Het was duidelijk dat iets moest veranderen bij Ferrari. De laatste wereldtitel van Kimi Räikkönen dateert alweer uit 2007. Zeventien jaar staat de Scuderia zo goed als droog. Geen wonder dat president John Elkann al tijden probeert een bewezen succesnummer als Hamilton binnen te halen. Die berichten duiken al jaren op, maar nu wijst alles erop dat het echt gaat gebeuren.
Eerder deed Elkann iets soortgelijks met de Italiaanse voetbalclub Juventus. In 2018 verhuisde de toen 33-jarige Cristiano Ronaldo voor 105 miljoen euro van Real Madrid naar Turijn. De topscorer had met de Spaanse topclub vier keer de Champions League gewonnen en Juventus hoopte met Ronaldo ook weer eens de Europese hoofdprijs te veroveren. Het pakte anders uit.
Hamilton is volgend jaar 40, een leeftijd waarop de meeste coureurs zijn gestopt. Alleen Fernando Alonso (43) bewijst momenteel dat presteren op latere leeftijd wel degelijk kan. Ferrari hoopt dus dat ook Hamilton weer kan pieken om zijn successen bij Mercedes nog eens dunnetjes over te doen. Of het gaat werken is een andere vraag.
Voor Hamilton is het risico niet zo groot. Hij heeft al ruimschoots bewezen een van de beste Formule 1-coureurs ooit te zijn. En hoewel de Brit sinds 2021 geen race meer won, is de hoofdoorzaak daarvan duidelijk: de matige Mercedes.
Of Hamilton zelf op 39-jarige leeftijd nog even snel is als in zijn beste jaren is allesbehalve gegarandeerd. Afgelopen seizoen liet hij tegen zijn zeer talentvolle landgenoot George Russell wel zien wie de baas is in het team.
Hamilton kan nog een aardig potje sturen en hoeft niet te vrezen dat Charles Leclerc hem bij Ferrari rijles geeft. De ultieme coureursdroom om af te sluiten in Maranello komt uit voor Hamilton en zijn erelijst blijft imposant. Alleen al de gok die de zevenvoudig kampioen neemt om nog eens bij Ferrari wereldkampioen te worden, verdient lof.
Hamilton tekende inderdaad onlangs voor twee jaar bij Mercedes, maar naar alle verwachting was dat tweede jaar optioneel van zijn kant. Daarom kan hij onder de verbintenis uit.
Voor Ferrari zelf zijn de risico's groter. Aan de ene kant kan het aantrekken van Hamilton als een magneet werken op andere mensen. In de Formule 1 is momenteel een enorme strijd gaande om de juiste technische mensen, die van team naar team verhuizen.
Met het imposante coureursduo Leclerc-Hamilton wordt die magneet in handen van teambaas Fred Vasseur alleen maar sterker. Iets soortgelijks gebeurde toen Michael Schumacher eind 1995 naar Ferrari vertrok en goede techneuten meenam. Het kan bijdragen aan een nieuwe succesperiode.
Daarnaast is voor het gigantische merk Ferrari de koppeling met een superster als Hamilton alleen al qua publiciteit en uitstraling de moeite waard.
Aan de andere kant heeft Ferrari inmiddels de reputatie van een team waar het net of zelfs helemaal niet lukt. De auto's die in Maranello uit de fabriek rollen zijn altijd competitief, maar er zijn ook steevast een of twee teams beter.
De afgelopen twee seizoenen was dat Red Bull met Max Verstappen. Daarvoor was het Mercedes, daarvoor weer Red Bull. Williams en McLaren zaten Ferrari ook steeds weer dwars. Alleen in de dominante periode met Schumacher boekte de Scuderia zelf successen. Later maakten Alonso en Sebastian Vettel als wereldkampioen de overstap naar Ferrari, maar ze werden het daar niet.
Ook toptalent Leclerc wint relatief weinig in Italiaanse dienst. Als een bewezen winnaar als Hamilton hetzelfde overkomt, groeit die reputatie. Naar Ferrari ga je voor de glamour, het geld, de geschiedenis en een mooie auto van de zaak, maar niet om kampioen te worden. Dat beeld dreigt te blijven hangen.
Ook qua leeftijd blijft het aantrekken van Hamilton een gok. Met Leclerc en Carlos Sainz heeft Ferrari een goed en jong duo. Het is nooit moeilijk voor het Italiaanse topteam om grote talenten aan zich te binden. Doorgaan met dit duo kon, kijken naar andere opties was mogelijk. Maar Elkann en Vasseur zetten hun geld op een veteraan. Een uitstekende veteraan weliswaar, maar niet iemand met wie het team nog jaren vooruit kan.
En dan is er nog een afbreukrisico voor Leclerc zelf, toch de coureur die de toekomst van het team op zijn schouders draagt. De Monegask heeft net bijgetekend en straalt in alles uit de eerste coureur te zijn, maar krijgt volgend jaar opeens Hamilton als teamgenoot. Als Sainz al moeite heeft zich in de rol van tweede coureur te schikken, hoeft niemand zich af te vragen hoe Hamilton daarmee omgaat. Dat gaat niet gebeuren.
De twee kunnen elkaar motiveren, maar het kan ook leiden tot strubbelingen of politieke spelletjes. Die liggen bij een team als Ferrari altijd al op de loer. Het is voor Vasseur zaak dat Leclerc ongeschonden uit die strijd komt. Op de lange termijn hebben de Italianen voorlopig geen ander goed paard om op te wedden.
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl sport