Fangio was de eerste coureur die als kampioen naar Ferrari verkaste. Dat deed de Argentijn met Italiaanse roots in 1956, nadat zijn werkgever Mercedes zich terugtrok uit de sport. Met de Duitsers was Fangio al twee keer kampioen geworden, na een eerder succesvol verblijf bij Alfa Romeo. Als drievoudig kampioen toog de succevolste coureur van de jaren vijftig naar Maranello.
Daar hielp hij het team van Enzo Ferrari aan een nieuwe wereldtitel, zijn vierde. Fangio won met de Ferrari (wat eigenlijk een Lancia was) in zijn thuisland Argentinië, op Silverstone en op de Nürburgring. Een jaar later plakte Fangio er nog een wereldtitel aan vast, al deed El Maestro dat in dienst van Maserati.
Als drievoudig wereldkampioen was Prost al een gearriveerd coureur toen hij na 1989 McLaren verruilde voor Ferrari. De Fransman vertrok bij het Britse succesteam na een controversiële interne strijd met Ayrton Senna. Bij Ferrari werd de op dat moment regerend kampioen in 1990 eerste coureur, naast Nigel Mansell.
Toch was Prost ook bij het Italiaanse topteam nog niet van zijn plaaggeest Senna af. In de voorlaatste race in Japan was Prost nog verwikkeld in een titelstrijd met de Braziliaan, die kort na de start besloot zijn grote rivaal van de baan te rijden. Het leverde Senna de titel op, Prost droop woedend af.
Na een succesvol eerste seizoen was het relatief snel klaar voor Prost bij Ferrari, nadat hij de minder sterke auto van 1991 vergeleek met een vrachtwagen. Dat werd niet geaccepteerd door de Scuderia. Prost werd ontslagen en kon vervolgens een jaar toekijken. In 1993 reed 'Le Professeur' zijn laatste jaar bij Williams, waarmee de Fransman zijn vierde en laatste wereldtitel veiligstelde.
Schumacher is de succesvolste coureur die ooit voor Ferrari heeft gereden. De inmiddels legendarische Duitser ging in 1996 bij de 'Scuderia' aan de slag. Hij kwam over van Benetton, waarmee hij in 1994 en 1995 wereldkampioen was geworden. De situatie van Ferrari was toen vergelijkbaar met die van nu. Het team was al 17 jaar zonder wereldtitel en speelde de laatste seizoenen slechts een bijrol in de Formule 1.
Aan de hand van Schumacher keerden de grote successen van Ferrari terug, al duurde het wel tot 2000 voor 'Schumi' zijn eerste wereldtitel veroverde. Met een dominantie zoals die tot dan toe nog nooit was vertoond, reeg hij de polepositions, zeges en kampioenschappen aaneen. Hij brak vrijwel alle records die hij kón breken. Schumacher pakte zeven wereldtitels voor hij eind 2006 (tijdelijk) met pensioen ging.
Alonso verkaste in 2010 met twee wereldtitels op zak naar Ferrari. De Spanjaard was in 2005 en 2006 wereldkampioen geworden met Renault en gold als een van de grootste talenten van zijn generatie. In zijn eerste seizoen in Italiaanse dienst had hij al bijna de wereldtitel veroverd. In een bizarre slotrace in Abu Dhabi zat Alonso echter rondes lang vast achter Vitaly Petrov - coureur van zijn oude team Renault - waarna hij de wereldtitel aan Red Bull-rijder Sebastian Vettel moest laten.
Ook in de jaren daarna was het telkens net niet voor de coureur uit Oviedo. In 2011 waren Red Bull en Vettel ongenaakbaar, maar in 2012 kwam Alonso slechts vier punten tekort om zijn Duitse concurrent van de titel te houden. Een jaar later eindigde hij weliswaar als tweede in het kampioenschap, maar bleef hij wel ver verwijderd van Vettel die zijn vierde en laatste wereldtitel veroverde. Na een dramatisch 2014 - waarin Alonso slechts één keer op het podium stond - besloot hij Ferrari te verruilen voor de nieuwe McLaren-Honda-combinatie.
Räikkönen is nog altijd de laatste coureur die namens Ferrari de wereldtitel veroverde. In 2007 klopte hij McLaren-teamgenoten Hamilton en Alonso met één punt. Na twee Formule 1-loze seizoenen keerde 'The Iceman' in 2014 terug naar Maranello. Een denderend succes werd dat niet. Räikkönen stond af en toe op het podium, maar kon niet zoals teamgenoot Sebastian Vettel regelmatig races winnen. Pas vlak voor hij eind 2018 naar Alfa Romeo verkaste, won hij weer een wedstrijd. Tijdens de Grand Prix van de Verenigde Staten troefde hij Max Verstappen (tweede) af en kwam hij als eerste over de finish.
Vettel was in 2015 de laatste wereldkampioen die naar Ferrari kwam. De Duitser maakte aan het begin van de jaren '10 met vier achtereenvolgende titels furore bij Red Bull Racing. In 2014 kwam de klad erin bij Vettel, die niet kon opboksen tegen zijn nieuwe teamgenoot Daniel Ricciardo.
Vettel wilde bij Ferrari in de voetsporen treden van zijn idool Schumacher, maar zover kwam het niet. In 2015 en 2016 kon de Scuderia zich niet meten met de dominante Mercedes-auto's, al won Vettel af en toe wat races. In 2018 lagen er voor de Duitser kansen om de hegemonie van Mercedes te doorbreken, maar mede door eigen fouten slaagde de hij daar niet in. Vettel verkaste eind 2019 naar Aston Martin, waarna hij in 2022 zijn Formule 1-loopbaan afsloot.
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl sport