Honderden mensen staan even voor 19.00 uur met oranje muts in de rij bij de ingang van de Winterswijkse IJsvereniging. Het geluid van schaatsijzers en het geschal van trompetten klinken door de atmosfeer. Voor even is Winterswijk het Walhalla van het Nederlandse marathonschaatsen.
Hier was het ijsmeester Hendrik van Prooije van de plaatselijke ijsvereniging al een hele dag om te doen. Al om 7.20 uur belde hij naar Geert-Jan Muskens, natuurijscoördinator van schaatsbond KNSB. Hij had op dat moment overal 3 centimeter ijs op zijn 400-meterbaan liggen. En dat was genoeg voor een marathon op natuurijs.
Maar er was één probleem. Muskens had maar niet gereageerd op zijn berichten over het ijs in Winterswijk. Het geduld van Van Prooije raakte op. "Als Haaksbergen wel belt en ik niet, weet ik zeker dat ik hem niet krijg." En dus probeerde hij het maar, op goed geluk.
En met succes: vier uur na zijn eerste belletje kreeg Van Prooije het goede nieuws dat Winterswijk voor het eerst de eerste marathon op natuurijs mocht organiseren. "Ik heb een vreugdesprongetje gemaakt", zegt Van Prooije. "Alle emotie kwam eruit. Het was vooral de opluchting van het niet verliezen."
Achter de eerste marathon op natuurijs schuilt elk jaar een enorme strijd tussen ijsverenigingen uit het noorden en oosten van het land. Schaatsclub IJSCH uit Haaksbergen en de Winterswijkse IJsvereniging vochten dit jaar hét duel uit.
Voorzitter Mark van der Wijde van IJSCH noemt het zelfs een "wedloop". Zijn club mocht al zeven keer 'de eerste' organiseren. "Je kijkt naar waar het harder vriest of sneeuwt. Je kijkt ook de innovaties bij elkaar af. Het is prestige en nostalgie. Waar gaat als eerste een marathon gereden worden?"
Vier jaar geleden was de eerste marathon op natuurijs in Winterswijk verder weg dan ooit. De plaatselijke ijsvereniging was op sterven na dood. De club had maar 39 leden en die waren gemiddeld ouder dan zeventig jaar. En dat terwijl Winterswijk in de winter doorgaans een van de koudste plekken van Nederland is.
Een belletje van Van Prooije naar de universiteit van Twente maakte het verschil. Een professor wees een student aan die een zelfrijdende sproei-installatie bedacht. Bovendien werd een isolatielaag van schuimbeton onder de skeelerbaan geplaatst zodat de warmte onder de grond minder makkelijk aan de oppervlakte kwam.
Het doel werd om naast voetbalclub FC Trias de modernste ijsbaan van Nederland te maken. De gemeente zette er de schouders onder. Kosten: maar liefst 1,1 miljoen euro.
Winterswijk mengde zich alleen niet gelijk in dé strijd. Een ijslaag konden ze wel maken, maar ze hadden te weinig vrijwilligers. Dat moest maar eens veranderen, vonden ze op het gemeentehuis in Winterswijk. In juni belde de wethouder sport naar ijsmeester Van Prooije om te praten over de eerste marathon.
Van Prooije: "De gemeente Winterswijk had 1 miljoen euro geïnvesteerd en wist hoeveel propaganda uit de eerste marathon van het jaar komt. Dit is het ultieme. Ik was er al mee bezig, maar uit de politiek, de samenleving en de club kwam dat we het nu toch echt maar eens moesten proberen. En toen ging het heel hard."
Vanaf zondag stonden in Winterswijk zo'n vijftien vrijwilligers in ploegendiensten elke nacht te waken bij de zelfrijdende sproeimachine. Van Prooije is al drie nachten op rij om 4.00 uur opgestaan. Hij was er zelfs maandag, terwijl hij koorts had.
"Eigenlijk had ik dubbele koorts: schaatskoorts en echte koorts. Ik heb de afgelopen dagen meer hier dan thuis geleefd. Toen ik thuis in bed lag, sliep ik ook niet gelijk. De gezichtsherkenning van mijn telefoon werkt niet meer door de vermoeidheid."
Natuurijscoördinator Muskens van de schaatsbond had de ondankbare taak om een winnaar aan te wijzen. Hij kent de gevoeligheden. "Maar het gaat om de ijskwaliteit en de organisatie. Het was een dubbeltje op zijn kant, maar in Haaksbergen moest het water nog onder het ijs worden gehaald. Ik denk dat we de juiste keuze hebben genomen. Het ging niet om goodwill"
In Haaksbergen kwam het slechtnieuwstelefoontje van Muskens als een mokerslag binnen, zegt voorzitter Van der Wijde. "Bij alle vrijwilligers liep de lucht eruit. Maar na een bak koffie en een koekje begon het enthousiasme alweer te borrelen. We zijn vanmiddag om 16.30 uur open gegaan voor bezoekers."
Van Prooije voelde zich wel een beetje schuldig. Haaksbergen had zijn club juist geholpen bij de aanleg én ontwikkeling van zijn baan. "Ze hebben de aap leren klimmen en nu zijn we ze voorbij geklommen. Dat was niet de bedoeling."
Maar van animositeit is geen sprake. Van der Wijde reisde dinsdagavond naar Winterswijk af om zijn collega's hoogstpersoonlijk te feliciteren. Zo werkt het ook wel weer in de kleine wereld van het marathonschaatsen.
Van Prooije zal de eerste marathon vereeuwigen bij zijn ijsclub. "Die afvalbakken hier komen uit Amsterdam. Je ziet het aan de drie kruisjes. Ik heb altijd tegen iedereen gezegd: als we de eerste marathon krijgen, maken we het bovenste kruisje goud. Ik wens iedereen het beste, maar ik wil zelf graag winnen."
Marijke Groenewoud en Harm Visser werden de eerste winnaars van de marathon in Winterswijk. Groenewoud had bij afwezigheid van Irene Schouten geen kind aan de concurrentie. Visser was de beste in de sprint. Lees hier het verslag van de wedstrijden.
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl sport