Het is begin deze eeuw nooit saai rondom de Formule 1-carrière van Jos Verstappen. In 2000 tekent de Limburger een contract bij Arrows om daar in ieder geval één seizoen te rijden. Het worden er uiteindelijk twee, al moeten dat er drie zijn. Ook voor het 2002-seizoen heeft hij namelijk een contract klaarliggen bij de renstal onder leiding van Tom Walkinshaw, maar nadat Heinz-Harald Frentzen vrijkomt, kiest de markante teambaas ervoor om de Duitser in de auto te zetten. Exit Jos dus. Sauber wil hem nog als testcoureur, maar opvallend genoeg past Verstappen niet in die auto. Dat gaat dus ook niet door.
In 2002 staat hij dus een jaar aan de kant, maar Jos probeert uit alle macht een stoeltje voor 2003 te pakken. En die kans komt, want Minardi-teambaas Paul Stoddart – ook al zo'n markant figuur – geeft hem een plekje. Een achterhoedeteam, want de Italiaanse renstal heeft normaal gesproken een wonder nodig om punten te scoren. Toch neemt Verstappen de gok. Opvallen zit er echter nauwelijks in, er is weinig geld beschikbaar en de V10 Cosworth-motoren komen flink tekort ten opzichte van de concurrenten. Ondanks alles pakt Jos in Magny-Cours de spotlights in Q1.
In 2003 zijn er twee kwalificatiesessies waar iedereen aan deelneemt, dus ook de langzame Minardi's. De eerste kwalificatie vindt plaats op vrijdag, de andere op zaterdag. Jos Verstappen en teammaat Justin Wilson weten dus dat er twee keer een toptijd neergezet moet worden. Op het Franse circuit van Magny-Cours zijn er kansen, want de weergoden zijn in ieder geval op vrijdag Verstappen goed gezind. Het regent die dag flink en de baan wordt door de concurrentie alvast goed droog gereden.
Verstappen begint als laatste aan zijn vliegende ronde. Hij staat onderaan de lijst van coureurs, maar voor Q1 is dat een prettige plek. De baan droogt namelijk hard op en daar kan de Monforter van profiteren. Maximaal blijkt, want met een 1.20.817 is hij ruimschoots sneller dan de tot dan toe toptijd van Ralph Firman in de Jordan. Zeker tweeënhalf seconde pakt de Nederlander ten opzichte van zijn Ierse concurrent. Een gejuich barst na het passeren van de finishlijn los in de pitbox, want voor het eerst – en wat naar later blijkt voor het laatst – staat er een Minardi op P1 tijdens een kwalificatiesessie.
De monteurs van Minardi juichen nadat ze Jos Verstappen de voorlopige pole position hebben zien pakken
Photo by: Sutton Images
"Het was een goede kwalificatieronde op een nagenoeg droge baan, maar ik moest wel voorzichtig zijn. De kerbs waren nog nat en het was heel makkelijk om te spinnen. We moesten de limiet opzoeken, want dit soort kansen krijgen we niet vaak. Als je die krijgt, dan wil je daar gebruik van maken. Het heeft me 9,5 jaar en 101 Grands Prix gekost voordat ik dit heb bereikt", vertelt een uitzinnige Verstappen na de kwalificatie. De voorlopige pole staat dus achter de naam van de Nederlander.
Helaas is het op zaterdag een stuk beter toeven in Midden-Frankrijk. De baan is opgedroogd en alle coureurs verbeteren zonder moeite hun tijden. Verstappen zakt in de kwalificatie helemaal weg en staat aan het einde van de dag alleen nog maar voor Wilson. Uiteindelijk pakt Ralf Schumacher met de Williams de pole in een tijd van 1.15.019, maar liefst vijf seconden sneller dan de snelste tijd van een dag ervoor. Verstappen snoept nog twee seconden van zijn vrijdagse tijd af, maar echt baten mag dat niet. Ook in de race komt hij niet ver, want hij finisht als zestiende en laatste.
Aan het einde van het seizoen maakt de coureur bekend om Minardi te verlaten. Gesprekken met Jordan lopen op niets uit, waarna zijn F1-avontuur ten einde komt. Uit de paddock is hij niet weg te denken, want bij veel GP's staat hij aan de zijde van zoon Max Verstappen.
Source: Motorsport