Na de finish van de slotrit van de 1.500 meter slaat Beune op het middenterrein van Thialf beide handen voor haar mond. Nog geen seconde later valt ze juichend in de armen van haar ploeggenoot en goede vriendin Robin Groot.
"Goud, dat slaat toch helemaal nergens op?", zegt Beune een halfuurtje later met een grote glimlach. "Ik heb nog niet helemaal door dat ik gewonnen heb. Ik moet het allemaal nog even goed laten bezinken."
De allroundster van Team IKO won in haar juniorentijd de ene na de andere prijs, maar bij de senioren ontwikkelde zich tot de vrouw die altijd maar vierde werd. Daarnaast viel ze dit jaar twee keer op door een fout die zorgde voor diskwalificatie van de Nederlandse achtervolgingsploeg. Bij de WK afstanden in maart was haar enkel zichtbaar terwijl dat niet is toegestaan. En drie weken geleden droeg ze de verplichte zenders voor de tijdwaarneming niet bij de World Cup in Tomaszów Mazowiecki.
Door een indrukwekkende 1.500 meter zette Beune donderdagavond in Heerenveen een dikke punt achter die verhalen. Met een tijd van 1.53,91 zat ze minder dan een seconde boven het baanrecord. Belangrijker: de Bornse was ruim een halve seconde sneller dan Marijke Groenewoud (zilver in 1.54,47) en regerend wereldkampioen Antoinette Rijpma-de Jong (brons in 1.54,59).
"Mijn coaches zeiden vandaag dat ik mijn benen moest laten spreken", vertelt Beune. "Ik ben ontzettend blij dat dat gelukt is."
Beune baalde een dag of twee na haar misstap in Polen. Daarna legde ze het naast zich neer. "Die transponder was niet meer relevant, want er kwam een NK aan waar ik me op moest focussen", zegt ze. "En waar ik wilde laten zien wat ik kan."
Natuurlijk ontging het haar niet dat het incident veel aandacht kreeg in de media. "Er kwam veel op me af, want er is best wat over mij gezegd en geschreven in de pers. Maar weet je wat het is? Dat hele mediagedoe boeide me niet zo. Het enige wat me boeide, was dat ik oké was met de bondscoach en met de andere meiden van de achtervolging. Want zij vertrouwen en rekenen op mij."
Beune sprak meerdere keren met bondscoach Ritsma en ploeggenoten Groenewoud en Irene Schouten, eerst in Polen en later ook in Nederland. "De meiden hebben me een hart onder de riem gestoken. Ze zeiden: 'Het was gewoon domme pech. We weten dat je voor je race druk bezig was met je enkels en dat je daardoor je transponders vergeten bent. Shit happens.' En nu is het verleden tijd. We hebben alweer samen getraind en gaan ook samen de EK rijden."
Beune kreeg ook veel steun van haar ploeggenoten en coaches bij Team IKO. "In het begin moesten we haar wel even oplappen", zegt coach Erik Bouwman. "Maar bij de eerste ijstraining na terugkomst uit Polen zag ik alweer de oude Joy."
"En nu heeft ze eindelijk een echte hoofdprijs gepakt", vervolgt Bouwman. "Het is lekker om al het transpondergeneuzel op deze manier af te sluiten. En dit is pas het begin voor Joy, daar ben ik van overtuigd. We gaan nog heel veel moois van haar zien."
Source: Nu.nl sport