Wat zou u doen?
In het land waar ik woon waren onlangs verkiezingen. Vlak voor die verkiezingen heb ik in allerijl een eigen partij opgericht die het, volgens verwachting, heel behoorlijk heeft gedaan. Dat brengt, zoals u wellicht zult begrijpen, de nodige druk met zich mee. Nu is daarnaast het probleem ontstaan dat ik een sleutelrol speel in het vormen van een nieuw bestuur, terwijl de grootste winnaar een extreemrechtse partij is. Voorafgaand aan de verkiezingen ben ik niet heel duidelijk geweest over het uitsluiten van deze partij, uit vrees dat ik kiezers weg zou jagen. Daar had ik op voorhand wellicht wat langer over moeten nadenken, daar ben ik nog niet helemaal over uit, maar nu zit ik dus met een achterban die wil dat ik met die partij in zee ga, terwijl ik zelf duidelijke belemmeringen zie in de sfeer van rechtsstatelijkheid. Ook dit zorgt voor extra druk. Daarbij komt dat er opeens kennelijk een soort regel is dat ik ook rekening moet houden met de mensen die niet op mijn partij gestemd hebben. Achteraf gezien had ik (denk ik) meteen na de uitslag wel heel duidelijk ‘nee’ willen zeggen, maar op de avond zelf was daar het moment niet echt naar. Inmiddels word ik door de grootste winnaar op X, voorheen Twitter, met de nodige regelmaat gecyberbullied, wat niet alleen extra druk maar ook de nodige stress veroorzaakt. Ik wil graag daadkrachtig overkomen, maar ik loop tegen principiële bezwaren aan. Maar ik wil ook mijn kiezers niet teleurstellen, en ik speel denk ik ergens ook nog met de gedachte wel gewoon eventueel mee te gaan regeren, al is daar weer een bijkomend probleem dat een aantal partijgenoten (die dankzij mij in de Kamer komen) dan weglopen. Hoe verkoop ik een mogelijk besluit om wellicht misschien niet mee te regeren het best aan mijn achterban of moet ik er gewoon nog even wat beter over nadenken en dan tot een gedegen besluit komen of kom ik dan te aarzelend over of valt dat wel mee?
Pieter O. (49), volledige naam bij de redactie bekend.
Als ik heel eerlijk ben, krijg ik niet het gevoel dat er enige winst uit deze samenwerking te behalen valt. Ik zou daarom zeggen dat u het serieus heeft overwogen, maar toch een andere rol voor uw partij ziet weggelegd. Vervolgens zou u bijvoorbeeld in een gedoogconstructie kunnen laten zien dat u bepaalde dingen keihard wil aanpakken en dan gewoon uw eigen grenzen trekken bij zaken waar u niets mee te maken wil hebben. Oh ja, het is wel van belang dat u in dit scenario de eerste partij bent die er uit stapt, anders zijn alle ogen opeens op u gericht en u lijkt me niet echt het type dat daar op zit te wachten.
D. Yesilgöz (46), Amsterdam
Oei. Dat klinkt als een vervelend probleem. In januari van dit jaar ontving ik een brief van Utrecht Holdings met een aantal beschuldigingen aan mijn adres. Die zijn in mijn ogen ongegrond en ik neem daar met kracht afstand van.
Gom van Strien (72), Arcen
Moeilijk, moeilijk. Ik zou als ik in uw schoenen zou staan denk ik toch gewoon meeregeren. Of op zijn minst gaan praten. Het valt anders gewoon echt niet uit te leggen aan de gewone burger die zo’n kabinet gewoon een gewoon kabinet vindt. En het zou ook gewoon best wel oneerlijk zijn naar uw collega die van de zomer nog op 35 zetels stond en nu overal naast lijkt te gaan pissen met 16 zetels in de Eerste Kamer waar ik dan ook helemaal geen reet meer aan heb.
Naam en woonplaats gewoon bij redactie bekend
Ik vind het belachelijk dat u het over een ‘extreemrechtse’ partij heeft. Blijkbaar hebben er in uw land heel veel mensen op deze partij gestemd. Dan is het per definitie een normale partij en dan wordt een kabinet centrum-rechts. Dat zegt ook iedereen op tv. Een van de vaste gasten van een praatprogramma dat ik graag kijk vindt trouwens dat andere partijen verplicht zijn om mee te regeren, omdat ‘het volk heeft gesproken’. Ik vind het een leuk programma. Het is een soort voetbalkantine, maar dan op tv.
Jos van Leur (67), Hardinxveld-Giessendam
Deutlichkeit ist eine gehörige Verteilung von Licht und Schatten. Volgende keer misschien op voorhand duidelijkheid verschaffen, vriend. Daar win je misschien geen verkiezingen mee, maar het had het land een hoop gelazer gescheeld. Succes verder! Citaat is van Goethe trouwens. Ik heb er evt. nog meer.
F. T. (62), Maastricht
Ik maak vaak heel mooie gedichten, met veel binnenrijm en onconventionele rijmschema’s, maar degene die het voorleest verneukt het altijd en mensen luisteren niet of gaan er doorheen zitten praten of iemand begint al met het in elkaar zetten van zijn lego-kasteel. Moet ik het dit jaar gewoon zelf voordragen?
M. Runderkamp (45) en/of Simon H. (46), Amsterdam
Source: Volkskrant columns