Wekelijks neemt Bor Beekman, Robert van Gijssel, Joris Henquet, Merlijn Kerkhof, Anna van Leeuwen of Herien Wensink stelling in de wereld van film, muziek, theater of beeldende kunst.
Hoe ze eens huilend de set afliep, vertelde Rebecca Ferguson, nadat een ‘idioot van een tegenspeler’ haar ten overstaan van de crew schreeuwend kleineerde. ‘Noem jij jezelf een acteur? Dít is waarmee ik moet werken?’
Voor de goede orde: het was niet de set van Dune: Part Two. De nieuwe blockbuster met de Zweedse actrice vormde slechts de aanleiding voor een gesprek met celebrity-interviewer Josh Smith, die met zijn show – we citeren zijn website - een ‘veilige plek’ wil bieden aan de ‘invloedrijkste mensen op de planeet’.
Over de stem ging het. De stem, dat is in Dune-verband de wijze waarop de kloostergeschoolde messias-moeder die Ferguson speelt in de film anderen haar wil kan opleggen, middels exact de juiste dwingende intonatie. GEEF MIJ DAT GLAS WATER! STEEK JE MES IN HEM!
Wanneer, vroeg Smith, vond Ferguson ooit haar eigen stem? Nou, dat was dus de ochtend erna, toen ze al haar moed verzamelde en de bewuste tegenspeler toebeet: ‘Je kan opdonderen! Ik acteer wel tegenover een tennisbal!’
Ze zou niet verklappen om wie het ging, zei Ferguson, schalks lachend. Om daarna wel alvast twee kandidaten vrij te pleiten. Het was dus niet Hugh Jackman. ‘En ook niet Tom Cruise’, met wie ze de set deelde in de Mission: Impossible-reeks.
Prompt nadat Smiths filmpje online was verschenen, begon het speculeren op internet. Alle beroemde tegenspelers uit haar carrière kwamen voorbij. Sommige mensen twijfelden aan Ewan McGregor (Doctor Sleep), andere beschuldigden Michael Fassbender (The Snowman). Hugh Grant (Florence Foster Jenkins) bleek extra verdacht, volgens de Wie is de Mol?-waardige theoriën. Want waarom noemde Ferguson die ene Hugh wel en de andere niet? Ook het daderprofiel van Jake Gyllenhaal (Life) stond er niet best voor; men memoreerde een onlangs verschenen artikel waarin te lezen viel dat de acteur crewleden dwong in hun auto te slapen, uit angst voor een coronabesmetting. Zo’n man.
Oud-tegenspeler Dwight ‘The Rock’ Johnson (Hercules) was de eerste die zich meldde, middels een bericht op X: ‘Rebecca was mijn beschermengel op de set, ik hou van die vrouw! Ik wil uitzoeken wie dit was!’
Maar pleitte dat hem vrij? Of betrof dit een – slinkse? – vlucht vooruit?
De kring verdachten verbreedde zich nadat de woordvoerder van Emily Blunt (The Girl on the Train) had laten weten dat er ‘niks dan liefde’ bestond tussen haar cliënt en Ferguson. Dat was ook zo: nergens benoemde Ferguson de sekse van haar ‘idioot’. Was dat een hint? Kon het dan ook Meryl Streep zijn? (Florence Foster Jenkins). Er doken interviewfragmenten op van Ferguson naast alle genoemde tegenspelers, vrolijk babbelend. Maar dat zei niks; het blijven acteurs.
De Britse tabloids sprongen bij met overzichten van alle verdachte sterren. Handig, bij het verdelen van de verdenkingspunten.
Misschien kan Ferguson, bij wijze van spelelement, wekelijks één kandidaat wegstrepen. En die en die was het ook niet! Tot die tijd is iedereen verdacht. Zelfs Meryl Streep.