‘Bidden is niet voldoende, voor vrede moet je keihard werken’, citeerde koning Willem-Alexander in zijn kersttoespraak. Het citaat was afkomstig van iemand met wie de koning had gesproken over hoe we in ons land de vrede kunnen bewaren. Nu lijkt me dat bidden alleen nooit voldoende is voor enig te bereiken doel in het leven, je moet toch echt zelf de nodige inspanning leveren. In het Arabisch wordt ook wel gezegd: vertrouw op Allah, maar bind eerst je kameel vast.
Het jaar 2023 zal niet de geschiedenis ingaan als the finest hour van de mensheid. Er moet schijnbaar nog een hele kudde kamelen worden vastgebonden voor we in de buurt komen van vrede. Voorlopig overtreffen oorlogvoering en heerszucht de inspanning om mensen een waardig bestaan te geven in dit toch al zo korte leven. Poetin heeft er nog steeds zin in – zijn volgende herverkiezing staat weer voor de deur – en Netanyahu heeft juist laten weten dat hij zijn wervingscampagne voor Hamas gaat opschroeven: ‘Het wordt een lange oorlog die niet op het punt staat te eindigen.’ Je zou deze hardwerkende wereldleiders gunnen om ook eens met pensioen te gaan.
Over de auteur
Ibtihal Jadib is rechter-plaatsvervanger, schrijver en columnist voor de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Gelukkig is Nederland volgens onze koning ‘nog steeds een van de allerbeste plekken op de wereld’. Daar heeft hij natuurlijk gelijk is – als we het weer tenminste niet meerekenen. Ons nationaal humeur trouwens evenmin. En misschien zijn we qua natuurschoon ook niet de állerbeste. Niets ten nadele van het lieflijke Hollandse landschap, maar spectaculaire watervallen, bergketens of wilde savannes zijn hier niet te vinden. Een voordeel in de zogeheten stikstofdiscussie, want het uitsterven van zo’n flauw heivlindertje valt nauwelijks op.
Wat maakt dan dat wij toch op een van de allerbeste plekken ter wereld leven? Het zou iets te maken kunnen hebben met onze ligging; Europa is een grandioos continent. Verder hebben we de meeste zaken netjes geregeld en hoeven we politieagenten of ambtenaren niet bij iedere ontmoeting een geldbriefje in de hand te moffelen. Ook mogen we een hoop dingen zeggen zonder dat we meteen in de cel worden gesmeten en verder zijn we, in vergelijking met de meeste andere landen, schathemeltjerijk.
Redenen genoeg om alle dagen vrolijk te zijn. Maar 2023 was het jaar van een hoop chagrijn, dat zich uitte in omgekeerde vlaggen, wegblokkades en proteststemmen. In de Eerste Kamer is de BBB-fractie de grootste geworden, in de Tweede Kamer de PVV-fractie. Wat deze politieke verschuivingen voor ons land betekenen, zal zich in 2024 moeten uitwijzen, voorlopig is het nog gissen wat er wordt bedoeld met de mededeling ‘het volk heeft gesproken’.
2023 was ook het jaar waarin Wim de Bie is overleden. Hij heeft ons samen met Kees van Kooten een verrukkelijk oeuvre nagelaten, dat bij het terugkijken ervan alle antwoorden geeft op de vraag waarom Nederland zo leuk is. Een van hun creaties was het politieke duo Jacobse en Van Es, dat zich verenigd had in de Tegenpartij om de problemen van Nederland op te lossen. Hun politieke voorstellen blonken vooral uit in eenvoud, en een van hun slogans was: Samen voor ons eigen, laat de rest de rambam krijgen.
Ik hoop dat we ons in 2024 voor elkaar zullen inspannen om gezamenlijk vooruit te komen. Het is natuurlijk fijn om op een van de allerbeste plekken te wonen, maar uiteindelijk zijn het vooral de mensen zelf die iets echt de moeite waard maken.
Source: Volkskrant columns