Na zijn eerste nationale titel, donderdag op de 500 meter, kijkt De Boo beduusd in de NOS-camera. "Ik ben momenteel op een andere planeet", zegt hij hoofdschuddend. Twee dagen en één gouden medaille later waant hij zich nog een stukje verder weg: "Nu zit ik in een ander melkwegstel."
De ontwikkeling van De Boo in zijn eerste seizoen als langebaanprof is wel buitenaards te noemen. De jonge Groninger viel aan het begin van de winter al op met een vierde plek op de 1.000 meter bij het wereldbekerkwalificatietoernooi en een vijfde plek bij de World Cup in Stavanger.
Dat was slechts een voorproefje, bleek deze week. Bij de NK in Thialf is De Boo zomaar de beste sprinter van Nederland. De 500 meter raffelt hij af in 34,44 seconden, terwijl zijn persoonlijk record aan het begin van 2023 nog 35,82 was. Op de 1.000 meter is de progressie van het toptalent nog groter. Zijn winnende tijd van 1.07,36 is ruim drie seconden sneller dan het pr waarmee hij het seizoen is begonnen (1.10,67).
"Ik had er geen moment rekening mee gehouden dat ik dit toernooi twee keer goud zou winnen", zegt De Boo na de NK met een grote glimlach. "Dit resultaat is ver boven mijn verwachting."
Een week voor het belangrijkste nationale toernooi van het seizoen informeert De Boo voorzichtig bij zijn ploeggenoten of hij bij de NK één of twee 500 meters moet rijden. "Alles is nieuw voor Jenning", zegt Femke Kok, die ook voor Team Reggeborgh schaatst. "Het is erg leuk om van dichtbij te zien hoe onbevangen hij is."
Routinier Kjeld Nuis noemde zijn vijftien jaar jongere collega eerder dit seizoen voor de grap al een keer naïef. "Maar uiteindelijk is het gewoon oprechte onwetendheid", zegt De Boo met een lach. "Al is het natuurlijk wel belangrijk om de regels te kennen. Dus daar moet ik me maar eens in gaan verdiepen."
Het is niet heel gek dat De Boo nog niet alle reglementen van het langebaanschaatsen op een rijtje heeft, aangezien hij de afgelopen jaren shorttracker was. Met groot succes, want in maart 2022 pakte hij in het Poolse Gdansk als eerste Nederlander een wereldtitel bij de junioren op het baantje van 111 meter.
Toch besloot de 1,95 meter lange schaatser een jaar later de overstap naar de langebaan te maken. Bijna alle plekken bij commerciële ploegen waren al bezet, maar via zijn manager Dennis Klaster kwam hij in contact met Team Reggeborgh.
Het was niet makkelijk om coach Gerard van Velde te overtuigen, want de voormalig olympisch kampioen had nog nooit van De Boo gehoord. "Gerard heeft wat oude filmpjes van mij bekeken, bijvoorbeeld van een pupillentoernooi uit 2011", vertelt De Boo. In combinatie met indrukwekkende data was dat genoeg voor een contract voor één jaar.
Zo kwam De Boo afgelopen voorjaar als de grote onbekende in een ploeg vol kampioenen. "Ik kende topschaatsers als Kjeld Nuis, Hein Otterspeer en Femke Kok alleen van naam. Dus dat vond ik wel spannend in het begin. Maar ik ben meteen supergoed opgevangen, het liep heel soepel vanaf het eerste trainingskamp."
Zijn nieuwe realiteit was wel wennen. "De grootte van de ploeg, de professionaliteit; dat was zo'n andere werkelijkheid dan ik gewend was bij mijn opleidingsteam in het shorttrack. We hebben vet veel stafleden. Alles wordt voor je gedaan, als je dat wil."
Zoals zijn schaatsen slijpen, wat hij vroeger meestal zelf moest doen. "Maar nu kan ik dat vragen aan onze materiaalman Rienk Nauta", zegt De Boo. "De eerste keer voelde ik me bijna schuldig. Maar dat soort kleine dingen dragen allemaal bij aan succesvol zijn."
Ook buiten de ijsbaan was het een ontdekkingsreis voor De Boo. Half november verhuisde hij van een gastgezin naar een eigen kamer in Heerenveen. "Dat was wel een omschakeling. Ik facetime mijn moeder nog steeds om te vragen op welke stand de wasmachine moet. Mijn trainers waarschuwden me nog. Of ik niet beter kon wachten tot na de NK, want zo'n verhuizing kost toch energie. Maar ik vind het hartstikke fijn dat ik nu al een eigen plekje heb."
Daan schrijft sinds 2014 over schaatsen voor NU.nl. Lees hier meer van zijn verhalen.
Dat eigen plekje zal De Boo de komende maanden niet vaak zien. Door zijn twee NK-titels mag hij naar de WK afstanden in Calgary (15-18 februari) en het WK sprint in Inzell (8-10 maart).
Daarvoor zal hij ook nog in actie komen bij de World Cup op de razendsnelle baan van Salt Lake City (26-28 januari). Het is de ideale plek voor records, maar daar is De Boo nog niet mee bezig. "Ik kan je niet uit mijn hoofd vertellen wat de Nederlandse records op de 500 en 1.000 meter zijn", zegt hij met een lach.
Zeker is dat hij bij de wedstrijden in Noord-Amerika niet meer de grote onbekende zal zijn. "Mijn volgers op Instagram zijn de afgelopen dagen meer dan verdubbeld: van tweeduizend naar ruim zesduizend. Dat vind ik harstikke leuk", zegt hij. "Maar ik denk niet dat dit ervoor zal zorgen dat mijn onbevangenheid zal verdwijnen. Dat is gewoon een stukje van mij."
Het is niet gek voor een ex-shorttracker: vooral de bochten van Jenning de Boo maken veel indruk. "Ik durf wel te zeggen dat ik nooit zo'n binnenbocht ga lopen op de 500 meter als Jenning. Die is echt fenomenaal", zegt ploeggenoot en drievoudig olympisch kampioen Kjeld Nuis.
De Boo vertelt zelf dat hij zijn 1,95 meter lange lijf in de bochten probeert "op te vouwen". "Dat komt uit het shorttrack. Ik was altijd de langste en mijn doel was om onder de wat kleine jongens door te kijken. Dat heeft geresulteerd in deze houding."
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl sport