Het had niet veel gescheeld of Hannie van de Bungelaar had de allereerste interland van Oranje gemist. De destijds achttienjarige keeper zat op donderdagmiddag 8 november 1973 in een hal van Schiphol samen met een bevriend teamgenootje te wachten tot de KLM-vlucht naar Londen zou vertrekken.
Ze gingen voor de eerste keer vliegen en probeerden de zenuwen wat van zich af te kletsen. Dat lukte aardig, maar ze vonden het wel eigenaardig dat er geen andere speelsters tevoorschijn kwamen. "Toen kwamen we erachter dat we in de aankomsthal zaten in plaats van de vertrekhal", herinnert de 68-jarige Van de Bungelaar het zich vijftig jaar later als de dag van gisteren.
Na een sprintje door Schiphol zaten ze net op tijd in het vliegtuig dat om 17.00 uur vertrok. Een uur later landden ze gelukkig met een complete selectie op Heathrow. Het was een onstuimig begin van het avontuur.
Het avontuur begon eigenlijk nog veel eerder. Tot 1971 mochten meisjes helemaal niet voetballen bij een club. En dus voetbalde Van de Bungelaar altijd op pleintjes en velden. Net als Ellen Popeyus en Marian Wellenberg.
"Elke zaterdag stond ik met mijn zussen te wachten tot de bakker uit het dorp kwam", vertelt de 68-jarige Wellenberg. "Terwijl de bakker koffie ging drinken met mijn ouders, gingen wij met zijn zoons een partijtje voetbal spelen. We gingen voor elke bal, we hadden het zweet op ons voorhoofd staan."
Toen het verbod op vrouwenteams in 1971 werd opgeheven, twijfelden Popeyus, Wellenberg en Van de Bungelaar geen moment. "Toen ik me had aangemeld bij Leende kreeg ik een briefje terug dat ik met veertien jaar een beetje te jong was. Er waren er ook bij van 45", zegt Popeyus. "Maar ik dacht: bekijk het, ik ga gewoon. Na de eerste training wilden ze me niet meer laten gaan."
De drie speelsters speelden zich al snel in de kijker van de KNVB, al ging dat ook met een beetje geluk. "Ik speelde een keer in de competitie tegen een sterke tegenstander. Een scout kwam toen naar twee speelsters van de tegenstander kijken, maar toen hebben ze mijn naam opgeschreven", zegt de 66-jarige Popeyus.
Voordat de speelsters zeker waren van een plekje bij de eerste officiële Oranjeselectie, moesten ze zich in Zeist bewijzen. De destijds achttienjarige Wellenberg had een logistiek gelukje: "Ik kon meerijden met iemand die ook in Deventer speelde. Dat is wel mijn geluk geweest. Ik zou niet weten hoe ik er anders was gekomen. Zeist was overweldigend. Ik had nooit gedacht zo ver te komen."
Uiteindelijk kregen speelsters van veertien jaar tot eind twintig een uitnodiging van de KNVB binnen. De brief begon als volgt: "Het doet ons genoegen u mede te delen, dat u gekozen bent om hetzij als speelster, hetzij als reserve/wisselspeelster aan bovengenoemde wedstrijd deel te nemen."
De speelsters konden hun geluk niet op. "Mijn moeder bracht me door hagel, weer, wind en sneeuw naar de trainingen in Zeist. Ik vond het helemaal geweldig", zegt Popeyus. "Anderhalf uur trainen vond ik zo weinig, dus ik bleef altijd vrije trappen oefenen in mijn eentje. Daarna moesten de heren weer op het veld."
Na vier trainingen en twee oefenwedstrijden verzamelde de Oranjeselectie zich op 8 november om 14.45 uur bij de IJzijde bij Amsterdam Centraal, waarna de speelsters per KLM-bus naar Schiphol gingen. Toen de selectie - inclusief Van de Bungelaar - in Londen aankwam, konden de speelsters in het Walton Cottage Hotel een nacht bijkomen van de reis.
Op de wedstrijddag stond Oranje een vol programma te wachten. Na een korte training, een ontmoeting met de burgemeester van Maidenhead en een light tea vertrok de ploeg naar het stadion Reading F.C, waar om 19.30 uur voor drieduizend toeschouwers werd afgetrapt.
Engeland zette keeper Van de Bungelaar aan het werk. "In de krant stond ik als de reddende engel omschreven", zegt ze trots. Voorstopper Wellenberg kan het zich nog goed herinneren. "We stonden veel onder druk. We hebben veel moeten zwoegen."
Het Nederlands elftal verloor met 1-0, maar vierde desondanks een feestje. "Ja natuurlijk", zegt Van de Bungelaar. "We moesten wel even een glaasje drinken op onze eerste interland. Eerst in de kantine en toen ook nog in het hotel. Het is wel een beetje laat geworden."
Popeyus keek de hele trip haar ogen uit. "Alles werd geregeld. Dat voelde heel luxe. Eerder moesten we ook zelf spullen kopen, maar rond de wedstrijd kregen we een trainingspak en shirt. Al moesten we dat wel na afloop weer inleveren, terwijl de mannen dat niet hoefden. Toen er eens eentje kwijt was, kregen we allemaal een brief thuis."
Mogelijk was Wellenberg de schuldige. "Ik had een shirtje geleend, zeg maar", biecht ze lachend op. "Ik snap nog steeds niet dat ik dat durfde, maar op de een of andere manier vond ik dat blijkbaar gerechtvaardigd."
Er is in de tussentijd een hoop veranderd. Terwijl Wellenberg, Popeyus en Van de Bungelaar het Nederlands elftal voor een paar gulden moesten combineren met school en werk, kan het huidige Oranje fulltime voetballen en leven van de sport. Een wedstrijd op een bijna uitverkocht Wembley was vijftig jaar geleden ondenkbaar.
Toch kunnen Wellenberg, Popeyus en Van de Bungelaar meegenieten van het succes. Als het huidige Oranje vrijdagavond het veld van Wembley betreedt, vormen de drie samen met zeven andere internationals uit 1973 een erehaag. Ook de speelsters van het toenmalige Engelse elftal doen mee.
"Dan mogen we op dat heilige gras staan. Hoe spannend kan het zijn. Geweldig!", glundert Van de Bungelaar.
"We zijn echte bofkonten", zegt Wellenberg. "Al die voetballende vrouwen hebben hebben meegewerkt aan de ontwikkeling en wij zijn toevallig de eerste. Ik was op het goede moment op de juiste plek. Het is niet te bevatten wat er allemaal gebeurt."
Nederland begint vrijdag om 20.45 uur aan het Nations League-duel met Engeland. Oranje heeft plaatsing voor de finaleronde en daarmee zicht op een olympisch ticket als nummer één van de groep in eigen hand. De wedstrijd tegen België wordt dinsdag in Tilburg gespeeld en begint ook om 20.45 uur.
Stand groep A
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl sport