Home

NU+ Zes sensationele renners, één seizoen: niet iedereen zal tevreden zijn

"Ik moet just niks!", beet Van Aert (29) de veeleisende Vlaamse wielerpers toe, enkele tellen na zijn zege in de E3 Prijs. Het was maart, het wielerseizoen strekte zich voor hem uit. Hij kon niet vermoeden dat het zijn laatste grote overwinning van het jaar zou zijn.

Het gaat te ver om daar conclusies aan te verbinden. Twee dagen later was Van Aert weergaloos in Gent-Wevelgem, maar 'schonk' hij de zege aan ploegmaat Christophe Laporte. En in Parijs-Roubaix barricadeerde botte pech de weg naar roem.

Tijdens Milaan-San Remo, de Ronde van Vlaanderen en het WK stuitte Van Aert op iemand die net even beter was. In de Tour bleef het bij ereplaatsen en een glansrol als luxeknecht. Van Aert moet just niks, maar hij zal in 2024 iets vaker juichend over de streep willen komen.

Volgens velen is Pogacar (25) al een tijdje de beste renner van de wereld. Dat bevestigde hij met zijn verbluffende solo in de Ronde van Vlaanderen. Voor het eerst sinds Eddy Merckx is er een coureur die uitblinkt in het Vlaamse voorjaarswerk én meedoet om de eindzege in de Tour de France.

Dat vat het seizoen van Pogacar wel zo'n beetje samen. De Sloveen was van een zeldzame klasse en deed overal mee om de prijzen. Hij boekte de meeste overwinningen van dit zestal en verwende de Tour-kijkers met een wekenlang spektakelstuk.

Maar aan het eind van de rit stond opnieuw Vingegaard in het geel op de Champs-Élysées. En dat brengt Pogacar op een tweesprong. Op deze voet verdergaan en je nóg dieper in de wielerharten nestelen als een van de vermakelijkste renners ooit? Of zuiniger op je lijf zijn en alles op een derde Tour-zege zetten?

Vóór de Vuelta-start zette Roglic (33) een ongelooflijke reeks neer. Hij nam deel aan vier etappekoersen en won ze alle vier. De Giro d'Italia was het hoogtepunt. Voor het eerst in de historie nam een renner van Jumbo-Visma de roze trui mee naar huis.

Maar toen kwam de Vuelta a España en werd alles anders. Roglic constateerde dat zijn ploeg inzette op een eindoverwinning van 'helper' Sepp Kuss. De Sloveen moest zich inhouden, zowel op de fiets als voor de televisiecamera's.

Roglic trok zijn conclusies. Enkele weken later verruilde hij Jumbo-Visma na acht succesvolle jaren voor BORA-hansgrohe. Bij de Duitse formatie moet zijn enig overgebleven wielerdroom in vervulling gaan: de eindzege in de Tour.

Het lijkt alsof Van der Poel (28) vorig jaar zijn erelijst erbij heeft gepakt om te kijken welke vakjes nog afgekruist moeten worden. Vervolgens is hij dodelijk efficiënt te werk gegaan. Van de Poggio in Milaan-San Remo via de kasseien van Parijs-Roubaix tot het WK in Glasgow: overal was Van der Poel de beste.

Naast deze drie droomzeges hielp Van der Poel als lanceerplatform Jasper Philipsen gloriëren in de Tour. Tel daar de wereldtitel veldrijden bij op en 'MVDP' mag terugkijken op het beste jaar van zijn carrière. Je kunt je zelfs afvragen welke doelen nog over zijn.

Eén ambitie voor volgend seizoen is glashelder: de olympische mountainbikewedstrijd in Parijs. Daarvoor moet veel wijken. Het zou goed kunnen dat Van der Poel komende zomer de racefiets wat vaker in de schuur laat staan.

Heel even, aan het begin van het seizoen, was er twijfel. In Parijs-Nice werd Vingegaard (26) overtuigend verslagen door Pogacar. De Deen moest zelfs zijn meerdere erkennen in David Gaudu. Waren de eerste barstjes in het pantser zichtbaar?

Nee dus. Vingegaard was daarna een klasse apart in de Ronde van Baskenland en het Critérium du Dauphiné, en had zijn vormpiek in de Tour. Hij klopte Pogacar in een onvergetelijke clash. Met name zijn tijdrit was er eentje voor de geschiedenisboeken.

Ook in de Vuelta was Vingegaard ijzersterk, maar schikte hij zich in een rol als tweede violist. Dat deed hij met een bredere glimlach dan Roglic. Vingegaard weet immers dat hij volgend jaar weer de absolute kopman van Jumbo-Visma zal zijn. Of hoe de ploeg tegen die tijd ook heet.

Je kunt op twee manieren naar het seizoen van Evenepoel (23) kijken. Hij was ongenaakbaar in Luik-Bastenaken-Luik en Clásica San Sebastián en werd wereldkampioen tijdrijden. Er zijn renners die een arm zouden geven voor drie van zulke overwinningen in hun hele loopbaan.

Niet Evenepoel. Die zal met zijn gedachten teruggaan naar de Giro d'Italia, waar hij als rozetruidrager uit koers verdween met corona. Of naar de Vuelta, waar een inzinking op de Aubisque zijn kansen op de eindzege dwarsboomde.

Vooral dat laatste geeft de Belgen te denken. Hun gedroomde Tour-winnaar lijkt kwetsbaar in het rondewerk. Toch zal 'La Grande Boucle' volgend jaar het hoofddoel van Evenepoel zijn. Als kopman van Soudal Quick-Step, want ondanks alle geruchten zijn ploeg en renner elkaar trouw gebleven.

Log in of registreer gratis op NU.nl en krijg toegang tot extra artikelen

Source: Nu.nl sport

Previous

Next