Het was na de Formule 2-kwalificatie in Bahrein lang onrustig in de paddock. Kush Maini noteerde de snelste tijd, maar door een te versleten vloer moest de Indiër al zijn rondetijden inleveren. Het zorgde er direct voor dat hij zowel de sprint- als de hoofdrace vanaf de achterste plaats moest beginnen. Jak Crawford profiteerde van de diskwalificatie en mocht daardoor de sprintrace vanaf P1 beginnen, naast hem stond de jongeling Taylor Barnard.
Nog voordat er een meter werd gereden was het voor Joshua Dürksen al klaar. De PHM AIX-coureur maakte zich op voor zijn debuut, maar hij viel op de grid al stil. De Paraguayaan wist dat hij vanuit de pits moest beginnen.
Crawford begon flitsend aan de race, waarachter titelfavoriet Victor Martins naar de tweede plek stootte. Zak O'Sullivan ging daarachter naar plek drie. Barnard verloor dus heel veel terrein en verloor heel veel plaatsjes. De klappen waren voor Amaury Cordeel het hardst. De Belg maakte de eerste ronde niet af. Zijn Hitech stond stil, later bleek dat een botsing met Rafael Villagoméz de oorzaak was van zijn uitvallen. Laatstgenoemde coureur liep daarbij een lekke band op en ook zijn voorvleugel moest worden vervangen. Geen fijne start voor het seizoen van de Van Amersfoort-coureur.
Na de herstart probeerde Martins Crawford te verschalken, maar trok de Fransman aan het kortste eind. Heel even keek zelfs O'Sullivan of hij Martins kon passeren, maar dat lukte niet. Daarachter was Zane Maloney in de Sauber-kleuren goed bezig. De Boy from Barbados greep O'Sullivan voor de derde plek, wat laat zien dat de goede prestaties in de wintertests geen uitschieter waren. Binnen een mum van tijd dichtte de Barbadaan ook het gat naar de top-twee, dus er zat nog meer in het vat.
Dat bleek ook, want Martins was de volgende die eraan moest geloven. Crawford zag daarna ook zienderogen de auto van de Rodin-coureur groter worden. Maloney greep in ronde acht zijn kans en passeerde de DAMS van Crawford. De 20-jarige Maloney liet er daarna geen gras over groeien en bouwde zijn voorsprong gestaag uit.
Regerend constructeurskampioen PREMA had een race om snel te vergeten. Andrea Kimi Antonelli en Oliver Bearman konden geen vuist maken en dat was niet waarop gehoopt werd. Een bandenwissel vroeg in de race moest het tij doen keren en met wat snelle ronden kwamen ze wel iets dichterbij, maar het leverde geen punten op.
In de slotfase bleek dat debutant Pepe Martí uitstekend met zijn banden omging. De Spanjaard kon zijn Campos-teammaat Isack Hadjar passeren en greep daarmee het laatste plaatsje op het ereschavot. Het was allemaal op respectabele afstand van Maloney, die Crawford op grote achterstand reed. Martí maakte dus de top-drie compleet. Hadjar werd vierde, Paul Aron noteerde een verdienstelijke vijfde plek.
In de slotrondes was het in de strijd voor de laatste punten nog ongemeen spannend. Zes auto's - waaronder Richard Verschoor - vochten om plek zes tot elf. Uiteindelijk wist Gabriel Bortoleto dat gevecht in zijn voordeel te beslissen, voor O'Sullivan en Dennis Hauger. Ritomo Miyata werd bij zijn debuut negende. Verschoor kwam tot een tiende plaats, want hij verschalkte in de slotfase nog de weggevallen Martins.
-
+5.400
5.4
+7.000
7.0
+9.700
9.7
+18.100
18.1
+18.300
18.3
+20.100
20.1
+21.000
21.0
+21.400
21.4
+21.800
21.8
Source: Motorsport