Een paar jaar terug sprong de kat van de buren op de volumeknop van de afstandbediening van de hifi van de buren. Die waren niet thuis. De straat stond twee uur te trillen voor er iemand was gevonden die een sleutel van het huis had. Vóór onze kat vorige week spelenderwijs vijf keer een incorrecte pincode invoerde op de afstandsbediening van de KPN-tv-box, wist ik helemaal niet dat er op die box een pincode zat.
De huisgenoten konden daarna geen tv meer kijken. Ik mocht dat oplossen. Dat bleek eenvoudig online te kunnen via ‘ga.kpn/tvpincode’. Toch lukte het mij niet. Vijf keer kreeg ik de mooie rode tekstregel ‘er is iets misgegaan’. Dan maar de klantenservice bellen. Met telefoonnummers lopen 21ste-eeuwse telecombedrijven niet meer te koop. Omdat analoog personeel geld kost staan alle oplossingen voor onze problemen online. Toen ik eindelijk een telefoonnummer had gevonden, kreeg ik een robot te spreken die mijn probleem wilde weten. Zodra die robot het woord ‘pincode’ hoorde, stuurde die mij een sms met een link naar ‘ga.kpn/tvpincode’ en verbrak de verbinding. Nog maar een keer bellen. Weer de robot. Uitgelegd dat ‘ga.kpn/tvpincode’ mijn probleem niet oploste. De robot stuurde een andere link (‘ga.kpn/weertelevisie’) en verbrak de verbinding.
Weer bellen, met enige stemverheffing uitgelegd dat deze link mijn probleem óók niet oploste, zegt die robot: u wordt nu doorverbonden met een van onze medewerkers, de wachttijd bedraagt op dit moment acht minuten. Na negen minuten had ik een mens van vlees en bloed aan de lijn. Ontzettend aardige man. Liep alle opties met mij langs, hoorde wat ik allemaal had geprobeerd, zei toen: trekt u de stekker eens uit het stopcontact en doe hem er daarna weer in. Probleem opgelost. Ik geef de tip hier gratis door. De volgende keer ga ik zeker zelf proberen de stekker eruit te trekken.
Source: Volkskrant columns