Afgelopen weekend nog in Mexico pakte de Monegask pole. Het was alweer zijn 22e, al telt de via een gridstraf van Max Verstappen verkregen eerste startplaats in België dan ook mee. Toch, hij mocht vooraan vertrekken, en de balans 22 poles om 5 zeges is ronduit beroerd.
Ter vergelijking: Verstappen heeft een balans die flink de andere kant op slaat. Die stond 'slechts' 30 keer op poleposition, maar won al wel 51 keer. Bij andere grote namen is de verhouding ook totaal anders dan bij Leclerc.
Deze cijfers wekken de indruk dat Leclerc vooral sterk is over één ronde, maar dat hij niet in staat is om het in de race af te maken. De enige andere twee die bij hem in de buurt komen zijn Valtteri Bottas, die bij Mercedes reed tegen de ijzersterke Lewis Hamilton en ook vaak tactisch werd ingezet, en teammaat Carlos Sainz, die min of meer in hetzelfde schuitje zit als Leclerc.
Dat schuitje heet Ferrari, dat zeker dit seizoen de indruk wekt wel erg de nadruk te leggen op de kwalificatie. Mogelijk doen de Italianen dat bewust nu duidelijk is dat Verstappen met zijn Red Bull zondag toch niet te kloppen is. En zo pakken ze toch nog een deel van de aandacht.
Ferrari zou zoiets nooit toegeven, maar de afstelling van de auto doet wel aan opzet denken. De SF-23 is steeds vaker uitgerust met relatief kleinere vleugels, waarbij het gebrek aan downforce over een ronde nog wordt opgevangen door de grip van nieuwe banden. Dan wordt er optimaal geprofiteerd van lagere luchtweerstand, terwijl dat in de race juist een nadeel is.
In de Grands Prix doet Ferrari op racepace doorgaans onder voor Red Bull, Mercedes en tegenwoordig ook McLaren. Leclerc is hier het slachtoffer van. Zijn statistieken althans, want die wekken de indruk dat de Monegask er op zondagen niets van bakt. Maar een nadere blik op zijn races vanaf pole vertellen een ander verhaal.
Nota bene Leclercs eerste pole in 2019 had een zege moeten zijn. In Bahrein vertrok Leclerc van de eerste plek en leek hij onderweg naar de zege, tot zijn Ferrari-motor begon te sputteren. Hamilton profiteerde, de onfortuinlijke Leclerc moest genoegen nemen met de derde plaats.
De tweede pole reed Leclerc dat jaar in Oostenrijk, terwijl hij een dag later werd geklopt door Verstappen. Dat gebeurde op enigszins controversiële wijze: de beide kemphanen raakten elkaar in bocht 3. De wedstrijdleiding besloot niet in te grijpen. Verstappen won die dag vooral omdat zijn racepace simpelweg beter was dan die van Leclerc.
Op Spa en in Monza zette Leclerc zijn poles om in zeges, terwijl hij in Rusland ongelukkig de leiding verloor omdat de Mercedes-coureurs konden stoppen tijdens een virtual safetycar. Die was er nota bene voor zijn stilgevallen teammaat Sebastian Vettel. De Duitser had Leclerc daarvoor tot diens ongenoegen in Singapore al verslagen met een door het team opgezette undercut. De pole in Mexico dat jaar kreeg Leclerc cadeau na een straf voor Verstappen, een dag later verloor hij een podiumplaats na een langzame Ferrari-pitstop
In 2021 pakte Leclerc met de matige Ferrari verrassend pole in Monaco, maar ging daarna zelf de mist in met een crash. De volgende dag bleek zijn auto te beschadigd om te starten. Twee weken later moest Leclerc vanaf pole de leiding al na twee ronden afstaan aan Hamilton in de veel snellere Mercedes. Die had daar niet eens DRS voor nodig.
Vanaf 2022 had Ferrari weer een auto die wekelijks meedeed om de topposities. Dat legde ook wat zwaktes bloot. In Bahrein en Australië zette Leclerc zijn poles om in zeges. In Miami werd Ferrari simpelweg op racetempo verslagen door Verstappen. In Spanje gaf Leclercs auto in leidende positie de geest.
In de regen van Monaco ontstond vervolgens kortsluiting aan de Ferrari-pitmuur, wat Leclerc een bijna zekere overwinning kostte. In Bakoe stopte zijn auto er volgens weer mee, op een circuit waar Red Bull op racepace sowieso sterker was.
Door het seizoen heen werd dat steeds meer het verhaal dat nu ook nog opgaat, maar in Frankrijk spinde Leclerc zelf van de baan terwijl hij nog met Verstappen om de zege streed. Ook de start in Singapore (nipt geklopt door Pérez) was hem aan te rekenen. Daartussen zat nog de Italiaanse GP, waarin Verstappen op racetempo voor niemand bij te houden was. Ook niet voor polesitter Leclerc.
De vier poles van Leclerc in 2023 werden om dezelfde reden niet omgezet in een zege: in Bakoe, België, Austin en Mexico ontbrak simpelweg de snelheid op zondag om maar iets uit te richten tegen Red Bull. De Ferrari is snel, maar alleen op zaterdag.
De reputatie die aan Leclerc begint te kleven is dus onterecht. Slechts in twee gevallen was hij zelf direct verantwoordelijk: Frankrijk 2022 en Singapore in hetzelfde jaar. Zijn crash in Monaco in 2021 zorgde ervoor dat hij een dag later niet kon starten, wat hem ook aan te rekenen is.
Verder is het een variatie van motorpech, strategische miskleunen, domme pech en vooral snellere opponenten. Maar Leclerc is een coureur die veel risico in zijn rijden legt, waardoor een foutje eerder op de loer ligt. Die maakt hij dan ook met enige regelmaat, maar het is niet de reden achter zijn slechte statistieken rondom poles. Sterker, die poles tonen vooral Leclercs uitmuntende snelheid over één ronde.
Winnen zonde pole kan natuurlijk ook. Kijkend naar de cijfers van Verstappen, die al zeven keer won voor zijn eerste pole, kan Leclerc dat zeker verbeteren. Het lukte maar één keer: in Oostenrijk vorig jaar. Dat was meteen zijn laatste zege. Sindsdien is hij, net als de rest van het veld, voornamelijk slachtoffer van de ijzersterke combinatie Red Bull-Verstappen.
Log in of registreer gratis op NU.nl en krijg toegang tot extra artikelen
Source: Nu.nl sport