Het nieuwste kwakje saus op ons dagelijkse patatje cultuuroorlog: in een nieuwbouwwijk in Amsterdam, waar de straten naar kruiden en specerijen zullen worden vernoemd, komt vanwege ‘associaties met het koloniale verleden’ geen Nootmuskaatstraat.
Langs lijnen van voorspelbaarheid trokken we ten strijde. Je kon je aansluiten bij degenen die menen dat ‘dit land helemaal gek is geworden’, je kon wanhopen over de gratis munitie die dit volksdeel telkens weer wordt aangeboden, je kon ook denken: er zijn in die wijk nog helemaal geen straatnaambordjes of adressen, er bestaan veel kruiden en specerijen, waarom zou de mierikswortel geen straat verdienen?
Nou, dat zal ik u vertellen: het boeit kruiden niet als ze een straat krijgen. Wel zijn er veel mensen die bijzondere dingen hebben gepresteerd. Een straatnaambord houdt de herinnering aan hen levend, terwijl niemand ooit zal denken: wie was die peterselie eigenlijk? Zolang Simon Carmiggelt alleen een armzalig bruggetje heeft mogen álle kruiden van mij het schompes krijgen.
Source: Volkskrant columns