De 24 uur van Daytona - gekscherend de 23 uur en 58 minuten van Daytona genoemd door het te vroeg afvlaggen van de race - leverde een spannende slotstrijd op tussen Porsche Penske en Cadillac Racing. Uiteindelijk had Felipe Nasr genoeg over om de Cadillac achter zich te houden en ging de zege naar de Braziliaan en diens teamgenoten Dane Cameron, Matt Campbell en Josef Newgarden. Voor die laatste was het pas zijn tweede deelname aan een IMSA-race in de GTP-klasse, na zijn debuut in de Petit Le Mans vorig jaar.
De focus van de Amerikaanse coureur, die vorig jaar de Indy 500 won, gaat nu weer naar IndyCar, maar Newgarden droomt er nu al van om later dit jaar weer in de Porsche 963 LMDh te stappen voor de beroemde 24 uur van Le Mans. "Ik denk niet dat de zege in Daytona mijn kansen schaadt", zegt Newgarden. "Ik weet niet of ik dat zitje al verdiend heb, maar ik zou dat absoluut graag willen. Ik ben coureur en wil net als de andere jongens om me heen overal de strijd aangaan. Dit is waarschijnlijk een van de gaafste programma's ter wereld waar je deel van kunt uitmaken. Het zou geweldig zijn om op een dag mee te doen aan Le Mans en proberen daar te winnen."
Hoewel Newgarden wel degelijk heeft bijgedragen aan de zege in de 24 uur van Daytona, voelt het voor de Amerikaan zelf niet helemaal zo. "Ik moet heel eerlijk bekennen dat het een beetje ongemakkelijk is voor me omdat ik het gevoel heb dat ik gewoon, maar wat rondhing met deze geweldige groep mensen, die toevallig een race hebben gewonnen. En ik was er in veel opzichten toevallig bij. De zege behoort toe aan een flink aantal mensen in de autosport: Porsche en Penske Motorsports, een grote groep, zowel in de Verenigde Staten als in Duitsland. Porsche is een iconisch merk, Team Penske een iconisch team. Er is een diepe band tussen de twee merken en ze verdienen deze overwinning."
"Ik voel me vereerd dat ik hier bij mocht zijn", vervolgt Newgarden. "Ik heb de auto niet gesloopt, zo voelt het voor mij. Ik ben zo trots op deze jongens. Het is een heel raar gevoel om coureur te zijn in deze situatie. Ik ben het niet gewend. Ik heb in de afgelopen 12 jaar in open wheelers gereden en in die sport ben je in veel opzichten op jezelf gericht. Hier heb ik het gevoel dat ik familie heb waar ik gewoon heel trots op ben. Zo voelde ik me aan het einde van de race. Ik kon wel huilen als ik eraan dacht. Het is best gaaf."
Source: Motorsport