Veertig minuten na de wedstrijd wandelt Yohannes op knalroze slippers richting de mixed zone voor de interviews met de pers. Door haar zelfverzekerde houding en professionele antwoorden is nauwelijks te merken dat ze nog maar zestien jaar is. Pas als ze een vraag niet verstaat, wordt dat duidelijk. "Wat zegt u?", vraagt ze beleefd.
Je zou denken dat ze nerveus was voor haar Champions League-debuut tegen Paris Saint-Germain, een van de grootmachten in het vrouwenvoetbal. Yohannes maakte op het veld in ieder geval geen zenuwachtige indruk. Met een paar prachtige steekpasses was ze een van de uitblinkers aan Amsterdamse zijde.
"Toen ik vanochtend wakker werd was ik wel een beetje zenuwachtig voor deze speciale dag, maar mijn teamgenoten hebben me geholpen door te zeggen dat ik mijn ding moet doen. Toen ik eenmaal op het veld stond ging de knop om en waren de zenuwen weg", zegt Yohannes.
Het is nogal wat, de stormachtige ontwikkeling van Yohannes. De Amerikaanse jeugdinternational kwam zes jaar geleden naar Nederland. Ze begon in een Amsterdams jongensteam, waarna ze bij de talenten van Ajax aansloot. Een half jaar geleden tekende ze haar eerste contract en inmiddels is ze niet meer weg te denken uit de basis van Ajax.
Wat ze nog nooit meemaakte, was het spelen van een duel in de Johan Cruijff ArenA. De selectie kreeg deze week ter voorbereiding een uitgebreide tour door het stadion. "Het was wel goed om het vast even te zien, zodat het niet op de wedstrijddag de eerste keer zou zijn."
De kleedkamer was woensdag dan bekend terrein, het toeschouwersaantal nog niet. Tijdens de warming-up keek Yohannes eens goed richting de tribunes, waar zo'n veertienduizend fans zaten. "Het was echt heel leuk om te zien hoeveel mensen er waren. De energie was tof, de fans waren echt te gek."
"Het is echt een droom die uitkomt. Ik wilde altijd zo graag in de Champions League spelen. Ik ga nog even een klein feestje vieren met mijn familie. Mijn ouders en mijn broer zijn heel blij en heel trots."
Source: Nu.nl sport