In 2024...
Nemen we elkaar niet voortdurend de maat.
Vallen alle schreeuwers en schelders een tijdje stil.
Wordt na Twitter ook X opgeheven.
Kun je leven van een inkomen.
Bouwen we weer huizen.
Rijden de trams, bussen en metro’s allemaal.
Hebben jongeren weer een toekomst.
Hoeft niet iedereen zijn eigen broek op te houden.
Zien we waartoe mensen niet helpen maar ‘in hun kracht zetten’ leidt.
Is de overheid wél een beschermengel.
Snappen we waarom zoveel mensen achter een rattenvanger aanhuppelen.
Leren we alle kinderen weer lezen,
En rekenen, schrijven, zwemmen en zingen.
Gaan scholen die dat niet lukt onder curatele.
Wordt content weer kennis.
Schaffen we ‘governance’ in het onderwijs af, niet alleen het onzinwoord, ook het falende systeem.
Gaat geen kind zonder ontbijt naar school,
Maar maken we leerkrachten niet overal verantwoordelijk voor.
Is onderwijs niet langer de Grote Ongelijkmaker.
Gaan we eindelijk begrijpen hoe wreed ons standenonderwijs is.
Wordt leraar zijn een begeerlijke baan,
Net als tram- bus- of metrobestuurder.
Is werk niet ‘een grote familie’ of vriendengroep, maar gewoon werk.
Hoeft niemand een bruggenbouwer te zijn, een spil of teamplayer.
Mag wie geen talent heeft voor verbinden zich losmaken.
Laten we afwijkelingen en eenlingen met rust.
Wordt geen kind meer gepest.
Hoort een pestslachtoffers nooit meer ‘Je lokt het ook wel een beetje uit’.
Oefenen we ons in empathie voor mensen die niet op ons lijken.
Is ‘onveilig’ van toepassing op bewoners van oorlogsgebieden (of bij natuurrampen of huiselijk geweld).
Wordt niemand weggestuurd op grond van anonieme klachten, zonder recht op verdediging.
Is het ‘g(rensoverschrijdend)-woord geen aanlokkelijk wapen voor een straffeloze stoot in de rug.
Bieden we klokkenluiders bescherming.
Behoeden we de kunst, de humor en het vrije woord – weg met elke censuur.
Gaat de taalpolitie op langdurige wereldreis, samen met de denkpolitie.
Zijn gedachten en verlangens vrij, maar zaniken we wat minder over identiteit.
Houden we op met schijnheilig gejubel over mensen met pech of achterstand.
Is niemand meer een kanjer, topper, kampioen of held, tenzij echt.
Komen alleen ware emoties ‘effe keihard binnen’.
Is geen kind meer slachtoffer van een bombardement.
Worden de daders genadeloos gestraft, ooit.
Slaapt niet één vluchteling in de kou.
Slaat niemand zijn kind, vrouw, man of hond.
Mogen wolven én schapen blijven leven.
Wordt Ajax kampioen.
Verslaat Oekraïne het monster Poetin.
Stopt de aanval op Gaza.
Is wensdenken niet achterlijk.
Moeten we het doen zonder onze lieve Piet.
Gaat eventjes niemand in mijn omgeving dood. Beloofd?
Zijn de mijnen gezond en gelukkig, en die van jou ook.
Heb je niet de plicht om gelukkig te zijn.
Is wie domweg optimistisch is, een enge clown.
En toch is het nodig.
Zijn mijn kinderen en kleinkinderen niet bang of verdrietig.
Krijgt G. grotemensentanden.
Gelooft M. nog in Sinterklaas.
Poept T. op een echte wc.
Blijft R. gezond.
Begin ik aan een nieuw boek.
Lezen we elkaar gedichten voor.
Dagelijks, maar beslist niet dagdagelijks.
Beste lezer, dit zijn mijn naïeve wensen. Ik wens u een mooi 2024.