Ze wilde wel juichen. Maar Beune was in de laatste rondjes van haar 5.000 meter in de Calgary Olympic Oval zó diep gegaan, dat ze na de finish amper nog op haar benen kon staan.
"Mijn coaches wilden me omhelzen, maar ik zei: 'Ik kan niet meer.' Daar moesten ze vet hard om lachen", vertelt Beune na de podiumceremonie met een grote glimlach. "Ik stond volledig uit, want ik was helemaal tot het gaatje gegaan. Ik was ontzettend blij, maar een feestje vieren zat er even niet in."
Dat feestje komt nog wel, want de kopvrouw van Team IKO reed op 1.048 meter hoogte de beste race van haar carrière. Met een tijd van 6.47,72, dik vijf seconden onder haar persoonlijk record, was ze ruim een seconde sneller dan olympisch kampioen Schouten.
Het leverde Beune haar eerste individuele wereldtitel op, nadat ze vrijdag samen met Schouten en Marijke Groenewoud al goud had gepakt op de ploegenachtervolging.
"Dit is ook een verrassing voor mij", zegt de Twentse. "Nee, ik wist niet dat ik dit kon, daar kan ik heel kort over zijn. Dit is de laatste afstand waarvan ik dacht dat ik hem zou kunnen winnen. Maar alles valt nu op zijn plek."
Beune beleeft dit seizoen ontegenzeggelijk haar grote doorbraak. De voormalig wereldkampioene bij de junioren won eind december bij de NK afstanden goud op de 1.500 meter, haar eerste overwinning bij de senioren. Bij de EK in Heerenveen pakte ze goud (ploegenachtervolging) en brons (1.500 meter) en een paar weken later boekte ze in Salt Lake City haar eerste wereldbekerzege.
Toch begon ze zondag niet als de belangrijkste kanshebber op de 5 kilometer, ook omdat ze meer een specialist op de 1.500 en 3.000 meter is. Maar Beune startte vol lef aan haar race, met zes rondjes onder de 32 seconden. Grote concurrent Schouten had een rit eerder bijna alleen 32'ers gereden.
"Ik had wel door dat ik heel snel begon", vertelt Beune. "Maar ik voelde ook: goh, dit kan ik nog wel even volhouden. Dat gaf echt een kick en daardoor kon ik lekker blijven schaatsen."
Met nog drie rondjes te gaan kreeg Beune het heel zwaar. "Alles in mijn lichaam begon te schudden en te trillen. Het was niet makkelijk om in de goede schaatshouding te blijven zitten. Ik hou het niet meer, dacht ik. Ik was echt aan het aftellen en gelukkig stortte ik niet volledig in."
Beune wist tijdens haar race niet dat ze (dik) onder het schema van Schouten zat. "Mijn coaches gaven me alleen mijn rondetijden. Het verschil met Irene hebben ze me niet verteld onderweg. Ze hebben me alleen maar aangemoedigd en gezegd hoe goed het ging. En daar haalde ik heel veel vertrouwen uit."
Daan is in Calgary voor de WK afstanden. Lees hier meer van zijn verhalen.
Vertrouwen is de belangrijkste reden voor de transformatie van Beune naar wereldkampioene. Bij Team IKO zit ze al twee seizoenen uitstekend in haar vel, nadat ze in haar eerste profjaren bij Jumbo-Visma niet goed uit de verf kwam.
"Ik krijg heel veel positieve feedback van mijn huidige coaches, van iedereen in de ploeg eigenlijk. Hoe goed het gaat, hoe goed ik het doe. Dat vind ik heel prettig. Ik zit in een geweldige flow en ga elke wedstrijd genietend in. Dat is de mindset die ik moet hebben om goed te kunnen presteren."
Team IKO is het kleinste commerciële team van Nederland, maar juist dat lijkt goed te werken voor Beune. "We zijn hier in Calgary niet met veel mensen, maar we kunnen het allemaal ontzettend goed met elkaar vinden. Ik merk dat mijn teamgenoten genieten van wat ik doe. Het is echt een team, het past allemaal uitstekend. Daardoor voel ik me heel erg thuis bij deze ploeg."
Source: Nu.nl sport