dat is gewoon dom", vertelt Van 't Wout. "Met anderhalve ronde te gaan was ik nog rustig aan het schaatsen. En toen dacht ik opeens: shit, de bel gaat. Zonde, maar ik ben blij met zilver."
Source: Nu.nl sport