‘Heel jammer vind ik het dat u in het Israël-Hamas-conflict, zoals meerdere links-geëngageerde media, duidelijk de kant van Hamas heeft gekozen’, schreef een lezer. ‘Het feit dat u een gezochte terrorist interviewt en zelfs een foto hiervan op de voorpagina zet, is een gotspe.’
Hij reageerde op het interview van correspondent Jenne Jan Holtland met Hamas-woordvoerder Osama Hamdan, dat vorige week zaterdag in de krant stond. In het interview legt Hamdan uit waarom Hamas overging tot de slachtpartij van 7 oktober. Wij vinden het belangrijk alle kanten in het conflict aan het woord te laten, niet om begrip te kweken voor hun standpunten en al helemaal niet om partij te kiezen, maar om te begrijpen hoe ze tot hun daden komen.
Op de vraag van Holtland waarom Hamas het nodig vond honderden onschuldige burgers te vermoorden, reageert Hamdan ontwijkend en bagatelliserend. ‘Er worden veel dingen geclaimd, zonder bewijzen. Uit onderzoek van Israëlische media blijkt dat veel burgers door Israël zelf zijn gedood.’ Deze ‘gevaarlijke leugen’ hadden we nooit zomaar mogen laten passeren, oordeelde columnist Elma Drayer.
Holtland wist vanzelfsprekend dat de uitspraken in strijd waren met de feiten. ‘Daar heb ik hem ook mee geconfronteerd, maar dat werd een welles-nietesspel. In de uiteindelijke tekst vond ik dat weinig toevoegen. Achteraf bezien had ik het wel moeten melden. Ik ging er te makkelijk van uit dat de Nederlandse lezer zelf ook wel wist dat dit onzin was.’
Terug naar mijn oproep van vorige week om de oorzaken van Grundfrust te beschrijven. Het leverde een regen aan reacties op. De ene lezer ziet de belangrijkste oorzaak in eenzaamheid en verwijst naar het nieuwste boek van Noreena Hertz. De ander legt de schuld bij een falende overheid en roept ons op daar zo kritisch mogelijk over te schrijven. Een derde vind dat we serieuzer moeten luisteren naar Nederlanders die er een totaal ander wereldbeeld op na houden. Er kwamen ook mooie nieuwe vertalingen binnen zoals ‘radicale rancune’.
Volgens lezer Renate Oehl ligt de oorzaak van de onvrede in de onvrede zelf. Het is in haar ogen ook een keuze om overal ontevreden over te zijn. Ze zou Grundfrust daarom vertalen als ‘basisbaler, baalpaal, rondombaler, altijd-anti, anti-alles’. De beste manier om je hiertoe te verhouden? ‘Als journalist een portie humor houden vooral.’
Dat sluit aan bij de analyse van de Israëlische schrijver – en groot humorist – Etgar Keret. In een opiniebijdrage in de krant van vrijdag schreef hij: ‘Wanneer is de wereld veranderd in een spel waarin iedereen verliest, of op zijn minst het gevoel heeft dat hij verliest?’
Hij pleit ervoor om vooral goed te kijken naar de manier waarop het maatschappelijk debat wordt gevoerd. ‘Als we geen time-out nemen en het gezamenlijk eens worden over nieuwe spelregels, blijven we allemaal verliezen.’ Mocht u suggesties hebben voor de nieuwe spelregels, dan houd ik me – opnieuw – van harte aanbevolen.
Source: Volkskrant columns