Als De Graaf woensdag in de derde ronde van het WK tegenover Rob Cross staat, is het formeel Zweden-Engeland. De Graaf speelde dit jaar meerdere kleine PDC-toernooien als Zweed.
Zijn prestaties met het blauw-gele in plaats van rood-wit-blauwe vlaggetje achter zijn naam zijn op dit WK indrukwekkend, maar wennen doet het vlaggetje nog niet. "Ik voel me toch echt een Nederlander", zegt De Graaf lachend.
Officieel is dat ook nog altijd de enige nationaliteit van de nummer 164 van de wereld, omdat zijn aangevraagde Zweedse paspoort nog niet binnen is. Maar dartsbond PDC beschouwt De Graaf wél als Zweed, omdat hij al vijf jaar in het land woont.
De darter uit Schagen verhuisde in 2018 voor de liefde naar het land. "Mijn vriendin werkte daar en volgde een opleiding. Ik dartte professioneel en kon gemakkelijk vanuit Zweden naar toernooien reizen. Dus ging ik haar kant op."
De Graaf is op dat moment een respectabele darter, in de categorie achter spelers als Michael van Gerwen en Raymond van Barneveld. Hij bereikt met de 55ste plaats op de wereldranglijst zijn hoogste ranking en plaatst zich geregeld voor grote toernooien, zoals het WK, Players Championship Finals en het UK Open.
Maar parallel aan zijn verhuizing naar Zweden in 2018, raakt de loopbaan van De Graaf als darter in een neerwaartse spiraal. Zijn vader wordt ziek, goede resultaten blijven uit en hij zakt op de wereldranglijst. Als zijn vader vlak voor het WK 2019 overlijdt, volgt voor De Graaf op het toernooi in Londen zijn grootste sportieve dieptepunt.
Hij verliest in de eerste ronde van de Filipijn Noel Malicdem en gooit nog geen tachtig gemiddeld. "Ik raakte daarna mijn Tour-kaart kwijt en was dus geen profdarter meer. Ik zat er mentaal doorheen en ben gestopt. Ik wilde eerst de boel op de rit krijgen. Ik dacht voor een half jaar, maar dat werd wat langer."
Vanwege een verhuizing, een nieuwe baan en het coronavirus gooit De Graaf jarenlang niet meer op serieus niveau. Tot hij het dit jaar als Zweed op de PDC Nordic & Baltic Tour mag laten zien. Prompt plaatst hij zich via die reeks Scandinavische toernooien voor het WK in Alexandra Palace.
De Graaf: "Het is hier wellicht iets gemakkelijker dan in Nederland om je te plaatsen, omdat de concurrentie minder is. Aan de andere kant wordt darts in Zweden steeds populairder. In de winter gooien veel mensen hun pijltjes, omdat buiten vanwege de kou weinig kan.
"Dus ik hecht er niet minder waarde aan dat ik me op deze manier voor het WK heb geplaatst. Ik moest op de PDC Nordic & Baltic Tour ook nog eens in de top twee eindigen. Dat heb ik toch maar mooi gedaan."
En dat terwijl De Graaf amper oefent naast competitiewedstrijden in een lokale kroeg in zijn woonplaats Stockholm. Hij heeft een volledige baan als monteur van kozijnen, deuren en ramen.
"Die maak ik zelf en monteer ik bij winkels als bijvoorbeeld H&M. Ik probeer een uur per dag te trainen, maar kom vaak tijd tekort. Ik weet dat ik op de Tour hoor als ik mijn niveau haal, maar ik ben nu een hobbydarter. Al hoop ik ooit weer prof te worden."
Daarom doet De Graaf in januari mee aan Q-school, waar spelers toegangsbewijzen voor de professionele dartstour kunnen verdienen. "Als dat lukt, wordt het puzzelen. Vanuit Zweden is het duur om alle toernooien af te gaan. Ik kan mijn auto verkopen en dat geld in darts steken, maar daar ben ik nog niet over uit. Eerst het WK."
Daarop maakte De Graaf tot dusver indruk, met zeges op Ritchie Edhouse (PDC-56) en Jose de Sousa, de nummer 25 van de wereld. In de derde ronde wacht De Graaf donderdag een clash met tweevoudig wereldkampioen Cross.
Het Zweedse vlaggetje lijkt zo juist een voordeel te zijn. Spelend voor Nederland verloor De Graaf bij zijn zeven WK-deelnames - bij de BDO en PDC - telkens in de eerste ronde. De Graaf, lachend: "Die Zweedse vlag brengt geluk."
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl sport